חזור לתיקייה: 01040032 - חשבון אינפיניטסימלי 2מ'

7 - אינטגרל כפול

חיפוש בתיקיה
Ctrl K
לחץ כאן או הקש Ctrl K כדי לחפש בכל התיקיה
  • בונים אינטגרל
  • מתחילים מהבסיס
  • נפרדים מהמלבן
  • תחום בעל שטח
  • אינטגרביליות על תחום בעל שטח
  • תכונות וחישוב אינטגרלים כפולים
  • הרחבה לפוביני
  • החלפת משתנים

7 - אינטגרל כפול

01040032

חשבון אינפיניטסימלי 2מ'

רשימות הרצאה לקריאה בשבת

אינטגרל כפול

הופק מתוך תקיית התואר של שקד

uni-folder.vercel.app

נזכר במה שעשינו באינטגרל במשתנה יחיד, מעבר לשני משתנים יהיה מעט מעניין ומעבר ל-nnn משתנים הוא אותו הדבר אם כי קצת יותר מבלבל.
לכן, היום נראה את ההגדרות ב-R2\mathbb{R}^2R2 אך בקלות נוכל להעביר ל-Rn\mathbb{R}^nRn.
​7 - אינטגרל כפול 2026-07-05 12.33.12.excalidraw.svg
נסתכל על הגרף ונרצה לחשב את הנפח מתחתו. מכיוון שהגרף הוא לא פשוט מישור ולכן השטח אינו ידוע, נוכל לחלק למלבנים קטים ולהרים גורדי שחקים על מנת למצוא את השטח:
​7 - אינטגרל כפול 2026-07-05 12.40.56.excalidraw.svg

בונים אינטגרל

מתחילים מהבסיס

נניח תחילה כי D=[a,b]×[c,d]D=[a,b]\times[c,d]D=[a,b]×[c,d] ותהי f(x,y)f(x,y)f(x,y) חסומה על DDD (בהמשך נוריד את האילוץ הזה)

הגדרה 1 (חלוקה)

תהי fff פונקציה חסומה על [a,b]×[c,d][a,b]\times [c,d][a,b]×[c,d].
חלוקה של [a,b]×[c,d][a,b]\times[c,d][a,b]×[c,d] היא

P={a=x0<x1<x2<⋯<xn=b,c=y0<y1<⋯<yn=d}P=\left\{ a=x_{0}<x_{1}<x_{2}<\dots<x_{n}=b, c=y_{0}<y_{1}<\dots<y_{n}=d \right\}P={a=x0​<x1​<x2​<⋯<xn​=b,c=y0​<y1​<⋯<yn​=d}

נסמן: Δxi=xi−xi−1\Delta x_{i}=x_{i}-x_{i-1}Δxi​=xi​−xi−1​ ו-Δyi=yi−yi−1\Delta y_{i}=y_{i}-y_{i-1}Δyi​=yi​−yi−1​.

הגדרה 2

Rij={(x,y)  ∣  xi−1≤x≤xi,  yi−1≤y≤yi}R_{ij}=\left\{ (x,y)\; |\; x_{i-1}\leq x\leq x_{i},\; y_{i-1}\leq y\leq y_{i} \right\}Rij​={(x,y)∣xi−1​≤x≤xi​,yi−1​≤y≤yi​}

שטח RijR_{ij}Rij​ הוא ΔxiΔyi\Delta x_{i}\Delta y_{i}Δxi​Δyi​.

הגדרה 3

Mij=sup⁡Rij{f(x,y)}mij=inf⁡Rij{f(x,y)}\begin{matrix} M_{ij}=\underset{R_{ij}}{\sup}\left\{ f(x,y) \right\} \\ m_{ij}=\underset{R_{ij}}{\inf}\left\{ f(x,y) \right\} \end{matrix}Mij​=Rij​sup​{f(x,y)}mij​=Rij​inf​{f(x,y)}​
הגדרה 4 (פרמטר החלוקה)

תהי PPP חלוקה, אזי פרמטר החלוקה הינו: λ(P)=max⁡i,j{Δxi,Δyi}\lambda(P)=\underset{i,j}{\max}\left\{ \Delta x_{i},\Delta y_{i} \right\}λ(P)=i,jmax​{Δxi​,Δyi​}.

הערה

מגדירים את פרמטר החלוקה גם:

λ(P)=max⁡i,j{d(p,q)  ∣  p,q∈Rij}\lambda(P)=\underset{i,j}{\max}\left\{ d(p,q)\; |\; p,q \in R_{ij} \right\}λ(P)=i,jmax​{d(p,q)∣p,q∈Rij​}
הגדרה 5 (סכום דרבו)

סכום דרבו עליון יהא:

U(P,f)=∑i=1n∑j=1mMijΔxiΔyjU(P,f)=\sum_{i=1}^n\sum_{j=1}^m M_{ij}\Delta x_{i}\Delta y_{j}U(P,f)=i=1∑n​j=1∑m​Mij​Δxi​Δyj​

סכום דרבו תחתון יהא:

L(P,f)=∑i=1n∑j=1mmijΔxiΔyjL(P,f)=\sum_{i=1}^n\sum_{j=1}^m m_{ij}\Delta x_{i}\Delta y_{j}L(P,f)=i=1∑n​j=1∑m​mij​Δxi​Δyj​
הערה

למתקדמים מדי פעם רושמים:

∑i=1n∑j=1n∑k=1ℓ∑s=1rMijksΔxiΔyjΔzkΔws=∑MijksΔxiΔyjΔzkΔws\sum_{i=1}^n\sum_{j=1}^n\sum_{k=1}^\ell \sum_{s=1}^r M_{ijks}\Delta x_{i}\Delta y_{j}\Delta z_{k}\Delta w_{s}=\sum M_{ijks}\Delta x_{i}\Delta y_{j}\Delta z_{k}\Delta w_{s}i=1∑n​j=1∑n​k=1∑ℓ​s=1∑r​Mijks​Δxi​Δyj​Δzk​Δws​=∑Mijks​Δxi​Δyj​Δzk​Δws​
הגדרה 6 (סכום רימן)

תהי PPP חלוקה של [a,b]×[c,d][a,b]\times[c,d][a,b]×[c,d] ותהי fff חסומה. נבחר נקודות si∈[xi−1,xi],  tj∈[yj−1,yj]s_{i}\in[x_{i-1},x_{i}],\;t_{j}\in[y_{j-1},y_{j}]si​∈[xi−1​,xi​],tj​∈[yj−1​,yj​] כאשר 1≤i,j≤n1\leq i,j\leq n1≤i,j≤n. אזי, הסכום

∑i∑jf(si,tj)ΔxiΔyj\sum_{i}\sum_{j} f(s_{i},t_{j})\Delta x_{i}\Delta y_{j}i∑​j∑​f(si​,tj​)Δxi​Δyj​

נקרא סכום רימן שמתאים לחלוקה, לבחירה ול-fff.

משפט

לכל PPP מתקיים U(P)≥L(P)U(P)\geq L(P)U(P)≥L(P).

הוכחה:

ברור\R{\text{ברור}}ברור

∎

הגדרה 7 (אינטגרביליות)

תהי fff חסומה במלבן DDD.
נאמר כי fff אינטגרבילית אם מתקיים:

sup⁡PL(P,f)=inf⁡PU(P,f)\underset{P}{\sup}L(P,f)=\underset{P}{\inf}U(P,f)Psup​L(P,f)=Pinf​U(P,f)
משפט (הגדרות שקולות)

  • לכל ε>0\epsilon>0ε>0 קיימת PPP כך ש-U(P)−L(P)<εU(P)-L(P)<\epsilonU(P)−L(P)<ε.
  • לכל ε>0\epsilon>0ε>0 קיימת δ>0\delta>0δ>0 כך שלכל PPP עם λ(P)<δ\lambda(P)<\deltaλ(P)<δ מתקיים U(P)−L(P)<εU(P)-L(P)<\epsilonU(P)−L(P)<ε.
הגדרה (סימון)

אם fff אינטגרבילית אז נסמן:

∬Df(x,y)dxdy\iint_{D}f(x,y)dxdyD∬​f(x,y)dxdy
הערה

זה עובד גם בהרבה משתנים:

∫ ⁣ ⁣ ⁣ ⁣∫ ⁣ ⁣ ⁣ ⁣∫ ⁣ ⁣ ⁣ ⁣∫f(x,y,z,w)dxdydzdw\iiiint f(x,y,z,w)dxdydzdw∫∫∫∫f(x,y,z,w)dxdydzdw

באופן יותר כללי:

∫Df( x‾ )dx‾\int_{D} f(\ \underline{x}\ )d\underline{x}D∫​f( x​ )dx​

כאשר x‾∈Rn\underline{x}\in \mathbb{R}^nx​∈Rn.

משפט (הגדרה שקולה לאינטגרביליות)

קיים III כך שלכל ε>0\epsilon>0ε>0 קיימת δ>0\delta>0δ>0 כך שלכל PPP עם λ(P)<δ\lambda(P)<\deltaλ(P)<δ מתקיים:

∣∑i=1n∑j=1mf(si,tj)ΔxiΔyi−I∣<ε\left| \sum_{i=1}^n\sum_{j=1}^m f(s_{i},t_{j})\Delta x_{i}\Delta y_{i}-I \right|<\epsilon​i=1∑n​j=1∑m​f(si​,tj​)Δxi​Δyi​−I​<ε

לכל בחירה של xi−1≤si≤xix_{i-1}\leq s_{i}\leq x_{i}xi−1​≤si​≤xi​ ו-yj−1≤tj≤yiy_{j-1}\leq t_{j}\leq y_{i}yj−1​≤tj​≤yi​.

נפרדים מהמלבן

תחום בעל שטח

נסתכל על תחום כלשהו כללי ונרצה עדיין לבצע את אותו הרעיון של חלוקה ועידונים וכדומה.
​7 - אינטגרל כפול 2026-07-05 13.06.25.excalidraw.svg
אנחנו נתחיל בלהתעלם מהבעיה:
​7 - אינטגרל כפול 2026-07-05 13.07.35.excalidraw.svg
נשים לב כי פה יש לנו הרבה סוגים של מלבנים ולא את כולם אנו יכולים לחשב. אנחנו נגדיר כעת:

S1(D,P)=Dסכום שטחי המלבנים המוכלים לגמרי ב - S_{1}(D,P)=D\R{\text{סכום שטחי המלבנים המוכלים לגמרי ב - }}S1​(D,P)=Dסכום שטחי המלבנים המוכלים לגמרי ב -  S2(D,P)=Dסכום שטחי המלבנים שנחתכים עם S_{2}(D,P)=D\R{\text{סכום שטחי המלבנים שנחתכים עם }}S2​(D,P)=Dסכום שטחי המלבנים שנחתכים עם 

אזי, לכל חלוקה מתקיים S2(D,P)≥S1(D,P)S_{2}(D,P)\geq S_{1}(D,P)S2​(D,P)≥S1​(D,P).
יתר על כן, inf⁡PS2(D,P)≥sup⁡PS1(D,P)\underset{P}{\inf}S_{2}(D,P)\geq \underset{P}{\sup}S_{1}(D,P)Pinf​S2​(D,P)≥Psup​S1​(D,P).

הגדרה 8 (תחום בעל שטח)

יהי D⊆R2D \subseteq \mathbb{R}^2D⊆R2 ותהי חלוקה PPP של DDD.
נאמר כי DDD הוא תחום בעל שטח עם מתקיים sup⁡PS1(D,P)=inf⁡PS2(D,P)\underset{P}{\sup}S_{1}(D,P)=\underset{P}{\inf}S_{2}(D,P)Psup​S1​(D,P)=Pinf​S2​(D,P).

הערה

התנאי הנ"ל מתקיים   ⟺  \iff⟺ לכל ε>0\epsilon>0ε>0 קיימת חלוקה PPP שעבורה S2(D)−S1(D)<εS_{2}(D)-S_{1}(D)<\epsilonS2​(D)−S1​(D)<ε.
  ⟺                         ⁣\iff\;\;\;\;\;\;\;\;\;\;\;\!\qquad\qquad⟺ לכל ε>0\epsilon>0ε>0 קיים כיסוי של ∂D\partial D∂D ע"י מלבנים שסכום שטחיהם קטן מ-ε\epsilonε.
∂D  ⟺                         ⁣\partial D\iff\;\;\;\;\;\;\;\;\;\;\;\!\qquad\qquad∂D⟺ היא בעלת שטח 000.

הגדרה 9 (קבוצה בעת שטח 000)

תהי A⊆R2A \subseteq \mathbb{R}^2A⊆R2 קבוצה.
אזי, AAA תקרא בעלת שטח 000 אם קיים כיסוי של AAA ע"י מלבנים שסכום שטחיהם קטן מ-ε\epsilonε לכל ε>0\epsilon>0ε>0.

דוגמה

אם השפה של DDD היא עקום "חלק" אז ∂D\partial D∂D בעלת שטח 000 ולכן DDD בעל שטח.
​7 - אינטגרל כפול 2026-07-05 13.24.36.excalidraw.svg

דוגמה

D={(x,y)x,y∈Q∩[0,1]}D=\left\{ \begin{array}{c|c} (x,y) & x,y \in \mathbb{Q} \cap[0,1] \end{array} \right\}D={(x,y)​x,y∈Q∩[0,1]​} ∂D=[0,1]×[0,1]\partial D=[0,1]\times[0,1]∂D=[0,1]×[0,1]

השפה של DDD לא בעלת שטח 000 (כי היא בעלת שטח 111) ולכן DDD לא בעלת שטח.

אינטגרביליות על תחום בעל שטח

הגדרה 10 (אינטגרל על תחום בעל שטח)

יהי D⊆R2D \subseteq \mathbb{R}^2D⊆R2 קומפקטי ובעל שטח ותהי f(x,y)f(x,y)f(x,y) חסומה על DDD.
יהי AAA מלבן המכיל את DDD. נסמן f~(x,y)={f(x,y)(x,y)∈D0(x,y)∈A∖D\tilde{f}(x,y)=\begin{cases}f(x,y) & (x,y)\in D\\ 0 & (x,y)\in A \setminus D\end{cases}f~​(x,y)={f(x,y)0​(x,y)∈D(x,y)∈A∖D​.
נגדיר:

∬Df(x,y)dxdy=∬Af~(x,y)dxdy\iint_{D}f(x,y)dxdy=\iint_{A}\tilde{f}(x,y)dxdyD∬​f(x,y)dxdy=A∬​f~​(x,y)dxdy

בתנאי שאגף ימין קיים.

הערה (משפט)

צריך להוכיח כי ההגדרה "מוגדרת היטב\R{\text{מוגדרת היטב}}מוגדרת היטב". כלומר, לא תלויה ב-AAA.

ספוילר: כדי לחשב אינטגרל כפול משתמשים במשפט פוביני (אחד אחר מהמשפט פוביני הקודם): אם D=[a,b]×[c,d]D=[a,b]\times[c,d]D=[a,b]×[c,d] מלבן ו-fff רציפה ב-DDD אז ∬Df(x,y)dxdy=∫ab(∫cdf(x,y)dy)dx\iint_{D}f(x,y)dxdy=\int_{a}^b\left( \int_{c}^d f(x,y)dy \right)dxD∬​f(x,y)dxdy=a∫b​(c∫d​f(x,y)dy)dx.

דוגמה (לספויילר)

נניח f(x,y)=xyf(x,y)=xyf(x,y)=xy ואנו רוצים לחשב את הנפח מעל D=[1,2]×[π4,π3]D=[1,2]\times\left[ \frac{\pi}{4}, \frac{\pi}{3} \right]D=[1,2]×[4π​,3π​].

∬Df(x,y)dxdy=∫12(∫π4π3xydy)dx=↓NL∫12(xy22∣y=π4y=π3)dx=∫12(π29−π216)x2dx=\iint_{D}f(x,y)dxdy=\int_{1}^2 \left( \int_{\frac{\pi}{4}}^{\frac{\pi}{3}} xydy \right)dx \underset{\begin{matrix} \downarrow \\ NL \end{matrix}}{=} \int_{1}^2 \left( \left. \frac{xy^2}{2} \right\vert_{y=\frac{\pi}{4}}^{y=\frac{\pi}{3}} \right)dx=\int_{1}^2 \left( \frac{\pi^2}{9}-\frac{\pi^2}{16} \right) \frac{x}{2} dx=D∬​f(x,y)dxdy=1∫2​​4π​∫3π​​xydy​dx↓NL​=​1∫2​(2xy2​​y=4π​y=3π​​)dx=1∫2​(9π2​−16π2​)2x​dx= =12(π29−π216)x22∣12=⋯=7π2192=\left.\frac{1}{2}\left( \frac{\pi^2}{9}-\frac{\pi^2}{16} \right) \frac{x^2}{2}\right\vert_{1}^2=\dots = \frac{7\pi^2}{192}=21​(9π2​−16π2​)2x2​​12​=⋯=1927π2​

תכונות וחישוב אינטגרלים כפולים

משפט (תכונות ה-∬D\iint_{D}D∬​)

  1. אם fff רציפה ב-DDD אז fff אינטגרבילית ב-DDD.
  2. (קורס נפרד, פונקציות ממשיות) fff אינטגרבילית   ⟺  \iff⟺ אוסף נק' האי רציפות של fff הוא ממידה 000. (אסור לשימוש בקורס?)
  3. ליניאריות: אם f,gf,gf,g אינטגרביליות ב-DDD ו-α∈R\alpha \in \mathbb{R}α∈R אז f+gf+gf+g ו-αf\alpha fαf אינטגרביליות ומתקיים: ∬D(f+g)=∬Df+∬Dg,∬Dαf=α∬Df\iint_{D}(f+g)=\iint_{D}f+\iint_{D}g, \quad \iint_{D}\alpha f=\alpha \iint_{D}fD∬​(f+g)=D∬​f+D∬​g,D∬​αf=αD∬​f
  4. מונוטוניות: אם f(x,y)≤g(x,y)f(x,y)\leq g(x,y)f(x,y)≤g(x,y) לכל (x,y)∈D(x,y)\in D(x,y)∈D ושתיהן אינטגרביליות ∬Df≤∬Dg\iint_{D}f\leq \iint_{D}gD∬​f≤D∬​g.
  5. (הערה) אין משמעות ל-f(x,y)f(x,y)f(x,y) מונוטונית!!!
  6. f,gf,gf,g אינטגרביליות f⋅g  ⟸  f\cdot g\impliedbyf⋅g⟸ אינטגרביליות.
  7. fff אינטגרבילית ∣f∣  ⟸  |f|\impliedby∣f∣⟸ אינטגרבילית ומתקיים ∣∬Df∣≤∬D∣f∣\left| \iint_{D}f \right|\leq \iint_{D}|f|​D∬​f​≤D∬​∣f∣ (אי שוויון המשולש האינטגרלי)
  8. fff אינטגרבילית m⋅S(D)≤∬Df≤M⋅S(D)  ⟸  m\cdot S(D)\leq\iint_{D}f\leq M\cdot S(D)\impliedbym⋅S(D)≤D∬​f≤M⋅S(D)⟸ כאשר m,Mm,Mm,M הם הסופרמום והאינפימום של fff.
  9. ערך הביניים האינטגרלי: אם fff רציפה ב-DDD קשיר אז ∬Df(x,y)dxdy=f(x0,y0)S(D)\iint_{D}f(x,y)dxdy=f(x_{0},y_{0})S(D)D∬​f(x,y)dxdy=f(x0​,y0​)S(D) עבור איזושהי (x0,y0)∈D(x_{0},y_{0})\in D(x0​,y0​)∈D.
  10. אדיטיביות: אם D=D1∪D2D=D_{1}\cup D_{2}D=D1​∪D2​ ו-D1∩D2D_{1}\cap D_{2}D1​∩D2​ עקום בעל שטח 000 אז: ∬Df=∬D1f+∬D2f\iint_{D}f=\iint_{D_{1}}f+\iint_{D_{2}}fD∬​f=D1​∬​f+D2​∬​f.

ההוכחות מאוד דומות להוכחות ממשתנה יחיד (אחלה תרגיל)

טענה (טענת עזר)

תהי f:R2→Rf:\mathbb{R}^2\to Rf:R2→R אינטגרבילית ב-D⊂R2D \subset \mathbb{R}^2D⊂R2.
אזי, אם מספר RRR מקיים L(f,P)≤R≤U(f,P)L(f,P)\leq R\leq U(f,P)L(f,P)≤R≤U(f,P) לכל PPP אז R=∬Df\displaystyle R=\iint_{D}fR=D∬​f.

הוכחה:
לכל PPP מתקיים L(f,P)≤R≤U(f,P)L(f,P)\leq R\leq U(f,P)L(f,P)≤R≤U(f,P) וגם, לפי ההגדרה, −U(P,f)≤−∬Df≤−L(P,f)  ⟸  L(f,P)≤∬Df≤U(f,P)\displaystyle-U(P,f)\leq -\iint_{D}f\leq-L(P,f)\impliedby L(f,P)\leq \iint_{D}f\leq U(f,P)−U(P,f)≤−D∬​f≤−L(P,f)⟸L(f,P)≤D∬​f≤U(f,P).
לכן מתקיים: L(f,P)−U(f,P)≤R−∬Df≤U(f,P)−L(f,P)\displaystyle L(f,P)-U(f,P)\leq R-\iint_{D}f\leq U(f,P)-L(f,P)L(f,P)−U(f,P)≤R−D∬​f≤U(f,P)−L(f,P). לפי תכונות הערך המוחלט: ∣R−∬Df∣≤U(f,P)−L(f,P)\displaystyle\left| R-\iint_{D}f \right|\leq U(f,P)-L(f,P)​R−D∬​f​≤U(f,P)−L(f,P).
fff אינטגרבילית ולכן, לכל ε>0\epsilon>0ε>0 קיימת PεP_{\epsilon}Pε​ כך ש-U(f,P)−L(f,P)<εU(f,P)-L(f,P)<\epsilonU(f,P)−L(f,P)<ε.

∣R−∬Df∣≤U(f,Pε)−L(f,Pε)<ε\left| R-\iint_{D}f \right|\leq U(f,P_{\epsilon})-L(f,P_{\epsilon})<\epsilon​R−D∬​f​≤U(f,Pε​)−L(f,Pε​)<ε

לכן, מכיוון שזה מתקיים לכל ε\epsilonε אזי: R=∬DfR=\displaystyle \iint_{D}fR=D∬​f.
∎

משפט (פוביני)

תהי f:Rn→Rf:\mathbb{R}^n\to \mathbb{R}f:Rn→R אינטגרבילית בתיבה D=[a1,b1]×[a2,b2]×⋯×[an,bn]D=[a_{1},b_{1}]\times[a_{2},b_{2}]\times\dots \times [a_{n},b_{n}]D=[a1​,b1​]×[a2​,b2​]×⋯×[an​,bn​].
נניח כי F(x1,x2…,x^i,…,xn)=∫aibif(x‾)dxiF(x_{1},x_{2}\dots,\hat{x}_{i},\dots,x_{n})\displaystyle=\int_{a_{i}}^{b_{i}}f(\underline{x})dx_{i}F(x1​,x2​…,x^i​,…,xn​)=ai​∫bi​​f(x​)dxi​ אינטגרבילית בתיבה [ai+1,bi+1]×⋯×[an,bn][a_{i+1},b_{i+1}]\times\dots \times[a_{n},b_{n}][ai+1​,bi+1​]×⋯×[an​,bn​] לכל 1≤i<n1\leq i<n1≤i<n.
אזי מתקיים:

∫Df(x‾)dx‾=∫anbn(∫an−1bn−1(…(∫a1anf(x‾)dx1))dxn−1)dxn\int_{D} f(\underline{x})d\underline{x}=\int_{a_{n}}^{b_{n}} \left( \int_{a_{n-1}}^{b_{n-1}}\left( \dots\left( \int_{a_{1}}^{a_{n}} f(\underline{x})dx_{1} \right) \right) dx_{n-1}\right)dx_{n}D∫​f(x​)dx​=an​∫bn​​​an−1​∫bn−1​​​…​a1​∫an​​f(x​)dx1​​​dxn−1​​dxn​
הערה

אם fff רציפה, אז תנאי המשפט מתקיימים.

הוכחה: (ב-R2\mathbb{R}^2R2)
תהי {xi}i=0m\left\{ x_{i} \right\}_{i=0}^m{xi​}i=0m​ חלוקה של [a,b][a,b][a,b] ותהי {yj}j=0n\left\{ y_{j} \right\}_{j=0}^n{yj​}j=0n​ חלוקה של [c,d][c,d][c,d].
נקבע jjj ונקבע y∈[yj−1,yj]y \in[y_{j-1},y_{j}]y∈[yj−1​,yj​].
mij≤f(x,y)≤Mijm_{ij}\leq f(x,y)\leq M_{ij}mij​≤f(x,y)≤Mij​ לכל (x,y)∈Rij(x,y)\in R_{ij}(x,y)∈Rij​.

mijΔxi≤∫xi−1xif(x,y)dx≤MijΔxim_{ij}\Delta x_{i}\leq \int_{x_{i-1}}^{x_{i}} f(x,y)dx\leq M_{ij}\Delta x_{i}mij​Δxi​≤xi−1​∫xi​​f(x,y)dx≤Mij​Δxi​

זה מתקיים לכל iii.
נסכום על iii ולפי אדיטיביות נקבל:

∑i=1mmijΔxi≤∫abf(x,y)dx≤∑i=1mMijΔxi\sum_{i=1}^m m_{ij}\Delta x_{i}\leq \int_{a}^b f(x,y)dx\leq \sum_{i=1}^m M_{ij}\Delta x_{i}i=1∑m​mij​Δxi​≤a∫b​f(x,y)dx≤i=1∑m​Mij​Δxi​
הערה

נשים לב כי השורה האחרונה בעצם אומרת שקיימים שני מספרים A,B∈RA,B \in \mathbb{R}A,B∈R כך ש:

A≤F(y)≤BA\leq F(y)\leq BA≤F(y)≤B

זה מתקיים לכל y∈[yj−1,yj]y \in[y_{j-1},y_{j}]y∈[yj−1​,yj​] ולכן:

(∑i=1nmijΔxi)⋅Δyj≤∫yj−1yjF(y)dy≤(∑i=1nMijΔxi)⋅Δyj\left( \sum_{i=1}^n m_{ij}\Delta x_{i} \right)\cdot \Delta y_{j}\leq \int_{y_{j-1}}^{y_{j}} F(y)dy\leq \left( \sum_{i=1}^n M_{ij}\Delta x_{i} \right)\cdot \Delta y_{j}(i=1∑n​mij​Δxi​)⋅Δyj​≤yj−1​∫yj​​F(y)dy≤(i=1∑n​Mij​Δxi​)⋅Δyj​

את זה נוכל לבצע לכל jjj ולכן, נוכל לסכום על jjj ולפי אדיטיביות נקבל:

L(f,P)=∑i=1m∑j=1nmijΔxiΔyi≤∫cdF(y)dy≤∑i=1m∑j=1nMijΔxiΔyi=U(f,P)L(f,P)=\sum_{i=1}^m \sum_{j=1}^n m_{ij}\Delta x_{i}\Delta y_{i}\leq \int_{c}^d F(y)dy\leq \sum_{i=1}^m \sum_{j=1}^n M_{ij}\Delta x_{i}\Delta y_{i}=U(f,P)L(f,P)=i=1∑m​j=1∑n​mij​Δxi​Δyi​≤c∫d​F(y)dy≤i=1∑m​j=1∑n​Mij​Δxi​Δyi​=U(f,P)

זה נכון לכל PPP ולכן לפי טענת העזר מתקיים:

∬Df(x,y)dxdy=∫cd(∫abf(x,y)dx)dy\iint_{D}f(x,y)dxdy=\int_{c}^d \left( \int_{a}^b f(x,y)dx \right)dyD∬​f(x,y)dxdy=c∫d​​a∫b​f(x,y)dx​dy

∎

עד כה יש לנו כלי חזק לחישוב אינטגרלים במלבן. נרצה לעשות משהו דומה גם עבור תחומים כללים יותר.

הרחבה לפוביני

​7 - אינטגרל כפול 2026-07-07 09.04.59.excalidraw.svg

הגדרה 11 (תחום פשוט לפי yyy)

יהיו ψ,φ:R→R\psi,\varphi:\mathbb{R}\to \mathbb{R}ψ,φ:R→R רציפות ב-[a,b][a,b][a,b].
אזי, {(x,y)a≤x≤bφ(x)≤y≤ψ(x)}\left\{ \begin{array}{c|c}(x,y) & \begin{matrix}a\leq x\leq b\\ \varphi(x)\leq y\leq \psi(x)\end{matrix}\end{array} \right\}{(x,y)​a≤x≤bφ(x)≤y≤ψ(x)​​} יקרא תחום פשוט לפי yyy.

הערה

ההגדרה הדואלית בהחלט קיימת.

משפט (פוביני)

תהי fff אינטגרבילית על תחום פשוט DDD ונניח כי לכל a≤x≤ba\leq x\leq ba≤x≤b קיים ∫φ(x)ψ(x)f(x,y)dy\displaystyle\int_{\varphi(x)}^{\psi(x)}f(x,y)dyφ(x)∫ψ(x)​f(x,y)dy. אזי מתקיים:

∬Df(x,y)dxdy=∫ab(∫φ(x)ψ(x)f(x,y)dy)dx\iint_{D}f(x,y)dxdy=\int_{a}^b \left( \int_{\varphi(x)}^{\psi(x)} f(x,y)dy \right)dxD∬​f(x,y)dxdy=a∫b​​φ(x)∫ψ(x)​f(x,y)dy​dx

דוגמה

f(x,y)=x3+y3D={(x,y)0≤x≤4x2≤y≤x}f(x,y)=x^3+y^3 \qquad \qquad \qquad D=\left\{ \begin{array}{c|c} (x,y) & \begin{matrix} 0\leq x\leq 4 \\ \frac{x}{2}\leq y\leq x \end{matrix} \end{array} \right\}f(x,y)=x3+y3D={(x,y)​0≤x≤42x​≤y≤x​​}

DDD הוא תחום פשוט לפי yyy. (בעצם הוא תחום פשוט עבור שני המשתנים)

∬Df=∫04(∫y=x2y=x(x3+y3)dy)dx=↓NL∫04(x3y+y44∣y=x2y=x)dx=∫04(x4+x44−x42−x464)dx=∫044764x4dx=7525\begin{align*} \iint_{D}f&=\int_{0}^4 \left( \int_{y=\frac{x}{2}}^{y=x} (x^3+y^3)dy \right)dx \underset{\begin{matrix} \downarrow \\ NL \end{matrix}}{=}\int_{0}^4\left( \left.x^3y+\frac{y^4}{4}\right\vert_{y=\frac{x}{2}}^{y=x} \right)dx \\ &=\int_{0}^4\left( x^4+\frac{x^4}{4}-\frac{x^4}{2}-\frac{x^4}{64} \right)dx=\int_{0}^4 \frac{47}{64}x^4dx=\frac{752}{5} \end{align*}D∬​f​=0∫4​​y=2x​∫y=x​(x3+y3)dy​dx↓NL​=​0∫4​(x3y+4y4​​y=2x​y=x​)dx=0∫4​(x4+4x4​−2x4​−64x4​)dx=0∫4​6447​x4dx=5752​​

האם ניתן לפתור את התרגיל הזה לפי המשפט הדואלי? התשובה היא כן.

דוגמה

DDD חסום ע"י x=y2,y=1,x+2y+0x=y^2,y=1,x+2y+0x=y2,y=1,x+2y+0. נמצא את S(D)S(D)S(D). (שזה השטח של DDD)
​7 - אינטגרל כפול 2026-07-07 09.41.15.excalidraw.svg
נשים לב כי התחום אינו פשוט לפי yyy אך כן פשוט לפי xxx.
נסתכל על העובדה שאם נקח את הפונקציה הקבועה 111 נקבל כי האינטגרל שווה לשטח DDD כפול 111. כלומר, שטח DDD ביחידות נפח.

1⋅S(D)=∬D1dxdy=↓פוביני∫−11(∫x=−2y−1x=y21dx)dy=↓NL∫−11(y2+2y+1)dy=↓NL⋯=831\cdot S(D)=\iint_{D}1dxdy \underset{\begin{matrix} \downarrow \\ \R{\text{פוביני}} \end{matrix}}{=}\int_{-1}^{1}\left( \int_{x=-2y-1}^{x=y^2}1dx \right)dy \underset{\begin{matrix} \downarrow \\ NL \end{matrix}}{=}\int_{-1}^1(y^2+2y+1)dy\underset{\begin{matrix} \downarrow \\ NL \end{matrix}}{=}\dots=\frac{8}{3}1⋅S(D)=D∬​1dxdy↓פוביני​=​−1∫1​​x=−2y−1∫x=y2​1dx​dy↓NL​=​−1∫1​(y2+2y+1)dy↓NL​=​⋯=38​
דוגמה ("זו אחת הדוגמות המגניבות של הקורס" - אביב צנזור)

​7 - אינטגרל כפול 2026-07-07 09.53.45.excalidraw.svg
התחום הוא תחום פשוט לפי yyy ולכן:

∬De−y2dxdx=∫01(∫y=xy=1e−y2dy)dx\iint_{D}e^{-y^2}dxdx=\int_{0}^1\left( \int_{y=x}^{y=1}e^{-y^2}dy \right)dxD∬​e−y2dxdx=0∫1​​y=x∫y=1​e−y2dy​dx

נשים לב כי אנו לא יכולים לחשב את האינטגרל הזה כי אין ל-ey2e^{y^2}ey2 פונקציה קדומה רציפה או אלמנטרית. (בעיה של משתנה יחיד)
ננסה דרך אחרת, התחום הוא גם תחום פשוט לפי xxx ולכן:

∬De−y2dxdy ⁣= ⁣ ⁣ ⁣∫01 ⁣ ⁣(∫x=0x=y ⁣ ⁣e−y2dx)dy ⁣= ⁣ ⁣∫01 ⁣ ⁣(xe−y2∣x=0x=y)dy ⁣= ⁣ ⁣∫01ye−y2dy=−12e−y2∣01=−12(e−1−1)\iint_{D}e^{-y^2}dxdy\!=\!\!\!\int_{0}^1\!\!\left( \int_{x=0}^{x=y} \!\!e^{-y^2}dx \right)dy\!=\!\!\int_{0}^1\!\!\left(\left.\begin{matrix} \\ \\ \end{matrix}xe^{-y^2}\right\vert_{x=0}^{x=y}\right)dy\!=\!\!\int_{0}^1 ye^{-y^2}dy=\left.-\frac{1}{2}e^{-y^2}\right\vert_{0}^1=-\frac{1}{2}(e^{-1}-1)D∬​e−y2dxdy=0∫1​​x=0∫x=y​e−y2dx​dy=0∫1​(​xe−y2​x=0x=y​)dy=0∫1​ye−y2dy=−21​e−y2​01​=−21​(e−1−1)

הוכחה של פוביני:
נסמן c=min⁡[a,b]φ(x)c=\underset{[a,b]}{\min}\varphi(x)c=[a,b]min​φ(x) ו-d=max⁡[a,b]ψ(x)d=\underset{[a,b]}{\max}\psi(x)d=[a,b]max​ψ(x) (קיימים לפי WWW כי φ,ψ\varphi,\psiφ,ψ רציפות) ונגדיר מלבן R=[a,b]×[c,d]R=[a,b]\times[c,d]R=[a,b]×[c,d].
נגדיר g(x,y)={f(x,y)(x,y)∈D0(x,y)∈R∖Dg(x,y)=\begin{cases}f(x,y) & (x,y)\in D\\0 & (x,y)\in R \setminus D\end{cases}g(x,y)={f(x,y)0​(x,y)∈D(x,y)∈R∖D​.
ggg מוגדרת על RRR והיא אינטגרבילית מתוך היות fff אינטגרבילית.
נשים לב כי ∬R∖Dg=0\iint_{R \setminus D}g=0R∖D∬​g=0 ולכן:

∬Df=↓הגדרה∬Rg=↓פוביני במלבן∫ab(∫cdg(x,y)dy)dx=∫ab(∫cφ(x)g+∫φ(x)ψ(x)g+∫ψ(x)dg)dx\iint_{D}f \underset{\begin{matrix} \downarrow \\ \R{\text{הגדרה}} \end{matrix}}{=}\iint_{R} g \underset{\begin{matrix} \downarrow \\ \R{\text{פוביני במלבן}} \end{matrix}}{=}\int_{a}^b\left( \int_{c}^d g(x,y)dy \right)dx=\int_{a}^b \left( \int_{c}^{\varphi(x)}g+\int_{\varphi(x)}^{\psi(x)}g+\int_{\psi(x)}^d g \right)dxD∬​f↓הגדרה​=​R∬​g↓פוביני במלבן​=​a∫b​​c∫d​g(x,y)dy​dx=a∫b​​c∫φ(x)​g+φ(x)∫ψ(x)​g+ψ(x)∫d​g​dx

לפי הגדרת ggg נקבל:

∬Df=∫ab(0+∫φ(x)ψ(x)g(x,y)dy+0)dx=∫ab(∫φ(x)ψ(x)f(x,y)dy)dx\iint_{D}f=\int_{a}^b \left( 0+\int_{\varphi(x)}^{\psi(x)}g(x,y)dy+0 \right)dx=\int_{a}^b \left( \int_{\varphi(x)}^{\psi(x)}f(x,y)dy \right)dxD∬​f=a∫b​​0+φ(x)∫ψ(x)​g(x,y)dy+0​dx=a∫b​​φ(x)∫ψ(x)​f(x,y)dy​dx

∎

תרגיל (היה פעם במבחן)

I=∫01(∫01−1−yf(x,y)dx)dy+∫01(∫1+1−y4−y2f(x,y)dx)dy+∫12(∫04−y2f(x,y)dx)dyI=\int_{0}^1 \left( \int_{0}^{1-\sqrt{ 1-y }}f(x,y)dx \right)dy+\int_{0}^1\left( \int_{1+\sqrt{ 1-y }}^{\sqrt{ 4-y^2 }}f(x,y)dx \right)dy+\int_{1}^2\left( \int_{0}^{\sqrt{ 4-y^2 }}f(x,y)dx \right)dyI=0∫1​​0∫1−1−y​​f(x,y)dx​dy+0∫1​​1+1−y​∫4−y2​​f(x,y)dx​dy+1∫2​​0∫4−y2​​f(x,y)dx​dy

א. ציירו את DDD.
ב. כתבו את III כאינטגרל משנה ∫□□(∫□□fdy)dx\displaystyle \int_{\square}^{\square}\left( \int_{\square}^{\square}fdy \right)dx□∫□​​□∫□​fdy​dx
אם תעשו את זה תגלו שאנו עוברים משלושה אינטגרלים לאינטגרל יחיד.
ג. חשבו את S(D)S(D)S(D).

החלפת משתנים

הערה (תזכורת)

החלפת משתנים באינטגרל מסויים במשתנה יחיד:

∫[a,b]f(x)dx=∫[α,β]f(φ(t))φ′(t)dt=∫[α,β]f(x(t))dxdtdt\int_{[a,b]}f(x)dx=\int_{[\alpha,\beta]}f(\varphi(t))\varphi'(t)dt=\int_{[\alpha,\beta]} f(x(t)) \frac{dx}{dt}dt[a,b]∫​f(x)dx=[α,β]∫​f(φ(t))φ′(t)dt=[α,β]∫​f(x(t))dtdx​dt

נרצה כעת להבין מה יהיה המשפט עבור שני נחשים או nnn נחשים.

∬Df(x,y)dxdy=∬Ef(x(u,v),y(u,v))∂(x,y)∂(u,v)dudv\iint_{D} f(x,y)dxdy=\iint_{E} f(x(u,v),y(u,v)) \parder{(x,y)}{(u,v)} dudvD∬​f(x,y)dxdy=E∬​f(x(u,v),y(u,v))∂(u,v)∂(x,y)​dudv

מה זה היצור הזה ∂(x,y)∂(u,v)\parder{(x,y)}{(u,v)}∂(u,v)∂(x,y)​? עוד מעט נגלה :)

משפט (החלפת משתנים(שיטת ההצבה) ב-∬\iint∬)

תהי f:Rn→Rf:\mathbb{R}^n\to \mathbb{R}f:Rn→R אינטגרבילית ב-D⊆RnD \subseteq \mathbb{R}^nD⊆Rn. נסמן u‾=(u1u2⋯un)\underline{u}=\begin{pmatrix}u_{1} & u_{2} & \cdots & u_{n}\end{pmatrix}u​=(u1​​u2​​⋯​un​​).
יהיו x1(u‾),  x2(u‾),…,  xn(u‾)x_{1}(\underline{u}),\;x_{2}(\underline{u}),\dots,\;x_{n}(\underline{u})x1​(u​),x2​(u​),…,xn​(u​) גזירות ברציפות ונניח שהן מגדירות העתקה הפיכה φ\varphiφ בין התחום EEE במישור u1,u2,…,unu_{1},u_{2},\dots,u_{n}u1​,u2​,…,un​ לתחום DDD במישור x1,x2,…,xnx_{1},x_{2},\dots,x_{n}x1​,x2​,…,xn​.
נסמן J=∂(x1,x2,…,xn)∂(u1,u2,…,un)=∣∂x1∂u1∂x1∂u2…∂x1∂un∂x2∂u1∂x2∂u2…∂x2∂un⋮⋮⋱⋮∂xn∂u1∂xn∂u2⋯∂xn∂un∣\displaystyle J=\parder{(x_{1},x_{2},\dots,x_{n})}{(u_{1},u_{2},\dots,u_{n})}=\begin{vmatrix}\parder{x_{1}}{u_{1}} & \parder{x_{1}}{u_{2}} & \dots & \parder{x_{1}}{u_{n}} \\ \parder{x_{2}}{u_{1}} & \parder{x_{2}}{u_{2}} & \dots & \parder{x_{2}}{u_{n}} \\ \vdots & \vdots & \ddots & \vdots \\ \parder{x_{n}}{u_{1}} & \parder{x_{n}}{u_{2}} & \cdots & \parder{x_{n}}{u_{n}}\end{vmatrix}J=∂(u1​,u2​,…,un​)∂(x1​,x2​,…,xn​)​=​∂u1​∂x1​​∂u1​∂x2​​⋮∂u1​∂xn​​​∂u2​∂x1​​∂u2​∂x2​​⋮∂u2​∂xn​​​……⋱⋯​∂un​∂x1​​∂un​∂x2​​⋮∂un​∂xn​​​​(קוראים ליצור זה יעקוביאן) ונניח כי J≠0J\neq 0J=0 בתחום EEE.
אזי:

∫Df(x‾)dx‾=∫Ef(x1(u‾),x2(u‾),…,xn(u‾))∣J(u‾)∣du‾\int_{D}f(\underline{x})d\underline{x}=\int_{E}f(x_{1}(\underline{u}),x_{2}(\underline{u}),\dots,x_{n}(\underline{u}))|J(\underline{u})|d\underline{u}D∫​f(x​)dx​=E∫​f(x1​(u​),x2​(u​),…,xn​(u​))∣J(u​)∣du​
הערה

מספיק לדרוש J≠0J\neq 0J=0 וש-φ\varphiφ הפיכה למעט תחום עם שטח 0.

רעיון ההוכחה: (ההוכחה האמיתית באינפי 3)
נסתכל על שני מישורים, הימני uvuvuv בו נמצא התחום EEE עליו מבצעים את האינטגרל באגף ימין והשמאלי xyxyxy בו נמצא התחום DDD עליו מבצעים את האינטגרל באגף שמאל.
​7 - אינטגרל כפול 2026-07-14 08.37.19.excalidraw.svg
אנו נסתכל כעת על חלוקה של EEE ובה נבחר מלבן [ui,ui+Δui]×[vi,vi+Δvi][u_{i},u_{i}+\Delta u_{i}]\times[v_{i},v_{i}+\Delta v_{i}][ui​,ui​+Δui​]×[vi​,vi​+Δvi​].
נרצה להבין מה קורה למלבן בהעתקה φ\varphiφ.
​7 - אינטגרל כפול 2026-07-14 08.40.28.excalidraw.svg
כעת, נסתכל על הגדלה של המלבן ונקרא בשמות לקודקודים כדי שיהיה לנו קל:
​7 - אינטגרל כפול 2026-07-14 08.45.00.excalidraw.svg
העתקה רציפה ולכן, מכיוון שהמרחק בין קודקודי המלבן קרובות מאוד, כך גם הן יהיו לאחר ההעתקה - הן אמנם לאו דווקא ישלחו לקווים ישרים, אך הן בהחלט יהיו קרובות.
נסתכל כעת למה המלבן ישלח:
​7 - אינטגרל כפול 2026-07-14 08.47.59.excalidraw.svg
נשים לב כי מה שקיבלנו הוא בכלל לא מלבן. כעת נסמן את הצורה שקיבלנו:
​7 - אינטגרל כפול 2026-07-14 08.50.45.excalidraw.svg

B1=(x(u,v),y(u,v))B2=(x(u+Δu,v),y(u+Δu,v))B4=(x(u,v+Δv),y(u,v+Δv))B_{1}=(x(u,v), y(u,v)) \qquad B_{2}=(x(u+\Delta u,v),y(u+\Delta u,v)) \qquad B_{4}=(x(u,v+\Delta v),y(u,v+\Delta v))B1​=(x(u,v),y(u,v))B2​=(x(u+Δu,v),y(u+Δu,v))B4​=(x(u,v+Δv),y(u,v+Δv))

אנו נרצה להעריך את שטחה של המקבילית שכן לאחר מכן נרצה לחשב אינטגרל(נשים לב כי כרגע אין אפילו פונקציה, יש רק תחום הגדרה)
לכן, נקרב את הצורה הזאת שלנו למקבילית ונחשב את שטחה כך:
​7 - אינטגרל כפול 2026-07-14 08.55.33.excalidraw.svg
נחשב כעת את הוקטורים באמצעות חיסור בין הנקודות:

B1B2‾=(x(u+Δu,v)−x(u,v),  y(u+Δu,v)−y(u,v),  0)B1B4‾=(x(u,v+Δv)−x(u,v),  y(u,v+Δv)−y(u,v),  0)\begin{align*} & \underline{B_{1}B_{2}}=(x(u+\Delta u,v)-x(u,v),\; y(u+\Delta u,v)-y(u,v),\; 0) \\ & \underline{B_{1}B_{4}}=(x(u,v+\Delta v)-x(u,v),\; y(u,v+\Delta v)-y(u,v),\; 0) \end{align*}​B1​B2​​=(x(u+Δu,v)−x(u,v),y(u+Δu,v)−y(u,v),0)B1​B4​​=(x(u,v+Δv)−x(u,v),y(u,v+Δv)−y(u,v),0)​

נשים לב כי זה מאוד קרוב להגדרת הנ"ח, באינפי 3 באמצעות הגדרות ומשפטים מדוייקים נגיע למצב כי:

B1B2‾≈(∂x∂u⋅Δu,    ∂y∂u⋅Δu,    0)B1B4‾≈(∂x∂v⋅Δv,    ∂y∂v⋅Δv,    0)\begin{align*} \underline{B_{1}B_{2}} & \approx \left( \parder{x}{u}\cdot \Delta u,\;\; \parder{y}{u}\cdot \Delta u,\;\; 0 \right) \\ \underline{B_{1}B_{4}} & \approx \left(\parder{x}{v}\cdot\Delta v,\;\; \parder{y}{v}\cdot\Delta v,\;\; 0\right) \end{align*}B1​B2​​B1​B4​​​≈(∂u∂x​⋅Δu,∂u∂y​⋅Δu,0)≈(∂v∂x​⋅Δv,∂v∂y​⋅Δv,0)​

כעת נקח את שני אלו ונבצע עבורם מכפלה וקטורית על מנת לקבל בערך את שטח הכמעט מקבילית:

∣B1B2‾×B1B4‾∣=∣∣i^j^k^∂x∂uΔu∂y∂uΔu0∂x∂vΔv∂y∂vΔv0∣∣=∣(0,    0,    ∣∂x∂u∂y∂u∂x∂v∂y∂v∣ΔuΔv)∣=↓∣A∣=∣At∣∣J∣ΔuΔv\left| \underline{B_{1}B_{2}}\times \underline{B_{1}B_{4}} \right|=| \begin{vmatrix} \hat{i} & \hat{j} & \hat{k} \\ \displaystyle\parder{x}{u}\Delta u & \displaystyle \parder{y}{u}\Delta u & 0 \\ \displaystyle \parder{x}{v}\Delta v & \displaystyle \parder{y}{v}\Delta v & 0 \end{vmatrix} |=\left| \left(0,\;\;0,\;\; \begin{vmatrix} \parder{x}{u} & \parder{y}{u} \\ \parder{x}{v} & \parder{y}{v} \end{vmatrix}\Delta u\Delta v\right) \right| \underset{\begin{matrix} \downarrow \\ |A|=|A^t| \end{matrix}}{=}|J|\Delta u\Delta v​B1​B2​​×B1​B4​​​=∣​i^∂u∂x​Δu∂v∂x​Δv​j^​∂u∂y​Δu∂v∂y​Δv​k^00​​∣=​(0,0,​∂u∂x​∂v∂x​​∂u∂y​∂v∂y​​​ΔuΔv)​↓∣A∣=∣At∣​=​∣J∣ΔuΔv

אז מה גילינו? ענינו על השאלה מהו שטחה של המקבילית - גילינו שהוא בערך היעקוביאן כפול ΔuΔv\Delta u\Delta vΔuΔv.

מסקנה

מלבנצ'יק ששטחו ΔuΔv\Delta u\Delta vΔuΔv נשלח ע"י φ\varphiφ לכמעט מקבילית ששטחה בערך ∣J∣ΔuΔv|J|\Delta u\Delta v∣J∣ΔuΔv.

הבנו מה עושה היעקוביאין: הוא מודד את השינוי בשטח של אלמנט השטח(המלבנצ'יק) בין המישורים השונים.
כעת, נחשב את S(D)S(D)S(D) בשתי דרכים שונות:

∑i=1m∑j=1n1⋅ΔxiΔyj    "→        "    ∬D1dxdy=S(D)\sum_{i=1}^m \sum_{j=1}^n 1\cdot \Delta x_{i}\Delta y_{j}\;\; \text{"}\rarrowlim{\quad}\text{"}\;\; \iint_{D}1dxdy=S(D)i=1∑m​j=1∑n​1⋅Δxi​Δyj​"​"D∬​1dxdy=S(D)

דרך אחרת לבצע זאת היא לקחת את החלוקה של EEE במישור uvuvuv ונשלח אותה למישור xyxyxy ונקבל את הדבר הזה שהוא לא בדיוק חלוקה, לכל כמעט מקבילית כזו נגדיר את הגובה להיות 111 ואז לחשב את סכום שטחי אלמנטי השטח הללו:

∑k=1s∑ℓ=1t1⋅∣J∣ΔukΔvk    "→        "    ∬E1⋅∣J∣dudv=S(D)\sum_{k=1}^s \sum_{\ell=1}^t 1\cdot |J|\Delta u_{k}\Delta v_{k}\;\; \text{"}\rarrowlim{\quad}\text{"}\;\; \iint_{E} 1\cdot |J|dudv=S(D)k=1∑s​ℓ=1∑t​1⋅∣J∣Δuk​Δvk​"​"E∬​1⋅∣J∣dudv=S(D)

נשים לב כי "קיבלנו":

∬Ddxdy=∬E∣J∣dudv\iint_{D}dxdy=\iint_{E}|J|dudvD∬​dxdy=E∬​∣J∣dudv

כעת נכניס לאירוע פונקציה f:R2→Rf:\mathbb{R}^2\to \mathbb{R}f:R2→R ובאופן דומה:

∑i=1m∑j=1nf(ci,ej)ΔxiΔyj    "→        "    ∬Df(x,y)dxdy\sum_{i=1}^m \sum_{j=1}^n f(c_{i},e_{j})\Delta x_{i}\Delta y_{j}\;\; \text{"}\rarrowlim{\quad}\text{"}\;\; \iint_{D}f(x,y)dxdyi=1∑m​j=1∑n​f(ci​,ej​)Δxi​Δyj​"​"D∬​f(x,y)dxdy

נוכל גם כן באופן דומה לחשב את האינטגרל באמצעות החלוקה ב-EEE וההעתקה שלה ל-DDD:

∑k=1s∑ℓ=1tf(x(ak,bℓ),y(ak,bℓ))∣J∣ΔukΔvℓ    "→        "    ∬Ef(x(u,v),y(u,v))∣J∣dudv\sum_{k=1}^s\sum_{\ell=1}^t f(x(a_{k},b_{\ell}),y(a_{k},b_{\ell}))|J|\Delta u_{k}\Delta v_{\ell}\;\; \text{"}\rarrowlim{\quad}\text{"}\;\; \iint_{E}f(x(u,v),y(u,v))|J|dudvk=1∑s​ℓ=1∑t​f(x(ak​,bℓ​),y(ak​,bℓ​))∣J∣Δuk​Δvℓ​"​"E∬​f(x(u,v),y(u,v))∣J∣dudv

זוהי ממש ממש לא הוכחה בסטנדרטים של היום, אלא זה רעיון ההוכחה - ובשביל לפרמל אותה צריך אפסילונאוטיקה הרבה יותר רצינית.

דוגמה

נסתכל על התחום:
​7 - אינטגרל כפול 2026-07-12 12.53.45.excalidraw.svg
ונרצה לחשב את האינטגרל ∬Darctan⁡yxdxdy\displaystyle\iint_{D}\arctan\frac{y}{x}dxdyD∬​arctanxy​dxdy.
אם היינו רוצים לחשב את התחום סתם ככה, היינו שמים לב כי זהו תחום פשוט אך עדיין, בשביל החישוב, היינו צריכים לפצר לשלושה תחומים.
נשים לב כי ע"י החלפת משתנים ל-r,θr,\thetar,θ התחום DDD יעבור למלב [1,2]×[π4,π3][1,2]\times\left[ \frac{\pi}{4}, \frac{\pi}{3} \right][1,2]×[4π​,3π​].

∬Darctan⁡yxdxdy=∬Eθ∣J∣drdθ\iint_{D}\arctan \frac{y}{x}dxdy=\iint_{E} \theta |J| drd\thetaD∬​arctanxy​dxdy=E∬​θ∣J∣drdθ x(r,θ)=rcos⁡θy(r,θ)=rsin⁡θx(r,\theta)=r\cos\theta \qquad \qquad y(r,\theta)=r\sin\thetax(r,θ)=rcosθy(r,θ)=rsinθ

עדיין בשביל האירוע הזה נדרש לחשב את היעקוביאן:

J=∣∂x∂r∂x∂θ∂y∂r∂y∂θ∣=∣cos⁡θ−rsin⁡θsin⁡θrcos⁡θ∣=rcos⁡2θ+rsin⁡2θ=r(cos⁡2+sin⁡2)=rJ=\begin{vmatrix} \parder{x}{r} & \parder{x}{\theta} \\ \parder{y}{r} & \parder{y}{\theta} \end{vmatrix}=\begin{vmatrix} \cos\theta & -r\sin\theta \\ \sin\theta & r\cos\theta \end{vmatrix}=r\cos^2\theta+r\sin^2\theta=r(\cos^2+\sin^2)=rJ=​∂r∂x​∂r∂y​​∂θ∂x​∂θ∂y​​​=​cosθsinθ​−rsinθrcosθ​​=rcos2θ+rsin2θ=r(cos2+sin2)=r ∬Darctan⁡yxdxdy=∬Eθrdrdθ=↓פוביני∫12(∫π4π3rθdθ)dr=⋯=7π2192\iint_{D}\arctan \frac{y}{x}dxdy=\iint_{E} \theta r drd\theta \underset{\begin{matrix} \downarrow \\ \R{\text{פוביני}} \end{matrix}}{=}\int_{1}^2\left( \int_{\frac{\pi}{4}}^{\frac{\pi}{3}} r\theta d\theta \right)dr=\dots=\frac{7\pi^2}{192}D∬​arctanxy​dxdy=E∬​θrdrdθ↓פוביני​=​1∫2​​4π​∫3π​​rθdθ​dr=⋯=1927π2​
דוגמה

נרצה לחשב I=∬DxydxdyI=\displaystyle\iint_{D}\sqrt{ xy }dxdyI=D∬​xy​dxdy כאשר DDD הוא התחום הבא:
​7 - אינטגרל כפול 2026-07-12 13.07.04.excalidraw.svg
גם זה תחום פשוט, אבל נרצה לעשות פה החלפת משתנים על מנת לקבל תחום פשוט יותר.
נבצע הצבה y=vxy=\frac{v}{x}y=xv​ ו-y2=uxy^2=uxy2=ux ואז התחום ב-u,vu,vu,v יהיה המלבן E=[3,6]×[4,9]E=[3,6]\times[4,9]E=[3,6]×[4,9].

y=vx  ⟹  x=vy  ⟹  y2=ux=uvy  ⟹  y3=uv  ⟹  y=u13v13  ⟹  x=u−13v23y=\frac{v}{x}\implies x=\frac{v}{y} \implies y^2=ux=u \frac{v}{y}\implies y^3=uv \implies y=u^{\frac{1}{3}}v^{\frac{1}{3}}\implies x=u^{-\frac{1}{3}}v^{\frac{2}{3}}y=xv​⟹x=yv​⟹y2=ux=uyv​⟹y3=uv⟹y=u31​v31​⟹x=u−31​v32​

כעת נחשב את היעקוביאן:

J=∣−13u−43v2323u−13v−1313u−23v1313u13v−23∣=−191u−291u=−13uJ=\begin{vmatrix} -\frac{1}{3}u^{-\frac{4}{3}}v^{\frac{2}{3}} & \frac{2}{3}u^{-\frac{1}{3}}v^{-\frac{1}{3}} \\ \frac{1}{3}u^{-\frac{2}{3}}v^{\frac{1}{3}} & \frac{1}{3}u^{\frac{1}{3}}v^{-\frac{2}{3}} \end{vmatrix}=-\frac{1}{9} \frac{1}{u}-\frac{2}{9} \frac{1}{u}=-\frac{1}{3u}J=​−31​u−34​v32​31​u−32​v31​​32​u−31​v−31​31​u31​v−32​​​=−91​u1​−92​u1​=−3u1​

כעת ניתן לחזור לתרגיל ונבצע ישר פוביני והחלפת משתנים יחדיו:

I=∫36(∫49v13udv)du=∫3613u(23v32∣v=4v=9)du=∫3613u(18−163)du=(6−169)ln⁡(36)=389ln⁡2I=\int_{3}^6 \left( \int_{4}^9 \sqrt{ v } \frac{1}{3u} dv \right)du=\int_{3}^6 \frac{1}{3u}\left( \left. \frac{2}{3}v^{\frac{3}{2}} \right\vert_{v=4}^{v=9} \right) du=\int_{3}^6 \frac{1}{3u}\left( 18-\frac{16}{3} \right) du=\left( 6-\frac{16}{9} \right)\ln\left( \frac{3}{6} \right)=\frac{38}{9}\ln 2I=3∫6​​4∫9​v​3u1​dv​du=3∫6​3u1​(32​v23​​v=4v=9​)du=3∫6​3u1​(18−316​)du=(6−916​)ln(63​)=938​ln2

נשים לב כי בדוגמה הזו הרבה יותר קל לבודד את v,uv,uv,u ולקבל v=xy,  u=y2xv=xy,\;u=\frac{y^2}{x}v=xy,u=xy2​.
נחשב כעת את היעקוביאן ההפוך:

J−1=∂(u,v)∂(x,y)=∣∂u∂x∂u∂y∂v∂x∂v∂y∣=∣−y2x22yxyx∣=−3y2x=−3uJ^{-1}=\parder{(u,v)}{(x,y)}=\begin{vmatrix} \parder{u}{x} & \parder{u}{y} \\ \parder{v}{x} & \parder{v}{y} \end{vmatrix}=\begin{vmatrix} -\frac{y^2}{x^2} & \frac{2y}{x} \\ y & x \end{vmatrix}=-3 \frac{y^2}{x}=-3uJ−1=∂(x,y)∂(u,v)​=​∂x∂u​∂x∂v​​∂y∂u​∂y∂v​​​=​−x2y2​y​x2y​x​​=−3xy2​=−3u

נשים לב כי כי קיבלנו בדיוק את 111 חלקי היעקוביאן שחישבנו קודם.
בדוגמה זו: J−1=1JJ^{-1}=\frac{1}{J}J−1=J1​ (זה יהיה משפט ביום שלישי אם ירצה השם והאיתולות וטראמפ)

הערה

  1. במשתנה יחיד dydx=1dxdy\frac{dy}{dx}=\frac{1}{\frac{dx}{dy}}dxdy​=dydx​1​ (עם מלא תנאים)
  2. במשתנה יחיד, אם נדרוש dxdt≠0\frac{dx}{dt}\neq 0dtdx​=0 בקטע ⟸ הפונקציה x(t)x(t)x(t) מונוטונית ממש ולכן חח"ע.
  3. בשני משתנים, אם J≠0J\neq 0J=0 בנקודה, אז ההעתקה חח"ע בסביבה של הנקודה.
    אבל, אם J≠0J\neq 0J=0 בתחום, אז לא מבטיח שהעתקה חח"ע בתחום.
  4. במקרה הפרטי שבו T:R2→R2T:\mathbb{R}^2\to \mathbb{R}^2T:R2→R2 ליניארית:
T(uv)=(abcd)(uv)=(au+bvcu+dv)=(x(u,v)y(u,v)) T\begin{pmatrix} u \\ v \end{pmatrix}=\begin{pmatrix} a & b \\ c & d \end{pmatrix}\begin{pmatrix} u \\ v \end{pmatrix}=\begin{pmatrix} au+bv \\ cu+dv \end{pmatrix}=\begin{pmatrix} x(u,v) \\ y(u,v) \end{pmatrix}T(uv​)=(ac​bd​)(uv​)=(au+bvcu+dv​)=(x(u,v)y(u,v)​)

אנו יודעים כי TTT הפיכה A  ⟺  A\iffA⟺ הפיכה ∣A∣≠0  ⟺  |A|\neq 0\iff∣A∣=0⟺.
מה זה J≠0J\neq0J=0? זה אומר פשוט ∣abcd∣≠0\begin{vmatrix}a & b \\ c & d\end{vmatrix}\neq 0​ac​bd​​=0.
לכן, עבור TTT ליניארית, התנאים מתלכדים :)

דוגמה

נרצה להוכיח ש-∫−∞∞e−x2dx=π\displaystyle\int_{-\infty}^{\infty} e^{-x^2}dx=\sqrt{ \pi }−∞∫∞​e−x2dx=π​.
לפונקציה זו אין פונקציה קדומה אלמנטרית ולכן לא נוכל לחשב אותה בדרך הרגילה.
חישוב (מפתיע) בעזרת ∬\iint∬ לא מוכלל :)

Ia=∬x2+y2=ae−(x2+y2)dxdyI_{a}=\iint_{x^2+y^2=a} e^{-(x^2+y^2)}dxdyIa​=x2+y2=a∬​e−(x2+y2)dxdy

נבצע החלפת משתנים לפולארי: (ונבצע פוביני)

Ia=∫02π(∫0ae−r2rdr)dθ=∫02π(−12e−r2∣r=0r=a)dθ=∫02π−12(e−a2−1)dθ=−π(e−a2−1)I_{a}=\int_{0}^{2\pi} \left(\int_{0}^{a} e^{-r^2} r dr\right) d\theta =\int_{0}^{2\pi} \left( \left.-\frac{1}{2}e^{-r^2}\right\vert_{r=0}^{r=a} \right)d\theta=\int_{0}^{2\pi} -\frac{1}{2}(e^{-a^2}-1) d\theta=-\pi(e^{-a^2}-1)Ia​=0∫2π​​0∫a​e−r2rdr​dθ=0∫2π​(−21​e−r2​r=0r=a​)dθ=0∫2π​−21​(e−a2−1)dθ=−π(e−a2−1)

נסתכל כעת על אינטגרל אחר:

∬[−a,a]×[−a,a]e−(x2+y2)dxdy\iint_{\left[ -a, a \right]\times\left[ -a, a \right]} e^{-(x^2+y^2)}dxdy[−a,a]×[−a,a]∬​e−(x2+y2)dxdy

פה לא נרצה לבצע החלפת משתנים לפולארי כי זה תחום הכי פשוט שאפשר ולכן נבצע פוביני.

=∫−aa(∫−aae−x2e−y2dx)dy=∫−aae−y2(∫−aae−x2dx)dy=(∫−aae−x2dx)(∫−aae−y2dy)=(∫−aae−x2dx)2\begin{align*} &=\int_{-a}^a \left( \int_{-a}^a e^{-x^2}e^{-y^2}dx \right)dy=\int_{-a}^a e^{-y^2}\left( \int_{-a}^a e^{-x^2}dx \right)dy=\left( \int_{-a}^a e^{-x^2}dx \right)\left( \int_{-a}^ae^{-y^2}dy \right) \\ &=\left( \int_{-a}^a e^{-x^2}dx \right)^2 \end{align*}​=−a∫a​​−a∫a​e−x2e−y2dx​dy=−a∫a​e−y2​−a∫a​e−x2dx​dy=​−a∫a​e−x2dx​​−a∫a​e−y2dy​=​−a∫a​e−x2dx​2​

כעת נאסוף את מה שקיבלנו:

π←    a→∞    π(1−e−a2)=Ia≤(∫−aae−x2dx)2≤I2a=π(1−e−4a2)→    a→∞    π\pi\larrowlim{a\to \infty}\pi{ (1-e^{-a^2}) }=I_{a}\leq \left( \int_{-a}^a e^{-x^2}dx \right)^2 \leq I_{2a}=\pi(1-e^{-4a^2})\rarrowlim{a\to \infty}\piπa→∞​π(1−e−a2)=Ia​≤​−a∫a​e−x2dx​2≤I2a​=π(1−e−4a2)a→∞​π

לכן, לפי סנדוויץ:

lim⁡a→∞∫−aae−x2dx=π\lim_{ a \to \infty } \int_{-a}^a e^{-x^2}dx= \sqrt{ \pi }a→∞lim​−a∫a​e−x2dx=π​

זוהי לא ההגדרה לאינטגרל מוכלל משני הצדדים אבל זה שווה לו כי הפונקציה e−x2e^{-x^2}e−x2 זוגית.

משפט (עם ניסוח עצלני)

Jφ∘ψ=Jφ⋅JψJ_{\varphi \circ \psi}=J_{\varphi}\cdot J_{\psi}Jφ∘ψ​=Jφ​⋅Jψ​

הוכחה:
נרצה להסתכל כעת על הרכבה של ההעתקות בין תחומים שונים:
​7 - אינטגרל כפול 2026-07-14 09.48.42.excalidraw.svg
φ∘ψ\varphi \circ \psiφ∘ψ נתונה ע"י x=x(u(r,s),v(r,s))y=y(u(r,s),v(r,s))\begin{matrix}x=x(u(r,s),v(r,s)) \\ y=y(u(r,s),v(r,s))\end{matrix}x=x(u(r,s),v(r,s))y=y(u(r,s),v(r,s))​ ונרצה כעת למצוא את היעקוביאן שלה ולראות מהו.
תזכורת לכלל השרשרת: ∂x∂r=∂x∂u∂u∂r+∂x∂v∂v∂r\parder{x}{r}=\parder{x}{u} \parder{u}{r}+\parder{x}{v}\parder{v}{r}∂r∂x​=∂u∂x​∂r∂u​+∂v∂x​∂r∂v​ אזי:

∂(x,y)∂(r,s) ⁣= ⁣∣∂x∂r∂x∂s∂y∂r∂y∂s∣ ⁣= ⁣∣∂x∂u∂u∂r+∂x∂v∂v∂r∂x∂u∂u∂s+∂x∂v∂v∂s∂y∂u∂u∂r+∂u∂v∂v∂r∂y∂u∂u∂s+∂y∂v∂v∂s∣ ⁣ ⁣ ⁣ ⁣ ⁣ ⁣ ⁣ ⁣ ⁣=↓↓∣AB∣=∣A∣∣B∣ ⁣ ⁣ ⁣ ⁣ ⁣ ⁣ ⁣ ⁣ ⁣∣∂x∂u∂x∂v∂y∂u∂y∂v∣⋅∣∂u∂r∂u∂s∂v∂r∂v∂s∣=∂(x,y)∂(u,v)⋅∂(u,v)∂(r,s)\parder{(x,y)}{(r,s)}\!=\!\begin{vmatrix} \parder{x}{r} & \parder{x}{s} \\ \parder{y}{r} & \parder{y}{s} \end{vmatrix}\!=\!\begin{vmatrix} \parder{x}{u}\parder{u}{r}+\parder{x}{v}\parder{v}{r} & \parder{x}{u}\parder{u}{s}+\parder{x}{v}\parder{v}{s} \\ \parder{y}{u}\parder{u}{r}+\parder{u}{v}\parder{v}{r} & \parder{y}{u}\parder{u}{s}+\parder{y}{v}\parder{v}{s} \end{vmatrix} \!\!\!\!\!\!\!\!\!\underset{\begin{matrix} \downarrow \\ \downarrow \\ |AB|=|A||B| \end{matrix}}{=}\!\!\!\!\!\!\!\!\!\begin{vmatrix} \parder{x}{u} & \parder{x}{v} \\ \parder{y}{u} & \parder{y}{v} \end{vmatrix}\cdot\begin{vmatrix} \parder{u}{r} & \parder{u}{s} \\ \parder{v}{r} & \parder{v}{s} \end{vmatrix}=\parder{(x,y)}{(u,v)}\cdot \parder{(u,v)}{(r,s)}∂(r,s)∂(x,y)​=​∂r∂x​∂r∂y​​∂s∂x​∂s∂y​​​=​∂u∂x​∂r∂u​+∂v∂x​∂r∂v​∂u∂y​∂r∂u​+∂v∂u​∂r∂v​​∂u∂x​∂s∂u​+∂v∂x​∂s∂v​∂u∂y​∂s∂u​+∂v∂y​∂s∂v​​​↓↓∣AB∣=∣A∣∣B∣​=​​∂u∂x​∂u∂y​​∂v∂x​∂v∂y​​​⋅​∂r∂u​∂r∂v​​∂s∂u​∂s∂v​​​=∂(u,v)∂(x,y)​⋅∂(r,s)∂(u,v)​

∎

משפט

J−1=1JJ^{-1}=\frac{1}{J}J−1=J1​

הוכחה:
נסתכל כעת באמצעות המשפט הנ"ל על העתקה הפיכה φ\varphiφ ונרכיב אותה על ההפוכה שלה φ−1\varphi^{-1}φ−1 אשר נתונה ע"י:

φφ−1x=x(u,v)u=u(x,y)y=y(u,v)v=v(x,y)\begin{matrix} \varphi & \varphi^{-1} \\ x=x(u,v) & u=u(x,y) \\ y=y(u,v) & v=v(x,y) \end{matrix}φx=x(u,v)y=y(u,v)​φ−1u=u(x,y)v=v(x,y)​

נבצע כעת את ההרכבה לפי המשפט:

Jφ∘φ−1=⋯=∣∂x∂x∂x∂y∂y∂x∂y∂y∣=∣1001∣=1=↓משפטJ⋅J−1J_{\varphi \circ \varphi^{-1}}=\dots=\begin{vmatrix} \parder{x}{x} & \parder{x}{y} \\ \parder{y}{x} & \parder{y}{y} \end{vmatrix}=\begin{vmatrix} 1 & 0 \\ 0 & 1 \end{vmatrix}=1 \underset{\begin{matrix} \downarrow \\ \R{\text{משפט}} \end{matrix}}{=}J\cdot J^{-1}Jφ∘φ−1​=⋯=​∂x∂x​∂x∂y​​∂y∂x​∂y∂y​​​=​10​01​​=1↓משפט​=​J⋅J−1 ⇓\Downarrow⇓ J−1=1JJ^{-1}=\frac{1}{J}J−1=J1​

∎

דוגמה (חישוב אינטגרל משולש עם החלפת משתנים - כדי שנראה שזה אותו הדבר)

יש לנו גוף VVV שיודעים את צפיפות המטען שלו הנתונה ע"י ρ(x,y,z)=xyz\rho(x,y,z)=\frac{xy}{z}ρ(x,y,z)=zxy​ ואנו רוצים למצוא את המטען של הגוף כשאר אומרים לנו מה הצורה של הגוף.

∭Vxyzdxdydz\iiint_{V} \frac{xy}{z}dxdydzV∭​zxy​dxdydz V={(x,y,z)x,y,z>01≤xy≤23x≤y≤4xz≤x2+y2≤3z}V=\left\{ \begin{array}{c|c} (x,y,z) & \begin{align*} & x,y,z >0 \\ & 1\leq xy\leq 2 \\ & 3x\leq y\leq 4x \\ & z\leq x^2+y^2\leq 3z \end{align*} \end{array} \right\}V=⎩⎨⎧​(x,y,z)​​x,y,z>01≤xy≤23x≤y≤4xz≤x2+y2≤3z​​⎭⎬⎫​

יש לנו פה 444 תנאים המגדירים את הגוף VVV ואנו נרצה לראות איך נוכל לתאר אותו.
לשם כך, נצייר את הגוף VVV במרחב
​7 - אינטגרל כפול 2026-07-14 10.09.36.excalidraw.svg
באמצעות ה-desmosdesmosdesmos נוסיף תמונה אחר כך.

האם התחום פשוט? כן, בהחלט.
זה תחום פשוט אך מגעיל ולכן, נבצע החלפת משתנים אשר תהפוך את התחום הזה לתיבה :)

u=x2+y2zv=xyw=yxu=\frac{x^2+y^2}{z} \qquad \qquad v=xy \qquad \qquad w=\frac{y}{x}u=zx2+y2​v=xyw=xy​

ע"י החלפת המשתנים נקבל את התיבה WWW המוגדרת:

W=[1,3]×[1,2]×[3,4]W=[1,3]\times[1,2]\times[3,4]W=[1,3]×[1,2]×[3,4]

ניתן להצדיק שההעתקה הפיכה או חח"ע בתחום הזה אבל נדלג על זה כעת.
אין לנו פה את x,y,zx,y,zx,y,z כפונקציות של u,v,wu,v,wu,v,w ולכן נחשב את J−1J^{-1}J−1.

J−1=∣2xz2yz−x2+y2z2yx0−yx21x0∣=−x2+y2z2(yx+yx)=−x2+y2z2⋅2yxJ^{-1}=\begin{vmatrix} \frac{2x}{z} & \frac{2y}{z} & -\frac{x^2+y^2}{z^2} \\ y & x & 0 \\ -\frac{y}{x^2} & \frac{1}{x} & 0 \end{vmatrix}=-\frac{x^2+y^2}{z^2}\left( \frac{y}{x}+\frac{y}{x} \right)=-\frac{x^2+y^2}{z^2}\cdot 2 \frac{y}{x}J−1=​z2x​y−x2y​​z2y​xx1​​−z2x2+y2​00​​=−z2x2+y2​(xy​+xy​)=−z2x2+y2​⋅2xy​

נשים לב כי:

−12xyzz2x2+y2⋅xy=−12v1u1w=−v2uw-\frac{1}{2}\frac{xy}{z} \frac{z^2}{x^2+y^2}\cdot \frac{x}{y}=-\frac{1}{2}v \frac{1}{u} \frac{1}{w}=-\frac{v}{2uw}−21​zxy​x2+y2z2​⋅yx​=−21​vu1​w1​=−2uwv​

ולכן מתקיים לפי החלפת משתנים:

∭Vxyzdxdydz=−12∫13(∫12(∫34−12vuwdw)dv)du\iiint_{V} \frac{xy}{z}dxdydz=-\frac{1}{2}\int_{1}^3\left( \int_{1}^2\left( \int_{3}^4 -\frac{1}{2} \frac{v}{uw} dw \right)dv \right)duV∭​zxy​dxdydz=−21​1∫3​​1∫2​​3∫4​−21​uwv​dw​dv​du

מפה כבר אפשר לחשב :)