נזכר במה שעשינו באינטגרל במשתנה יחיד , מעבר לשני משתנים יהיה מעט מעניין ומעבר ל-n n n משתנים הוא אותו הדבר אם כי קצת יותר מבלבל.
לכן, היום נראה את ההגדרות ב-R 2 \mathbb{R}^2 R 2 אך בקלות נוכל להעביר ל-R n \mathbb{R}^n R n .
נסתכל על הגרף ונרצה לחשב את הנפח מתחתו. מכיוון שהגרף הוא לא פשוט מישור ולכן השטח אינו ידוע, נוכל לחלק למלבנים קטים ולהרים גורדי שחקים על מנת למצוא את השטח:
בונים אינטגרל
מתחילים מהבסיס
נניח תחילה כי D = [ a , b ] × [ c , d ] D=[a,b]\times[c,d] D = [ a , b ] × [ c , d ] ותהי f ( x , y ) f(x,y) f ( x , y ) חסומה על D D D (בהמשך נוריד את האילוץ הזה)
תהי f f f פונקציה חסומה על [ a , b ] × [ c , d ] [a,b]\times [c,d] [ a , b ] × [ c , d ] .
חלוקה של [ a , b ] × [ c , d ] [a,b]\times[c,d] [ a , b ] × [ c , d ] היא
P = { a = x 0 < x 1 < x 2 < ⋯ < x n = b , c = y 0 < y 1 < ⋯ < y n = d } P=\left\{ a=x_{0}<x_{1}<x_{2}<\dots<x_{n}=b, c=y_{0}<y_{1}<\dots<y_{n}=d \right\} P = { a = x 0 < x 1 < x 2 < ⋯ < x n = b , c = y 0 < y 1 < ⋯ < y n = d }
נסמן: Δ x i = x i − x i − 1 \Delta x_{i}=x_{i}-x_{i-1} Δ x i = x i − x i − 1 ו-Δ y i = y i − y i − 1 \Delta y_{i}=y_{i}-y_{i-1} Δ y i = y i − y i − 1 .
R i j = { ( x , y ) ∣ x i − 1 ≤ x ≤ x i , y i − 1 ≤ y ≤ y i } R_{ij}=\left\{ (x,y)\; |\; x_{i-1}\leq x\leq x_{i},\; y_{i-1}\leq y\leq y_{i} \right\} R ij = { ( x , y ) ∣ x i − 1 ≤ x ≤ x i , y i − 1 ≤ y ≤ y i }
שטח R i j R_{ij} R ij הוא Δ x i Δ y i \Delta x_{i}\Delta y_{i} Δ x i Δ y i .
M i j = sup R i j { f ( x , y ) } m i j = inf R i j { f ( x , y ) } \begin{matrix}
M_{ij}=\underset{R_{ij}}{\sup}\left\{ f(x,y) \right\} \\
m_{ij}=\underset{R_{ij}}{\inf}\left\{ f(x,y) \right\}
\end{matrix} M ij = R ij sup { f ( x , y ) } m ij = R ij inf { f ( x , y ) }
תהי P P P חלוקה, אזי פרמטר החלוקה הינו: λ ( P ) = max i , j { Δ x i , Δ y i } \lambda(P)=\underset{i,j}{\max}\left\{ \Delta x_{i},\Delta y_{i} \right\} λ ( P ) = i , j max { Δ x i , Δ y i } .
מגדירים את פרמטר החלוקה גם:
λ ( P ) = max i , j { d ( p , q ) ∣ p , q ∈ R i j } \lambda(P)=\underset{i,j}{\max}\left\{ d(p,q)\; |\; p,q \in R_{ij} \right\} λ ( P ) = i , j max { d ( p , q ) ∣ p , q ∈ R ij }
סכום דרבו עליון יהא:
U ( P , f ) = ∑ i = 1 n ∑ j = 1 m M i j Δ x i Δ y j U(P,f)=\sum_{i=1}^n\sum_{j=1}^m M_{ij}\Delta x_{i}\Delta y_{j} U ( P , f ) = i = 1 ∑ n j = 1 ∑ m M ij Δ x i Δ y j
סכום דרבו תחתון יהא:
L ( P , f ) = ∑ i = 1 n ∑ j = 1 m m i j Δ x i Δ y j L(P,f)=\sum_{i=1}^n\sum_{j=1}^m m_{ij}\Delta x_{i}\Delta y_{j} L ( P , f ) = i = 1 ∑ n j = 1 ∑ m m ij Δ x i Δ y j
למתקדמים מדי פעם רושמים:
∑ i = 1 n ∑ j = 1 n ∑ k = 1 ℓ ∑ s = 1 r M i j k s Δ x i Δ y j Δ z k Δ w s = ∑ M i j k s Δ x i Δ y j Δ z k Δ w s \sum_{i=1}^n\sum_{j=1}^n\sum_{k=1}^\ell \sum_{s=1}^r M_{ijks}\Delta x_{i}\Delta y_{j}\Delta z_{k}\Delta w_{s}=\sum M_{ijks}\Delta x_{i}\Delta y_{j}\Delta z_{k}\Delta w_{s} i = 1 ∑ n j = 1 ∑ n k = 1 ∑ ℓ s = 1 ∑ r M ijk s Δ x i Δ y j Δ z k Δ w s = ∑ M ijk s Δ x i Δ y j Δ z k Δ w s
תהי P P P חלוקה של [ a , b ] × [ c , d ] [a,b]\times[c,d] [ a , b ] × [ c , d ] ותהי f f f חסומה. נבחר נקודות s i ∈ [ x i − 1 , x i ] , t j ∈ [ y j − 1 , y j ] s_{i}\in[x_{i-1},x_{i}],\;t_{j}\in[y_{j-1},y_{j}] s i ∈ [ x i − 1 , x i ] , t j ∈ [ y j − 1 , y j ] כאשר 1 ≤ i , j ≤ n 1\leq i,j\leq n 1 ≤ i , j ≤ n . אזי, הסכום
∑ i ∑ j f ( s i , t j ) Δ x i Δ y j \sum_{i}\sum_{j} f(s_{i},t_{j})\Delta x_{i}\Delta y_{j} i ∑ j ∑ f ( s i , t j ) Δ x i Δ y j
נקרא סכום רימן שמתאים לחלוקה, לבחירה ול-f f f .
לכל P P P מתקיים U ( P ) ≥ L ( P ) U(P)\geq L(P) U ( P ) ≥ L ( P ) .
הוכחה:
ברור \R{\text{ברור}} ברור
∎
תהי f f f חסומה במלבן D D D .
נאמר כי f f f אינטגרבילית אם מתקיים:
sup P L ( P , f ) = inf P U ( P , f ) \underset{P}{\sup}L(P,f)=\underset{P}{\inf}U(P,f) P sup L ( P , f ) = P inf U ( P , f )
לכל ε > 0 \epsilon>0 ε > 0 קיימת P P P כך ש-U ( P ) − L ( P ) < ε U(P)-L(P)<\epsilon U ( P ) − L ( P ) < ε .
לכל ε > 0 \epsilon>0 ε > 0 קיימת δ > 0 \delta>0 δ > 0 כך שלכל P P P עם λ ( P ) < δ \lambda(P)<\delta λ ( P ) < δ מתקיים U ( P ) − L ( P ) < ε U(P)-L(P)<\epsilon U ( P ) − L ( P ) < ε .
אם f f f אינטגרבילית אז נסמן:
∬ D f ( x , y ) d x d y \iint_{D}f(x,y)dxdy D ∬ f ( x , y ) d x d y
זה עובד גם בהרבה משתנים:
∫ ∫ ∫ ∫ f ( x , y , z , w ) d x d y d z d w \iiiint f(x,y,z,w)dxdydzdw ∫ ∫ ∫ ∫ f ( x , y , z , w ) d x d y d z d w
באופן יותר כללי:
∫ D f ( x ‾ ) d x ‾ \int_{D} f(\ \underline{x}\ )d\underline{x} D ∫ f ( x ) d x
כאשר x ‾ ∈ R n \underline{x}\in \mathbb{R}^n x ∈ R n .
משפט (הגדרה שקולה לאינטגרביליות)
קיים I I I כך שלכל ε > 0 \epsilon>0 ε > 0 קיימת δ > 0 \delta>0 δ > 0 כך שלכל P P P עם λ ( P ) < δ \lambda(P)<\delta λ ( P ) < δ מתקיים:
∣ ∑ i = 1 n ∑ j = 1 m f ( s i , t j ) Δ x i Δ y i − I ∣ < ε \left| \sum_{i=1}^n\sum_{j=1}^m f(s_{i},t_{j})\Delta x_{i}\Delta y_{i}-I \right|<\epsilon i = 1 ∑ n j = 1 ∑ m f ( s i , t j ) Δ x i Δ y i − I < ε
לכל בחירה של x i − 1 ≤ s i ≤ x i x_{i-1}\leq s_{i}\leq x_{i} x i − 1 ≤ s i ≤ x i ו-y j − 1 ≤ t j ≤ y i y_{j-1}\leq t_{j}\leq y_{i} y j − 1 ≤ t j ≤ y i .
נפרדים מהמלבן
תחום בעל שטח
נסתכל על תחום כלשהו כללי ונרצה עדיין לבצע את אותו הרעיון של חלוקה ועידונים וכדומה.
אנחנו נתחיל בלהתעלם מהבעיה:
נשים לב כי פה יש לנו הרבה סוגים של מלבנים ולא את כולם אנו יכולים לחשב. אנחנו נגדיר כעת:
S 1 ( D , P ) = D סכום שטחי המלבנים המוכלים לגמרי ב - S_{1}(D,P)=D\R{\text{סכום שטחי המלבנים המוכלים לגמרי ב - }} S 1 ( D , P ) = D סכום שטחי המלבנים המוכלים לגמרי ב -
S 2 ( D , P ) = D סכום שטחי המלבנים שנחתכים עם S_{2}(D,P)=D\R{\text{סכום שטחי המלבנים שנחתכים עם }} S 2 ( D , P ) = D סכום שטחי המלבנים שנחתכים עם
אזי, לכל חלוקה מתקיים S 2 ( D , P ) ≥ S 1 ( D , P ) S_{2}(D,P)\geq S_{1}(D,P) S 2 ( D , P ) ≥ S 1 ( D , P ) .
יתר על כן, inf P S 2 ( D , P ) ≥ sup P S 1 ( D , P ) \underset{P}{\inf}S_{2}(D,P)\geq \underset{P}{\sup}S_{1}(D,P) P inf S 2 ( D , P ) ≥ P sup S 1 ( D , P ) .
יהי D ⊆ R 2 D \subseteq \mathbb{R}^2 D ⊆ R 2 ותהי חלוקה P P P של D D D .
נאמר כי D D D הוא תחום בעל שטח עם מתקיים sup P S 1 ( D , P ) = inf P S 2 ( D , P ) \underset{P}{\sup}S_{1}(D,P)=\underset{P}{\inf}S_{2}(D,P) P sup S 1 ( D , P ) = P inf S 2 ( D , P ) .
התנאי הנ"ל מתקיים ⟺ \iff ⟺ לכל ε > 0 \epsilon>0 ε > 0 קיימת חלוקה P P P שעבורה S 2 ( D ) − S 1 ( D ) < ε S_{2}(D)-S_{1}(D)<\epsilon S 2 ( D ) − S 1 ( D ) < ε .
⟺ \iff\;\;\;\;\;\;\;\;\;\;\;\!\qquad\qquad ⟺ לכל ε > 0 \epsilon>0 ε > 0 קיים כיסוי של ∂ D \partial D ∂ D ע"י מלבנים שסכום שטחיהם קטן מ-ε \epsilon ε .
∂ D ⟺ \partial D\iff\;\;\;\;\;\;\;\;\;\;\;\!\qquad\qquad ∂ D ⟺ היא בעלת שטח 0 0 0 .
הגדרה 9 (קבוצה בעת שטח
0 0 0 )
תהי A ⊆ R 2 A \subseteq \mathbb{R}^2 A ⊆ R 2 קבוצה.
אזי, A A A תקרא בעלת שטח 0 0 0 אם קיים כיסוי של A A A ע"י מלבנים שסכום שטחיהם קטן מ-ε \epsilon ε לכל ε > 0 \epsilon>0 ε > 0 .
אם השפה של D D D היא עקום "חלק" אז ∂ D \partial D ∂ D בעלת שטח 0 0 0 ולכן D D D בעל שטח.
D = { ( x , y ) x , y ∈ Q ∩ [ 0 , 1 ] } D=\left\{ \begin{array}{c|c}
(x,y) & x,y \in \mathbb{Q} \cap[0,1]
\end{array} \right\} D = { ( x , y ) x , y ∈ Q ∩ [ 0 , 1 ] }
∂ D = [ 0 , 1 ] × [ 0 , 1 ] \partial D=[0,1]\times[0,1] ∂ D = [ 0 , 1 ] × [ 0 , 1 ]
השפה של D D D לא בעלת שטח 0 0 0 (כי היא בעלת שטח 1 1 1 ) ולכן D D D לא בעלת שטח.
אינטגרביליות על תחום בעל שטח
הגדרה 10 (אינטגרל על תחום בעל שטח)
יהי D ⊆ R 2 D \subseteq \mathbb{R}^2 D ⊆ R 2 קומפקטי ובעל שטח ותהי f ( x , y ) f(x,y) f ( x , y ) חסומה על D D D .
יהי A A A מלבן המכיל את D D D . נסמן f ~ ( x , y ) = { f ( x , y ) ( x , y ) ∈ D 0 ( x , y ) ∈ A ∖ D \tilde{f}(x,y)=\begin{cases}f(x,y) & (x,y)\in D\\ 0 & (x,y)\in A \setminus D\end{cases} f ~ ( x , y ) = { f ( x , y ) 0 ( x , y ) ∈ D ( x , y ) ∈ A ∖ D .
נגדיר:
∬ D f ( x , y ) d x d y = ∬ A f ~ ( x , y ) d x d y \iint_{D}f(x,y)dxdy=\iint_{A}\tilde{f}(x,y)dxdy D ∬ f ( x , y ) d x d y = A ∬ f ~ ( x , y ) d x d y
בתנאי שאגף ימין קיים.
צריך להוכיח כי ההגדרה "מוגדרת היטב \R{\text{מוגדרת היטב}} מוגדרת היטב ". כלומר, לא תלויה ב-A A A .
ספוילר: כדי לחשב אינטגרל כפול משתמשים במשפט פוביני (אחד אחר מהמשפט פוביני הקודם ): אם D = [ a , b ] × [ c , d ] D=[a,b]\times[c,d] D = [ a , b ] × [ c , d ] מלבן ו-f f f רציפה ב-D D D אז ∬ D f ( x , y ) d x d y = ∫ a b ( ∫ c d f ( x , y ) d y ) d x \iint_{D}f(x,y)dxdy=\int_{a}^b\left( \int_{c}^d f(x,y)dy \right)dx D ∬ f ( x , y ) d x d y = a ∫ b ( c ∫ d f ( x , y ) d y ) d x .
נניח f ( x , y ) = x y f(x,y)=xy f ( x , y ) = x y ואנו רוצים לחשב את הנפח מעל D = [ 1 , 2 ] × [ π 4 , π 3 ] D=[1,2]\times\left[ \frac{\pi}{4}, \frac{\pi}{3} \right] D = [ 1 , 2 ] × [ 4 π , 3 π ] .
∬ D f ( x , y ) d x d y = ∫ 1 2 ( ∫ π 4 π 3 x y d y ) d x = ↓ N L ∫ 1 2 ( x y 2 2 ∣ y = π 4 y = π 3 ) d x = ∫ 1 2 ( π 2 9 − π 2 16 ) x 2 d x = \iint_{D}f(x,y)dxdy=\int_{1}^2 \left( \int_{\frac{\pi}{4}}^{\frac{\pi}{3}} xydy \right)dx \underset{\begin{matrix}
\downarrow \\
NL
\end{matrix}}{=} \int_{1}^2 \left( \left. \frac{xy^2}{2} \right\vert_{y=\frac{\pi}{4}}^{y=\frac{\pi}{3}} \right)dx=\int_{1}^2 \left( \frac{\pi^2}{9}-\frac{\pi^2}{16} \right) \frac{x}{2} dx= D ∬ f ( x , y ) d x d y = 1 ∫ 2 4 π ∫ 3 π x y d y d x ↓ N L = 1 ∫ 2 ( 2 x y 2 y = 4 π y = 3 π ) d x = 1 ∫ 2 ( 9 π 2 − 16 π 2 ) 2 x d x =
= 1 2 ( π 2 9 − π 2 16 ) x 2 2 ∣ 1 2 = ⋯ = 7 π 2 192 =\left.\frac{1}{2}\left( \frac{\pi^2}{9}-\frac{\pi^2}{16} \right) \frac{x^2}{2}\right\vert_{1}^2=\dots = \frac{7\pi^2}{192} = 2 1 ( 9 π 2 − 16 π 2 ) 2 x 2 1 2 = ⋯ = 192 7 π 2
תכונות וחישוב אינטגרלים כפולים
משפט (תכונות ה-
∬ D \iint_{D} D ∬ )
אם f f f רציפה ב-D D D אז f f f אינטגרבילית ב-D D D .
(קורס נפרד, פונקציות ממשיות) f f f אינטגרבילית ⟺ \iff ⟺ אוסף נק' האי רציפות של f f f הוא ממידה 0 0 0 . (אסור לשימוש בקורס?)
ליניאריות: אם f , g f,g f , g אינטגרביליות ב-D D D ו-α ∈ R \alpha \in \mathbb{R} α ∈ R אז f + g f+g f + g ו-α f \alpha f α f אינטגרביליות ומתקיים: ∬ D ( f + g ) = ∬ D f + ∬ D g , ∬ D α f = α ∬ D f \iint_{D}(f+g)=\iint_{D}f+\iint_{D}g, \quad \iint_{D}\alpha f=\alpha \iint_{D}f D ∬ ( f + g ) = D ∬ f + D ∬ g , D ∬ α f = α D ∬ f
מונוטוניות: אם f ( x , y ) ≤ g ( x , y ) f(x,y)\leq g(x,y) f ( x , y ) ≤ g ( x , y ) לכל ( x , y ) ∈ D (x,y)\in D ( x , y ) ∈ D ושתיהן אינטגרביליות ∬ D f ≤ ∬ D g \iint_{D}f\leq \iint_{D}g D ∬ f ≤ D ∬ g .
(הערה ) אין משמעות ל-f ( x , y ) f(x,y) f ( x , y ) מונוטונית!!!
f , g f,g f , g אינטגרביליות f ⋅ g ⟸ f\cdot g\impliedby f ⋅ g ⟸ אינטגרביליות.
f f f אינטגרבילית ∣ f ∣ ⟸ |f|\impliedby ∣ f ∣ ⟸ אינטגרבילית ומתקיים ∣ ∬ D f ∣ ≤ ∬ D ∣ f ∣ \left| \iint_{D}f \right|\leq \iint_{D}|f| D ∬ f ≤ D ∬ ∣ f ∣ (אי שוויון המשולש האינטגרלי )
f f f אינטגרבילית m ⋅ S ( D ) ≤ ∬ D f ≤ M ⋅ S ( D ) ⟸ m\cdot S(D)\leq\iint_{D}f\leq M\cdot S(D)\impliedby m ⋅ S ( D ) ≤ D ∬ f ≤ M ⋅ S ( D ) ⟸ כאשר m , M m,M m , M הם הסופרמום והאינפימום של f f f .
ערך הביניים האינטגרלי: אם f f f רציפה ב-D D D קשיר אז ∬ D f ( x , y ) d x d y = f ( x 0 , y 0 ) S ( D ) \iint_{D}f(x,y)dxdy=f(x_{0},y_{0})S(D) D ∬ f ( x , y ) d x d y = f ( x 0 , y 0 ) S ( D ) עבור איזושהי ( x 0 , y 0 ) ∈ D (x_{0},y_{0})\in D ( x 0 , y 0 ) ∈ D .
אדיטיביות: אם D = D 1 ∪ D 2 D=D_{1}\cup D_{2} D = D 1 ∪ D 2 ו-D 1 ∩ D 2 D_{1}\cap D_{2} D 1 ∩ D 2 עקום בעל שטח 0 0 0 אז: ∬ D f = ∬ D 1 f + ∬ D 2 f \iint_{D}f=\iint_{D_{1}}f+\iint_{D_{2}}f D ∬ f = D 1 ∬ f + D 2 ∬ f .
ההוכחות מאוד דומות להוכחות ממשתנה יחיד (אחלה תרגיל )
תהי f : R 2 → R f:\mathbb{R}^2\to R f : R 2 → R אינטגרבילית ב-D ⊂ R 2 D \subset \mathbb{R}^2 D ⊂ R 2 .
אזי, אם מספר R R R מקיים L ( f , P ) ≤ R ≤ U ( f , P ) L(f,P)\leq R\leq U(f,P) L ( f , P ) ≤ R ≤ U ( f , P ) לכל P P P אז R = ∬ D f \displaystyle R=\iint_{D}f R = D ∬ f .
הוכחה:
לכל P P P מתקיים L ( f , P ) ≤ R ≤ U ( f , P ) L(f,P)\leq R\leq U(f,P) L ( f , P ) ≤ R ≤ U ( f , P ) וגם, לפי ההגדרה, − U ( P , f ) ≤ − ∬ D f ≤ − L ( P , f ) ⟸ L ( f , P ) ≤ ∬ D f ≤ U ( f , P ) \displaystyle-U(P,f)\leq -\iint_{D}f\leq-L(P,f)\impliedby L(f,P)\leq \iint_{D}f\leq U(f,P) − U ( P , f ) ≤ − D ∬ f ≤ − L ( P , f ) ⟸ L ( f , P ) ≤ D ∬ f ≤ U ( f , P ) .
לכן מתקיים: L ( f , P ) − U ( f , P ) ≤ R − ∬ D f ≤ U ( f , P ) − L ( f , P ) \displaystyle L(f,P)-U(f,P)\leq R-\iint_{D}f\leq U(f,P)-L(f,P) L ( f , P ) − U ( f , P ) ≤ R − D ∬ f ≤ U ( f , P ) − L ( f , P ) . לפי תכונות הערך המוחלט: ∣ R − ∬ D f ∣ ≤ U ( f , P ) − L ( f , P ) \displaystyle\left| R-\iint_{D}f \right|\leq U(f,P)-L(f,P) R − D ∬ f ≤ U ( f , P ) − L ( f , P ) .
f f f אינטגרבילית ולכן, לכל ε > 0 \epsilon>0 ε > 0 קיימת P ε P_{\epsilon} P ε כך ש-U ( f , P ) − L ( f , P ) < ε U(f,P)-L(f,P)<\epsilon U ( f , P ) − L ( f , P ) < ε .
∣ R − ∬ D f ∣ ≤ U ( f , P ε ) − L ( f , P ε ) < ε \left| R-\iint_{D}f \right|\leq U(f,P_{\epsilon})-L(f,P_{\epsilon})<\epsilon R − D ∬ f ≤ U ( f , P ε ) − L ( f , P ε ) < ε
לכן, מכיוון שזה מתקיים לכל ε \epsilon ε אזי: R = ∬ D f R=\displaystyle \iint_{D}f R = D ∬ f .
∎
תהי f : R n → R f:\mathbb{R}^n\to \mathbb{R} f : R n → R אינטגרבילית בתיבה D = [ a 1 , b 1 ] × [ a 2 , b 2 ] × ⋯ × [ a n , b n ] D=[a_{1},b_{1}]\times[a_{2},b_{2}]\times\dots \times [a_{n},b_{n}] D = [ a 1 , b 1 ] × [ a 2 , b 2 ] × ⋯ × [ a n , b n ] .
נניח כי F ( x 1 , x 2 … , x ^ i , … , x n ) = ∫ a i b i f ( x ‾ ) d x i F(x_{1},x_{2}\dots,\hat{x}_{i},\dots,x_{n})\displaystyle=\int_{a_{i}}^{b_{i}}f(\underline{x})dx_{i} F ( x 1 , x 2 … , x ^ i , … , x n ) = a i ∫ b i f ( x ) d x i אינטגרבילית בתיבה [ a i + 1 , b i + 1 ] × ⋯ × [ a n , b n ] [a_{i+1},b_{i+1}]\times\dots \times[a_{n},b_{n}] [ a i + 1 , b i + 1 ] × ⋯ × [ a n , b n ] לכל 1 ≤ i < n 1\leq i<n 1 ≤ i < n .
אזי מתקיים:
∫ D f ( x ‾ ) d x ‾ = ∫ a n b n ( ∫ a n − 1 b n − 1 ( … ( ∫ a 1 a n f ( x ‾ ) d x 1 ) ) d x n − 1 ) d x n \int_{D} f(\underline{x})d\underline{x}=\int_{a_{n}}^{b_{n}} \left( \int_{a_{n-1}}^{b_{n-1}}\left( \dots\left( \int_{a_{1}}^{a_{n}} f(\underline{x})dx_{1} \right) \right) dx_{n-1}\right)dx_{n} D ∫ f ( x ) d x = a n ∫ b n a n − 1 ∫ b n − 1 … a 1 ∫ a n f ( x ) d x 1 d x n − 1 d x n
אם f f f רציפה, אז תנאי המשפט מתקיימים.
הוכחה: (ב-R 2 \mathbb{R}^2 R 2 )
תהי { x i } i = 0 m \left\{ x_{i} \right\}_{i=0}^m { x i } i = 0 m חלוקה של [ a , b ] [a,b] [ a , b ] ותהי { y j } j = 0 n \left\{ y_{j} \right\}_{j=0}^n { y j } j = 0 n חלוקה של [ c , d ] [c,d] [ c , d ] .
נקבע j j j ונקבע y ∈ [ y j − 1 , y j ] y \in[y_{j-1},y_{j}] y ∈ [ y j − 1 , y j ] .
m i j ≤ f ( x , y ) ≤ M i j m_{ij}\leq f(x,y)\leq M_{ij} m ij ≤ f ( x , y ) ≤ M ij לכל ( x , y ) ∈ R i j (x,y)\in R_{ij} ( x , y ) ∈ R ij .
m i j Δ x i ≤ ∫ x i − 1 x i f ( x , y ) d x ≤ M i j Δ x i m_{ij}\Delta x_{i}\leq \int_{x_{i-1}}^{x_{i}} f(x,y)dx\leq M_{ij}\Delta x_{i} m ij Δ x i ≤ x i − 1 ∫ x i f ( x , y ) d x ≤ M ij Δ x i
זה מתקיים לכל i i i .
נסכום על i i i ולפי אדיטיביות נקבל:
∑ i = 1 m m i j Δ x i ≤ ∫ a b f ( x , y ) d x ≤ ∑ i = 1 m M i j Δ x i \sum_{i=1}^m m_{ij}\Delta x_{i}\leq \int_{a}^b f(x,y)dx\leq \sum_{i=1}^m M_{ij}\Delta x_{i} i = 1 ∑ m m ij Δ x i ≤ a ∫ b f ( x , y ) d x ≤ i = 1 ∑ m M ij Δ x i
נשים לב כי השורה האחרונה בעצם אומרת שקיימים שני מספרים A , B ∈ R A,B \in \mathbb{R} A , B ∈ R כך ש:
A ≤ F ( y ) ≤ B A\leq F(y)\leq B A ≤ F ( y ) ≤ B
זה מתקיים לכל y ∈ [ y j − 1 , y j ] y \in[y_{j-1},y_{j}] y ∈ [ y j − 1 , y j ] ולכן:
( ∑ i = 1 n m i j Δ x i ) ⋅ Δ y j ≤ ∫ y j − 1 y j F ( y ) d y ≤ ( ∑ i = 1 n M i j Δ x i ) ⋅ Δ y j \left( \sum_{i=1}^n m_{ij}\Delta x_{i} \right)\cdot \Delta y_{j}\leq \int_{y_{j-1}}^{y_{j}} F(y)dy\leq \left( \sum_{i=1}^n M_{ij}\Delta x_{i} \right)\cdot \Delta y_{j} ( i = 1 ∑ n m ij Δ x i ) ⋅ Δ y j ≤ y j − 1 ∫ y j F ( y ) d y ≤ ( i = 1 ∑ n M ij Δ x i ) ⋅ Δ y j
את זה נוכל לבצע לכל j j j ולכן, נוכל לסכום על j j j ולפי אדיטיביות נקבל:
L ( f , P ) = ∑ i = 1 m ∑ j = 1 n m i j Δ x i Δ y i ≤ ∫ c d F ( y ) d y ≤ ∑ i = 1 m ∑ j = 1 n M i j Δ x i Δ y i = U ( f , P ) L(f,P)=\sum_{i=1}^m \sum_{j=1}^n m_{ij}\Delta x_{i}\Delta y_{i}\leq \int_{c}^d F(y)dy\leq \sum_{i=1}^m \sum_{j=1}^n M_{ij}\Delta x_{i}\Delta y_{i}=U(f,P) L ( f , P ) = i = 1 ∑ m j = 1 ∑ n m ij Δ x i Δ y i ≤ c ∫ d F ( y ) d y ≤ i = 1 ∑ m j = 1 ∑ n M ij Δ x i Δ y i = U ( f , P )
זה נכון לכל P P P ולכן לפי טענת העזר מתקיים:
∬ D f ( x , y ) d x d y = ∫ c d ( ∫ a b f ( x , y ) d x ) d y \iint_{D}f(x,y)dxdy=\int_{c}^d \left( \int_{a}^b f(x,y)dx \right)dy D ∬ f ( x , y ) d x d y = c ∫ d a ∫ b f ( x , y ) d x d y
∎
עד כה יש לנו כלי חזק לחישוב אינטגרלים במלבן. נרצה לעשות משהו דומה גם עבור תחומים כללים יותר.
הרחבה לפוביני
הגדרה 11 (תחום פשוט לפי
y y y )
יהיו ψ , φ : R → R \psi,\varphi:\mathbb{R}\to \mathbb{R} ψ , φ : R → R רציפות ב-[ a , b ] [a,b] [ a , b ] .
אזי, { ( x , y ) a ≤ x ≤ b φ ( x ) ≤ y ≤ ψ ( x ) } \left\{ \begin{array}{c|c}(x,y) & \begin{matrix}a\leq x\leq b\\ \varphi(x)\leq y\leq \psi(x)\end{matrix}\end{array} \right\} { ( x , y ) a ≤ x ≤ b φ ( x ) ≤ y ≤ ψ ( x ) } יקרא תחום פשוט לפי y y y .
ההגדרה הדואלית בהחלט קיימת.
תהי f f f אינטגרבילית על תחום פשוט D D D ונניח כי לכל a ≤ x ≤ b a\leq x\leq b a ≤ x ≤ b קיים ∫ φ ( x ) ψ ( x ) f ( x , y ) d y \displaystyle\int_{\varphi(x)}^{\psi(x)}f(x,y)dy φ ( x ) ∫ ψ ( x ) f ( x , y ) d y . אזי מתקיים:
∬ D f ( x , y ) d x d y = ∫ a b ( ∫ φ ( x ) ψ ( x ) f ( x , y ) d y ) d x \iint_{D}f(x,y)dxdy=\int_{a}^b \left( \int_{\varphi(x)}^{\psi(x)} f(x,y)dy \right)dx D ∬ f ( x , y ) d x d y = a ∫ b φ ( x ) ∫ ψ ( x ) f ( x , y ) d y d x
f ( x , y ) = x 3 + y 3 D = { ( x , y ) 0 ≤ x ≤ 4 x 2 ≤ y ≤ x } f(x,y)=x^3+y^3 \qquad \qquad \qquad D=\left\{ \begin{array}{c|c}
(x,y) & \begin{matrix}
0\leq x\leq 4 \\
\frac{x}{2}\leq y\leq x
\end{matrix}
\end{array} \right\} f ( x , y ) = x 3 + y 3 D = { ( x , y ) 0 ≤ x ≤ 4 2 x ≤ y ≤ x }
D D D הוא תחום פשוט לפי y y y . (בעצם הוא תחום פשוט עבור שני המשתנים)
∬ D f = ∫ 0 4 ( ∫ y = x 2 y = x ( x 3 + y 3 ) d y ) d x = ↓ N L ∫ 0 4 ( x 3 y + y 4 4 ∣ y = x 2 y = x ) d x = ∫ 0 4 ( x 4 + x 4 4 − x 4 2 − x 4 64 ) d x = ∫ 0 4 47 64 x 4 d x = 752 5 \begin{align*}
\iint_{D}f&=\int_{0}^4 \left( \int_{y=\frac{x}{2}}^{y=x} (x^3+y^3)dy \right)dx \underset{\begin{matrix}
\downarrow \\
NL
\end{matrix}}{=}\int_{0}^4\left( \left.x^3y+\frac{y^4}{4}\right\vert_{y=\frac{x}{2}}^{y=x} \right)dx \\
&=\int_{0}^4\left( x^4+\frac{x^4}{4}-\frac{x^4}{2}-\frac{x^4}{64} \right)dx=\int_{0}^4 \frac{47}{64}x^4dx=\frac{752}{5}
\end{align*} D ∬ f = 0 ∫ 4 y = 2 x ∫ y = x ( x 3 + y 3 ) d y d x ↓ N L = 0 ∫ 4 ( x 3 y + 4 y 4 y = 2 x y = x ) d x = 0 ∫ 4 ( x 4 + 4 x 4 − 2 x 4 − 64 x 4 ) d x = 0 ∫ 4 64 47 x 4 d x = 5 752
האם ניתן לפתור את התרגיל הזה לפי המשפט הדואלי? התשובה היא כן.
D D D חסום ע"י x = y 2 , y = 1 , x + 2 y + 0 x=y^2,y=1,x+2y+0 x = y 2 , y = 1 , x + 2 y + 0 . נמצא את S ( D ) S(D) S ( D ) . (שזה השטח של D D D )
נשים לב כי התחום אינו פשוט לפי y y y אך כן פשוט לפי x x x .
נסתכל על העובדה שאם נקח את הפונקציה הקבועה 1 1 1 נקבל כי האינטגרל שווה לשטח D D D כפול 1 1 1 . כלומר, שטח D D D ביחידות נפח.
1 ⋅ S ( D ) = ∬ D 1 d x d y = ↓ פוביני ∫ − 1 1 ( ∫ x = − 2 y − 1 x = y 2 1 d x ) d y = ↓ N L ∫ − 1 1 ( y 2 + 2 y + 1 ) d y = ↓ N L ⋯ = 8 3 1\cdot S(D)=\iint_{D}1dxdy \underset{\begin{matrix}
\downarrow \\
\R{\text{פוביני}}
\end{matrix}}{=}\int_{-1}^{1}\left( \int_{x=-2y-1}^{x=y^2}1dx \right)dy \underset{\begin{matrix}
\downarrow \\
NL
\end{matrix}}{=}\int_{-1}^1(y^2+2y+1)dy\underset{\begin{matrix}
\downarrow \\
NL
\end{matrix}}{=}\dots=\frac{8}{3} 1 ⋅ S ( D ) = D ∬ 1 d x d y ↓ פוביני = − 1 ∫ 1 x = − 2 y − 1 ∫ x = y 2 1 d x d y ↓ N L = − 1 ∫ 1 ( y 2 + 2 y + 1 ) d y ↓ N L = ⋯ = 3 8
דוגמה ("זו אחת הדוגמות המגניבות של הקורס" - אביב צנזור)
התחום הוא תחום פשוט לפי y y y ולכן:
∬ D e − y 2 d x d x = ∫ 0 1 ( ∫ y = x y = 1 e − y 2 d y ) d x \iint_{D}e^{-y^2}dxdx=\int_{0}^1\left( \int_{y=x}^{y=1}e^{-y^2}dy \right)dx D ∬ e − y 2 d x d x = 0 ∫ 1 y = x ∫ y = 1 e − y 2 d y d x
נשים לב כי אנו לא יכולים לחשב את האינטגרל הזה כי אין ל-e y 2 e^{y^2} e y 2 פונקציה קדומה רציפה או אלמנטרית. (בעיה של משתנה יחיד)
ננסה דרך אחרת, התחום הוא גם תחום פשוט לפי x x x ולכן:
∬ D e − y 2 d x d y = ∫ 0 1 ( ∫ x = 0 x = y e − y 2 d x ) d y = ∫ 0 1 ( x e − y 2 ∣ x = 0 x = y ) d y = ∫ 0 1 y e − y 2 d y = − 1 2 e − y 2 ∣ 0 1 = − 1 2 ( e − 1 − 1 ) \iint_{D}e^{-y^2}dxdy\!=\!\!\!\int_{0}^1\!\!\left( \int_{x=0}^{x=y} \!\!e^{-y^2}dx \right)dy\!=\!\!\int_{0}^1\!\!\left(\left.\begin{matrix}
\\ \\
\end{matrix}xe^{-y^2}\right\vert_{x=0}^{x=y}\right)dy\!=\!\!\int_{0}^1 ye^{-y^2}dy=\left.-\frac{1}{2}e^{-y^2}\right\vert_{0}^1=-\frac{1}{2}(e^{-1}-1) D ∬ e − y 2 d x d y = 0 ∫ 1 x = 0 ∫ x = y e − y 2 d x d y = 0 ∫ 1 ( x e − y 2 x = 0 x = y ) d y = 0 ∫ 1 y e − y 2 d y = − 2 1 e − y 2 0 1 = − 2 1 ( e − 1 − 1 )
הוכחה של פוביני :
נסמן c = min [ a , b ] φ ( x ) c=\underset{[a,b]}{\min}\varphi(x) c = [ a , b ] min φ ( x ) ו-d = max [ a , b ] ψ ( x ) d=\underset{[a,b]}{\max}\psi(x) d = [ a , b ] max ψ ( x ) (קיימים לפי W W W כי φ , ψ \varphi,\psi φ , ψ רציפות) ונגדיר מלבן R = [ a , b ] × [ c , d ] R=[a,b]\times[c,d] R = [ a , b ] × [ c , d ] .
נגדיר g ( x , y ) = { f ( x , y ) ( x , y ) ∈ D 0 ( x , y ) ∈ R ∖ D g(x,y)=\begin{cases}f(x,y) & (x,y)\in D\\0 & (x,y)\in R \setminus D\end{cases} g ( x , y ) = { f ( x , y ) 0 ( x , y ) ∈ D ( x , y ) ∈ R ∖ D .
g g g מוגדרת על R R R והיא אינטגרבילית מתוך היות f f f אינטגרבילית.
נשים לב כי ∬ R ∖ D g = 0 \iint_{R \setminus D}g=0 R ∖ D ∬ g = 0 ולכן:
∬ D f = ↓ הגדרה ∬ R g = ↓ פוביני במלבן ∫ a b ( ∫ c d g ( x , y ) d y ) d x = ∫ a b ( ∫ c φ ( x ) g + ∫ φ ( x ) ψ ( x ) g + ∫ ψ ( x ) d g ) d x \iint_{D}f \underset{\begin{matrix}
\downarrow \\
\R{\text{הגדרה}}
\end{matrix}}{=}\iint_{R} g \underset{\begin{matrix}
\downarrow \\
\R{\text{פוביני במלבן}}
\end{matrix}}{=}\int_{a}^b\left( \int_{c}^d g(x,y)dy \right)dx=\int_{a}^b \left( \int_{c}^{\varphi(x)}g+\int_{\varphi(x)}^{\psi(x)}g+\int_{\psi(x)}^d g \right)dx D ∬ f ↓ הגדרה = R ∬ g ↓ פוביני במלבן = a ∫ b c ∫ d g ( x , y ) d y d x = a ∫ b c ∫ φ ( x ) g + φ ( x ) ∫ ψ ( x ) g + ψ ( x ) ∫ d g d x
לפי הגדרת g g g נקבל:
∬ D f = ∫ a b ( 0 + ∫ φ ( x ) ψ ( x ) g ( x , y ) d y + 0 ) d x = ∫ a b ( ∫ φ ( x ) ψ ( x ) f ( x , y ) d y ) d x \iint_{D}f=\int_{a}^b \left( 0+\int_{\varphi(x)}^{\psi(x)}g(x,y)dy+0 \right)dx=\int_{a}^b \left( \int_{\varphi(x)}^{\psi(x)}f(x,y)dy \right)dx D ∬ f = a ∫ b 0 + φ ( x ) ∫ ψ ( x ) g ( x , y ) d y + 0 d x = a ∫ b φ ( x ) ∫ ψ ( x ) f ( x , y ) d y d x
∎
I = ∫ 0 1 ( ∫ 0 1 − 1 − y f ( x , y ) d x ) d y + ∫ 0 1 ( ∫ 1 + 1 − y 4 − y 2 f ( x , y ) d x ) d y + ∫ 1 2 ( ∫ 0 4 − y 2 f ( x , y ) d x ) d y I=\int_{0}^1 \left( \int_{0}^{1-\sqrt{ 1-y }}f(x,y)dx \right)dy+\int_{0}^1\left( \int_{1+\sqrt{ 1-y }}^{\sqrt{ 4-y^2 }}f(x,y)dx \right)dy+\int_{1}^2\left( \int_{0}^{\sqrt{ 4-y^2 }}f(x,y)dx \right)dy I = 0 ∫ 1 0 ∫ 1 − 1 − y f ( x , y ) d x d y + 0 ∫ 1 1 + 1 − y ∫ 4 − y 2 f ( x , y ) d x d y + 1 ∫ 2 0 ∫ 4 − y 2 f ( x , y ) d x d y
א. ציירו את D D D .
ב. כתבו את I I I כאינטגרל משנה ∫ □ □ ( ∫ □ □ f d y ) d x \displaystyle \int_{\square}^{\square}\left( \int_{\square}^{\square}fdy \right)dx □ ∫ □ □ ∫ □ fd y d x
אם תעשו את זה תגלו שאנו עוברים משלושה אינטגרלים לאינטגרל יחיד.
ג. חשבו את S ( D ) S(D) S ( D ) .
החלפת משתנים
החלפת משתנים באינטגרל מסויים במשתנה יחיד:
∫ [ a , b ] f ( x ) d x = ∫ [ α , β ] f ( φ ( t ) ) φ ′ ( t ) d t = ∫ [ α , β ] f ( x ( t ) ) d x d t d t \int_{[a,b]}f(x)dx=\int_{[\alpha,\beta]}f(\varphi(t))\varphi'(t)dt=\int_{[\alpha,\beta]} f(x(t)) \frac{dx}{dt}dt [ a , b ] ∫ f ( x ) d x = [ α , β ] ∫ f ( φ ( t )) φ ′ ( t ) d t = [ α , β ] ∫ f ( x ( t )) d t d x d t
נרצה כעת להבין מה יהיה המשפט עבור שני נחשים או n n n נחשים.
∬ D f ( x , y ) d x d y = ∬ E f ( x ( u , v ) , y ( u , v ) ) ∂ ( x , y ) ∂ ( u , v ) d u d v \iint_{D} f(x,y)dxdy=\iint_{E} f(x(u,v),y(u,v)) \parder{(x,y)}{(u,v)} dudv D ∬ f ( x , y ) d x d y = E ∬ f ( x ( u , v ) , y ( u , v )) ∂ ( u , v ) ∂ ( x , y ) d u d v
מה זה היצור הזה ∂ ( x , y ) ∂ ( u , v ) \parder{(x,y)}{(u,v)} ∂ ( u , v ) ∂ ( x , y ) ? עוד מעט נגלה :)
משפט (החלפת משתנים(שיטת ההצבה) ב-
∬ \iint ∬ )
תהי f : R n → R f:\mathbb{R}^n\to \mathbb{R} f : R n → R אינטגרבילית ב-D ⊆ R n D \subseteq \mathbb{R}^n D ⊆ R n . נסמן u ‾ = ( u 1 u 2 ⋯ u n ) \underline{u}=\begin{pmatrix}u_{1} & u_{2} & \cdots & u_{n}\end{pmatrix} u = ( u 1 u 2 ⋯ u n ) .
יהיו x 1 ( u ‾ ) , x 2 ( u ‾ ) , … , x n ( u ‾ ) x_{1}(\underline{u}),\;x_{2}(\underline{u}),\dots,\;x_{n}(\underline{u}) x 1 ( u ) , x 2 ( u ) , … , x n ( u ) גזירות ברציפות ונניח שהן מגדירות העתקה הפיכה φ \varphi φ בין התחום E E E במישור u 1 , u 2 , … , u n u_{1},u_{2},\dots,u_{n} u 1 , u 2 , … , u n לתחום D D D במישור x 1 , x 2 , … , x n x_{1},x_{2},\dots,x_{n} x 1 , x 2 , … , x n .
נסמן J = ∂ ( x 1 , x 2 , … , x n ) ∂ ( u 1 , u 2 , … , u n ) = ∣ ∂ x 1 ∂ u 1 ∂ x 1 ∂ u 2 … ∂ x 1 ∂ u n ∂ x 2 ∂ u 1 ∂ x 2 ∂ u 2 … ∂ x 2 ∂ u n ⋮ ⋮ ⋱ ⋮ ∂ x n ∂ u 1 ∂ x n ∂ u 2 ⋯ ∂ x n ∂ u n ∣ \displaystyle J=\parder{(x_{1},x_{2},\dots,x_{n})}{(u_{1},u_{2},\dots,u_{n})}=\begin{vmatrix}\parder{x_{1}}{u_{1}} & \parder{x_{1}}{u_{2}} & \dots & \parder{x_{1}}{u_{n}} \\ \parder{x_{2}}{u_{1}} & \parder{x_{2}}{u_{2}} & \dots & \parder{x_{2}}{u_{n}} \\ \vdots & \vdots & \ddots & \vdots \\ \parder{x_{n}}{u_{1}} & \parder{x_{n}}{u_{2}} & \cdots & \parder{x_{n}}{u_{n}}\end{vmatrix} J = ∂ ( u 1 , u 2 , … , u n ) ∂ ( x 1 , x 2 , … , x n ) = ∂ u 1 ∂ x 1 ∂ u 1 ∂ x 2 ⋮ ∂ u 1 ∂ x n ∂ u 2 ∂ x 1 ∂ u 2 ∂ x 2 ⋮ ∂ u 2 ∂ x n … … ⋱ ⋯ ∂ u n ∂ x 1 ∂ u n ∂ x 2 ⋮ ∂ u n ∂ x n (קוראים ליצור זה יעקוביאן ) ונניח כי J ≠ 0 J\neq 0 J = 0 בתחום E E E .
אזי:
∫ D f ( x ‾ ) d x ‾ = ∫ E f ( x 1 ( u ‾ ) , x 2 ( u ‾ ) , … , x n ( u ‾ ) ) ∣ J ( u ‾ ) ∣ d u ‾ \int_{D}f(\underline{x})d\underline{x}=\int_{E}f(x_{1}(\underline{u}),x_{2}(\underline{u}),\dots,x_{n}(\underline{u}))|J(\underline{u})|d\underline{u} D ∫ f ( x ) d x = E ∫ f ( x 1 ( u ) , x 2 ( u ) , … , x n ( u )) ∣ J ( u ) ∣ d u
מספיק לדרוש J ≠ 0 J\neq 0 J = 0 וש-φ \varphi φ הפיכה למעט תחום עם שטח 0.
רעיון ההוכחה: (ההוכחה האמיתית באינפי 3)
נסתכל על שני מישורים, הימני u v uv uv בו נמצא התחום E E E עליו מבצעים את האינטגרל באגף ימין והשמאלי x y xy x y בו נמצא התחום D D D עליו מבצעים את האינטגרל באגף שמאל.
אנו נסתכל כעת על חלוקה של E E E ובה נבחר מלבן [ u i , u i + Δ u i ] × [ v i , v i + Δ v i ] [u_{i},u_{i}+\Delta u_{i}]\times[v_{i},v_{i}+\Delta v_{i}] [ u i , u i + Δ u i ] × [ v i , v i + Δ v i ] .
נרצה להבין מה קורה למלבן בהעתקה φ \varphi φ .
כעת, נסתכל על הגדלה של המלבן ונקרא בשמות לקודקודים כדי שיהיה לנו קל:
העתקה רציפה ולכן, מכיוון שהמרחק בין קודקודי המלבן קרובות מאוד, כך גם הן יהיו לאחר ההעתקה - הן אמנם לאו דווקא ישלחו לקווים ישרים, אך הן בהחלט יהיו קרובות.
נסתכל כעת למה המלבן ישלח:
נשים לב כי מה שקיבלנו הוא בכלל לא מלבן. כעת נסמן את הצורה שקיבלנו:
B 1 = ( x ( u , v ) , y ( u , v ) ) B 2 = ( x ( u + Δ u , v ) , y ( u + Δ u , v ) ) B 4 = ( x ( u , v + Δ v ) , y ( u , v + Δ v ) ) B_{1}=(x(u,v), y(u,v)) \qquad B_{2}=(x(u+\Delta u,v),y(u+\Delta u,v)) \qquad B_{4}=(x(u,v+\Delta v),y(u,v+\Delta v)) B 1 = ( x ( u , v ) , y ( u , v )) B 2 = ( x ( u + Δ u , v ) , y ( u + Δ u , v )) B 4 = ( x ( u , v + Δ v ) , y ( u , v + Δ v ))
אנו נרצה להעריך את שטחה של המקבילית שכן לאחר מכן נרצה לחשב אינטגרל(נשים לב כי כרגע אין אפילו פונקציה, יש רק תחום הגדרה)
לכן, נקרב את הצורה הזאת שלנו למקבילית ונחשב את שטחה כך:
נחשב כעת את הוקטורים באמצעות חיסור בין הנקודות:
B 1 B 2 ‾ = ( x ( u + Δ u , v ) − x ( u , v ) , y ( u + Δ u , v ) − y ( u , v ) , 0 ) B 1 B 4 ‾ = ( x ( u , v + Δ v ) − x ( u , v ) , y ( u , v + Δ v ) − y ( u , v ) , 0 ) \begin{align*}
& \underline{B_{1}B_{2}}=(x(u+\Delta u,v)-x(u,v),\; y(u+\Delta u,v)-y(u,v),\; 0) \\
& \underline{B_{1}B_{4}}=(x(u,v+\Delta v)-x(u,v),\; y(u,v+\Delta v)-y(u,v),\; 0)
\end{align*} B 1 B 2 = ( x ( u + Δ u , v ) − x ( u , v ) , y ( u + Δ u , v ) − y ( u , v ) , 0 ) B 1 B 4 = ( x ( u , v + Δ v ) − x ( u , v ) , y ( u , v + Δ v ) − y ( u , v ) , 0 )
נשים לב כי זה מאוד קרוב להגדרת הנ"ח, באינפי 3 באמצעות הגדרות ומשפטים מדוייקים נגיע למצב כי:
B 1 B 2 ‾ ≈ ( ∂ x ∂ u ⋅ Δ u , ∂ y ∂ u ⋅ Δ u , 0 ) B 1 B 4 ‾ ≈ ( ∂ x ∂ v ⋅ Δ v , ∂ y ∂ v ⋅ Δ v , 0 ) \begin{align*}
\underline{B_{1}B_{2}} & \approx \left( \parder{x}{u}\cdot \Delta u,\;\; \parder{y}{u}\cdot \Delta u,\;\; 0 \right) \\
\underline{B_{1}B_{4}} & \approx \left(\parder{x}{v}\cdot\Delta v,\;\; \parder{y}{v}\cdot\Delta v,\;\; 0\right)
\end{align*} B 1 B 2 B 1 B 4 ≈ ( ∂ u ∂ x ⋅ Δ u , ∂ u ∂ y ⋅ Δ u , 0 ) ≈ ( ∂ v ∂ x ⋅ Δ v , ∂ v ∂ y ⋅ Δ v , 0 )
כעת נקח את שני אלו ונבצע עבורם מכפלה וקטורית על מנת לקבל בערך את שטח הכמעט מקבילית:
∣ B 1 B 2 ‾ × B 1 B 4 ‾ ∣ = ∣ ∣ i ^ j ^ k ^ ∂ x ∂ u Δ u ∂ y ∂ u Δ u 0 ∂ x ∂ v Δ v ∂ y ∂ v Δ v 0 ∣ ∣ = ∣ ( 0 , 0 , ∣ ∂ x ∂ u ∂ y ∂ u ∂ x ∂ v ∂ y ∂ v ∣ Δ u Δ v ) ∣ = ↓ ∣ A ∣ = ∣ A t ∣ ∣ J ∣ Δ u Δ v \left| \underline{B_{1}B_{2}}\times \underline{B_{1}B_{4}} \right|=| \begin{vmatrix}
\hat{i} & \hat{j} & \hat{k} \\
\displaystyle\parder{x}{u}\Delta u & \displaystyle \parder{y}{u}\Delta u & 0 \\
\displaystyle \parder{x}{v}\Delta v & \displaystyle \parder{y}{v}\Delta v & 0
\end{vmatrix} |=\left| \left(0,\;\;0,\;\; \begin{vmatrix}
\parder{x}{u} & \parder{y}{u} \\
\parder{x}{v} & \parder{y}{v}
\end{vmatrix}\Delta u\Delta v\right) \right| \underset{\begin{matrix}
\downarrow \\
|A|=|A^t|
\end{matrix}}{=}|J|\Delta u\Delta v B 1 B 2 × B 1 B 4 = ∣ i ^ ∂ u ∂ x Δ u ∂ v ∂ x Δ v j ^ ∂ u ∂ y Δ u ∂ v ∂ y Δ v k ^ 0 0 ∣ = ( 0 , 0 , ∂ u ∂ x ∂ v ∂ x ∂ u ∂ y ∂ v ∂ y Δ u Δ v ) ↓ ∣ A ∣ = ∣ A t ∣ = ∣ J ∣Δ u Δ v
אז מה גילינו? ענינו על השאלה מהו שטחה של המקבילית - גילינו שהוא בערך היעקוביאן כפול Δ u Δ v \Delta u\Delta v Δ u Δ v .
מלבנצ'יק ששטחו Δ u Δ v \Delta u\Delta v Δ u Δ v נשלח ע"י φ \varphi φ לכמעט מקבילית ששטחה בערך ∣ J ∣ Δ u Δ v |J|\Delta u\Delta v ∣ J ∣Δ u Δ v .
הבנו מה עושה היעקוביאין: הוא מודד את השינוי בשטח של אלמנט השטח(המלבנצ'יק) בין המישורים השונים.
כעת, נחשב את S ( D ) S(D) S ( D ) בשתי דרכים שונות:
∑ i = 1 m ∑ j = 1 n 1 ⋅ Δ x i Δ y j " → " ∬ D 1 d x d y = S ( D ) \sum_{i=1}^m \sum_{j=1}^n 1\cdot \Delta x_{i}\Delta y_{j}\;\; \text{"}\rarrowlim{\quad}\text{"}\;\; \iint_{D}1dxdy=S(D) i = 1 ∑ m j = 1 ∑ n 1 ⋅ Δ x i Δ y j " " D ∬ 1 d x d y = S ( D )
דרך אחרת לבצע זאת היא לקחת את החלוקה של E E E במישור u v uv uv ונשלח אותה למישור x y xy x y ונקבל את הדבר הזה שהוא לא בדיוק חלוקה, לכל כמעט מקבילית כזו נגדיר את הגובה להיות 1 1 1 ואז לחשב את סכום שטחי אלמנטי השטח הללו:
∑ k = 1 s ∑ ℓ = 1 t 1 ⋅ ∣ J ∣ Δ u k Δ v k " → " ∬ E 1 ⋅ ∣ J ∣ d u d v = S ( D ) \sum_{k=1}^s \sum_{\ell=1}^t 1\cdot |J|\Delta u_{k}\Delta v_{k}\;\; \text{"}\rarrowlim{\quad}\text{"}\;\; \iint_{E} 1\cdot |J|dudv=S(D) k = 1 ∑ s ℓ = 1 ∑ t 1 ⋅ ∣ J ∣Δ u k Δ v k " " E ∬ 1 ⋅ ∣ J ∣ d u d v = S ( D )
נשים לב כי "קיבלנו ":
∬ D d x d y = ∬ E ∣ J ∣ d u d v \iint_{D}dxdy=\iint_{E}|J|dudv D ∬ d x d y = E ∬ ∣ J ∣ d u d v
כעת נכניס לאירוע פונקציה f : R 2 → R f:\mathbb{R}^2\to \mathbb{R} f : R 2 → R ובאופן דומה:
∑ i = 1 m ∑ j = 1 n f ( c i , e j ) Δ x i Δ y j " → " ∬ D f ( x , y ) d x d y \sum_{i=1}^m \sum_{j=1}^n f(c_{i},e_{j})\Delta x_{i}\Delta y_{j}\;\; \text{"}\rarrowlim{\quad}\text{"}\;\; \iint_{D}f(x,y)dxdy i = 1 ∑ m j = 1 ∑ n f ( c i , e j ) Δ x i Δ y j " " D ∬ f ( x , y ) d x d y
נוכל גם כן באופן דומה לחשב את האינטגרל באמצעות החלוקה ב-E E E וההעתקה שלה ל-D D D :
∑ k = 1 s ∑ ℓ = 1 t f ( x ( a k , b ℓ ) , y ( a k , b ℓ ) ) ∣ J ∣ Δ u k Δ v ℓ " → " ∬ E f ( x ( u , v ) , y ( u , v ) ) ∣ J ∣ d u d v \sum_{k=1}^s\sum_{\ell=1}^t f(x(a_{k},b_{\ell}),y(a_{k},b_{\ell}))|J|\Delta u_{k}\Delta v_{\ell}\;\; \text{"}\rarrowlim{\quad}\text{"}\;\; \iint_{E}f(x(u,v),y(u,v))|J|dudv k = 1 ∑ s ℓ = 1 ∑ t f ( x ( a k , b ℓ ) , y ( a k , b ℓ )) ∣ J ∣Δ u k Δ v ℓ " " E ∬ f ( x ( u , v ) , y ( u , v )) ∣ J ∣ d u d v
זוהי ממש ממש לא הוכחה בסטנדרטים של היום, אלא זה רעיון ההוכחה - ובשביל לפרמל אותה צריך אפסילונאוטיקה הרבה יותר רצינית.
נסתכל על התחום:
ונרצה לחשב את האינטגרל ∬ D arctan y x d x d y \displaystyle\iint_{D}\arctan\frac{y}{x}dxdy D ∬ arctan x y d x d y .
אם היינו רוצים לחשב את התחום סתם ככה, היינו שמים לב כי זהו תחום פשוט אך עדיין, בשביל החישוב, היינו צריכים לפצר לשלושה תחומים.
נשים לב כי ע"י החלפת משתנים ל-r , θ r,\theta r , θ התחום D D D יעבור למלב [ 1 , 2 ] × [ π 4 , π 3 ] [1,2]\times\left[ \frac{\pi}{4}, \frac{\pi}{3} \right] [ 1 , 2 ] × [ 4 π , 3 π ] .
∬ D arctan y x d x d y = ∬ E θ ∣ J ∣ d r d θ \iint_{D}\arctan \frac{y}{x}dxdy=\iint_{E} \theta |J| drd\theta D ∬ arctan x y d x d y = E ∬ θ ∣ J ∣ d r d θ
x ( r , θ ) = r cos θ y ( r , θ ) = r sin θ x(r,\theta)=r\cos\theta \qquad \qquad y(r,\theta)=r\sin\theta x ( r , θ ) = r cos θ y ( r , θ ) = r sin θ
עדיין בשביל האירוע הזה נדרש לחשב את היעקוביאן:
J = ∣ ∂ x ∂ r ∂ x ∂ θ ∂ y ∂ r ∂ y ∂ θ ∣ = ∣ cos θ − r sin θ sin θ r cos θ ∣ = r cos 2 θ + r sin 2 θ = r ( cos 2 + sin 2 ) = r J=\begin{vmatrix}
\parder{x}{r} & \parder{x}{\theta} \\
\parder{y}{r} & \parder{y}{\theta}
\end{vmatrix}=\begin{vmatrix}
\cos\theta & -r\sin\theta \\
\sin\theta & r\cos\theta
\end{vmatrix}=r\cos^2\theta+r\sin^2\theta=r(\cos^2+\sin^2)=r J = ∂ r ∂ x ∂ r ∂ y ∂ θ ∂ x ∂ θ ∂ y = cos θ sin θ − r sin θ r cos θ = r cos 2 θ + r sin 2 θ = r ( cos 2 + sin 2 ) = r
∬ D arctan y x d x d y = ∬ E θ r d r d θ = ↓ פוביני ∫ 1 2 ( ∫ π 4 π 3 r θ d θ ) d r = ⋯ = 7 π 2 192 \iint_{D}\arctan \frac{y}{x}dxdy=\iint_{E} \theta r drd\theta \underset{\begin{matrix}
\downarrow \\
\R{\text{פוביני}}
\end{matrix}}{=}\int_{1}^2\left( \int_{\frac{\pi}{4}}^{\frac{\pi}{3}} r\theta d\theta \right)dr=\dots=\frac{7\pi^2}{192} D ∬ arctan x y d x d y = E ∬ θ r d r d θ ↓ פוביני = 1 ∫ 2 4 π ∫ 3 π r θ d θ d r = ⋯ = 192 7 π 2
נרצה לחשב I = ∬ D x y d x d y I=\displaystyle\iint_{D}\sqrt{ xy }dxdy I = D ∬ x y d x d y כאשר D D D הוא התחום הבא:
גם זה תחום פשוט, אבל נרצה לעשות פה החלפת משתנים על מנת לקבל תחום פשוט יותר.
נבצע הצבה y = v x y=\frac{v}{x} y = x v ו-y 2 = u x y^2=ux y 2 = ux ואז התחום ב-u , v u,v u , v יהיה המלבן E = [ 3 , 6 ] × [ 4 , 9 ] E=[3,6]\times[4,9] E = [ 3 , 6 ] × [ 4 , 9 ] .
y = v x ⟹ x = v y ⟹ y 2 = u x = u v y ⟹ y 3 = u v ⟹ y = u 1 3 v 1 3 ⟹ x = u − 1 3 v 2 3 y=\frac{v}{x}\implies x=\frac{v}{y} \implies y^2=ux=u \frac{v}{y}\implies y^3=uv \implies y=u^{\frac{1}{3}}v^{\frac{1}{3}}\implies x=u^{-\frac{1}{3}}v^{\frac{2}{3}} y = x v ⟹ x = y v ⟹ y 2 = ux = u y v ⟹ y 3 = uv ⟹ y = u 3 1 v 3 1 ⟹ x = u − 3 1 v 3 2
כעת נחשב את היעקוביאן:
J = ∣ − 1 3 u − 4 3 v 2 3 2 3 u − 1 3 v − 1 3 1 3 u − 2 3 v 1 3 1 3 u 1 3 v − 2 3 ∣ = − 1 9 1 u − 2 9 1 u = − 1 3 u J=\begin{vmatrix}
-\frac{1}{3}u^{-\frac{4}{3}}v^{\frac{2}{3}} & \frac{2}{3}u^{-\frac{1}{3}}v^{-\frac{1}{3}} \\
\frac{1}{3}u^{-\frac{2}{3}}v^{\frac{1}{3}} & \frac{1}{3}u^{\frac{1}{3}}v^{-\frac{2}{3}}
\end{vmatrix}=-\frac{1}{9} \frac{1}{u}-\frac{2}{9} \frac{1}{u}=-\frac{1}{3u} J = − 3 1 u − 3 4 v 3 2 3 1 u − 3 2 v 3 1 3 2 u − 3 1 v − 3 1 3 1 u 3 1 v − 3 2 = − 9 1 u 1 − 9 2 u 1 = − 3 u 1
כעת ניתן לחזור לתרגיל ונבצע ישר פוביני והחלפת משתנים יחדיו:
I = ∫ 3 6 ( ∫ 4 9 v 1 3 u d v ) d u = ∫ 3 6 1 3 u ( 2 3 v 3 2 ∣ v = 4 v = 9 ) d u = ∫ 3 6 1 3 u ( 18 − 16 3 ) d u = ( 6 − 16 9 ) ln ( 3 6 ) = 38 9 ln 2 I=\int_{3}^6 \left( \int_{4}^9 \sqrt{ v } \frac{1}{3u} dv \right)du=\int_{3}^6 \frac{1}{3u}\left( \left. \frac{2}{3}v^{\frac{3}{2}} \right\vert_{v=4}^{v=9} \right) du=\int_{3}^6 \frac{1}{3u}\left( 18-\frac{16}{3} \right) du=\left( 6-\frac{16}{9} \right)\ln\left( \frac{3}{6} \right)=\frac{38}{9}\ln 2 I = 3 ∫ 6 4 ∫ 9 v 3 u 1 d v d u = 3 ∫ 6 3 u 1 ( 3 2 v 2 3 v = 4 v = 9 ) d u = 3 ∫ 6 3 u 1 ( 18 − 3 16 ) d u = ( 6 − 9 16 ) ln ( 6 3 ) = 9 38 ln 2
נשים לב כי בדוגמה הזו הרבה יותר קל לבודד את v , u v,u v , u ולקבל v = x y , u = y 2 x v=xy,\;u=\frac{y^2}{x} v = x y , u = x y 2 .
נחשב כעת את היעקוביאן ההפוך:
J − 1 = ∂ ( u , v ) ∂ ( x , y ) = ∣ ∂ u ∂ x ∂ u ∂ y ∂ v ∂ x ∂ v ∂ y ∣ = ∣ − y 2 x 2 2 y x y x ∣ = − 3 y 2 x = − 3 u J^{-1}=\parder{(u,v)}{(x,y)}=\begin{vmatrix}
\parder{u}{x} & \parder{u}{y} \\
\parder{v}{x} & \parder{v}{y}
\end{vmatrix}=\begin{vmatrix}
-\frac{y^2}{x^2} & \frac{2y}{x} \\
y & x
\end{vmatrix}=-3 \frac{y^2}{x}=-3u J − 1 = ∂ ( x , y ) ∂ ( u , v ) = ∂ x ∂ u ∂ x ∂ v ∂ y ∂ u ∂ y ∂ v = − x 2 y 2 y x 2 y x = − 3 x y 2 = − 3 u
נשים לב כי כי קיבלנו בדיוק את 1 1 1 חלקי היעקוביאן שחישבנו קודם.
בדוגמה זו: J − 1 = 1 J J^{-1}=\frac{1}{J} J − 1 = J 1 (זה יהיה משפט ביום שלישי אם ירצה השם והאיתולות וטראמפ)
במשתנה יחיד d y d x = 1 d x d y \frac{dy}{dx}=\frac{1}{\frac{dx}{dy}} d x d y = d y d x 1 (עם מלא תנאים)
במשתנה יחיד, אם נדרוש d x d t ≠ 0 \frac{dx}{dt}\neq 0 d t d x = 0 בקטע ⟸ הפונקציה x ( t ) x(t) x ( t ) מונוטונית ממש ולכן חח"ע.
בשני משתנים, אם J ≠ 0 J\neq 0 J = 0 בנקודה, אז ההעתקה חח"ע בסביבה של הנקודה.
אבל, אם J ≠ 0 J\neq 0 J = 0 בתחום, אז לא מבטיח שהעתקה חח"ע בתחום.
במקרה הפרטי שבו T : R 2 → R 2 T:\mathbb{R}^2\to \mathbb{R}^2 T : R 2 → R 2 ליניארית:
T ( u v ) = ( a b c d ) ( u v ) = ( a u + b v c u + d v ) = ( x ( u , v ) y ( u , v ) ) T\begin{pmatrix}
u \\
v
\end{pmatrix}=\begin{pmatrix}
a & b \\
c & d
\end{pmatrix}\begin{pmatrix}
u \\
v
\end{pmatrix}=\begin{pmatrix}
au+bv \\
cu+dv
\end{pmatrix}=\begin{pmatrix}
x(u,v) \\
y(u,v)
\end{pmatrix} T ( u v ) = ( a c b d ) ( u v ) = ( a u + b v c u + d v ) = ( x ( u , v ) y ( u , v ) )
אנו יודעים כי T T T הפיכה A ⟺ A\iff A ⟺ הפיכה ∣ A ∣ ≠ 0 ⟺ |A|\neq 0\iff ∣ A ∣ = 0 ⟺ .
מה זה J ≠ 0 J\neq0 J = 0 ? זה אומר פשוט ∣ a b c d ∣ ≠ 0 \begin{vmatrix}a & b \\ c & d\end{vmatrix}\neq 0 a c b d = 0 .
לכן, עבור T T T ליניארית, התנאים מתלכדים :)
נרצה להוכיח ש-∫ − ∞ ∞ e − x 2 d x = π \displaystyle\int_{-\infty}^{\infty} e^{-x^2}dx=\sqrt{ \pi } − ∞ ∫ ∞ e − x 2 d x = π .
לפונקציה זו אין פונקציה קדומה אלמנטרית ולכן לא נוכל לחשב אותה בדרך הרגילה.
חישוב (מפתיע) בעזרת ∬ \iint ∬ לא מוכלל :)
I a = ∬ x 2 + y 2 = a e − ( x 2 + y 2 ) d x d y I_{a}=\iint_{x^2+y^2=a} e^{-(x^2+y^2)}dxdy I a = x 2 + y 2 = a ∬ e − ( x 2 + y 2 ) d x d y
נבצע החלפת משתנים לפולארי: (ונבצע פוביני)
I a = ∫ 0 2 π ( ∫ 0 a e − r 2 r d r ) d θ = ∫ 0 2 π ( − 1 2 e − r 2 ∣ r = 0 r = a ) d θ = ∫ 0 2 π − 1 2 ( e − a 2 − 1 ) d θ = − π ( e − a 2 − 1 ) I_{a}=\int_{0}^{2\pi} \left(\int_{0}^{a} e^{-r^2} r dr\right) d\theta =\int_{0}^{2\pi} \left( \left.-\frac{1}{2}e^{-r^2}\right\vert_{r=0}^{r=a} \right)d\theta=\int_{0}^{2\pi} -\frac{1}{2}(e^{-a^2}-1) d\theta=-\pi(e^{-a^2}-1) I a = 0 ∫ 2 π 0 ∫ a e − r 2 r d r d θ = 0 ∫ 2 π ( − 2 1 e − r 2 r = 0 r = a ) d θ = 0 ∫ 2 π − 2 1 ( e − a 2 − 1 ) d θ = − π ( e − a 2 − 1 )
נסתכל כעת על אינטגרל אחר:
∬ [ − a , a ] × [ − a , a ] e − ( x 2 + y 2 ) d x d y \iint_{\left[ -a, a \right]\times\left[ -a, a \right]} e^{-(x^2+y^2)}dxdy [ − a , a ] × [ − a , a ] ∬ e − ( x 2 + y 2 ) d x d y
פה לא נרצה לבצע החלפת משתנים לפולארי כי זה תחום הכי פשוט שאפשר ולכן נבצע פוביני.
= ∫ − a a ( ∫ − a a e − x 2 e − y 2 d x ) d y = ∫ − a a e − y 2 ( ∫ − a a e − x 2 d x ) d y = ( ∫ − a a e − x 2 d x ) ( ∫ − a a e − y 2 d y ) = ( ∫ − a a e − x 2 d x ) 2 \begin{align*}
&=\int_{-a}^a \left( \int_{-a}^a e^{-x^2}e^{-y^2}dx \right)dy=\int_{-a}^a e^{-y^2}\left( \int_{-a}^a e^{-x^2}dx \right)dy=\left( \int_{-a}^a e^{-x^2}dx \right)\left( \int_{-a}^ae^{-y^2}dy \right) \\
&=\left( \int_{-a}^a e^{-x^2}dx \right)^2
\end{align*} = − a ∫ a − a ∫ a e − x 2 e − y 2 d x d y = − a ∫ a e − y 2 − a ∫ a e − x 2 d x d y = − a ∫ a e − x 2 d x − a ∫ a e − y 2 d y = − a ∫ a e − x 2 d x 2
כעת נאסוף את מה שקיבלנו:
π ← a → ∞ π ( 1 − e − a 2 ) = I a ≤ ( ∫ − a a e − x 2 d x ) 2 ≤ I 2 a = π ( 1 − e − 4 a 2 ) → a → ∞ π \pi\larrowlim{a\to \infty}\pi{ (1-e^{-a^2}) }=I_{a}\leq \left( \int_{-a}^a e^{-x^2}dx \right)^2 \leq I_{2a}=\pi(1-e^{-4a^2})\rarrowlim{a\to \infty}\pi π a → ∞ π ( 1 − e − a 2 ) = I a ≤ − a ∫ a e − x 2 d x 2 ≤ I 2 a = π ( 1 − e − 4 a 2 ) a → ∞ π
לכן, לפי סנדוויץ:
lim a → ∞ ∫ − a a e − x 2 d x = π \lim_{ a \to \infty } \int_{-a}^a e^{-x^2}dx= \sqrt{ \pi } a → ∞ lim − a ∫ a e − x 2 d x = π
זוהי לא ההגדרה לאינטגרל מוכלל משני הצדדים אבל זה שווה לו כי הפונקציה e − x 2 e^{-x^2} e − x 2 זוגית.
J φ ∘ ψ = J φ ⋅ J ψ J_{\varphi \circ \psi}=J_{\varphi}\cdot J_{\psi} J φ ∘ ψ = J φ ⋅ J ψ
הוכחה:
נרצה להסתכל כעת על הרכבה של ההעתקות בין תחומים שונים:
φ ∘ ψ \varphi \circ \psi φ ∘ ψ נתונה ע"י x = x ( u ( r , s ) , v ( r , s ) ) y = y ( u ( r , s ) , v ( r , s ) ) \begin{matrix}x=x(u(r,s),v(r,s)) \\ y=y(u(r,s),v(r,s))\end{matrix} x = x ( u ( r , s ) , v ( r , s )) y = y ( u ( r , s ) , v ( r , s )) ונרצה כעת למצוא את היעקוביאן שלה ולראות מהו.
תזכורת לכלל השרשרת: ∂ x ∂ r = ∂ x ∂ u ∂ u ∂ r + ∂ x ∂ v ∂ v ∂ r \parder{x}{r}=\parder{x}{u} \parder{u}{r}+\parder{x}{v}\parder{v}{r} ∂ r ∂ x = ∂ u ∂ x ∂ r ∂ u + ∂ v ∂ x ∂ r ∂ v אזי:
∂ ( x , y ) ∂ ( r , s ) = ∣ ∂ x ∂ r ∂ x ∂ s ∂ y ∂ r ∂ y ∂ s ∣ = ∣ ∂ x ∂ u ∂ u ∂ r + ∂ x ∂ v ∂ v ∂ r ∂ x ∂ u ∂ u ∂ s + ∂ x ∂ v ∂ v ∂ s ∂ y ∂ u ∂ u ∂ r + ∂ u ∂ v ∂ v ∂ r ∂ y ∂ u ∂ u ∂ s + ∂ y ∂ v ∂ v ∂ s ∣ = ↓ ↓ ∣ A B ∣ = ∣ A ∣ ∣ B ∣ ∣ ∂ x ∂ u ∂ x ∂ v ∂ y ∂ u ∂ y ∂ v ∣ ⋅ ∣ ∂ u ∂ r ∂ u ∂ s ∂ v ∂ r ∂ v ∂ s ∣ = ∂ ( x , y ) ∂ ( u , v ) ⋅ ∂ ( u , v ) ∂ ( r , s ) \parder{(x,y)}{(r,s)}\!=\!\begin{vmatrix}
\parder{x}{r} & \parder{x}{s} \\
\parder{y}{r} & \parder{y}{s}
\end{vmatrix}\!=\!\begin{vmatrix}
\parder{x}{u}\parder{u}{r}+\parder{x}{v}\parder{v}{r} & \parder{x}{u}\parder{u}{s}+\parder{x}{v}\parder{v}{s} \\
\parder{y}{u}\parder{u}{r}+\parder{u}{v}\parder{v}{r} & \parder{y}{u}\parder{u}{s}+\parder{y}{v}\parder{v}{s}
\end{vmatrix} \!\!\!\!\!\!\!\!\!\underset{\begin{matrix}
\downarrow \\ \downarrow \\
|AB|=|A||B|
\end{matrix}}{=}\!\!\!\!\!\!\!\!\!\begin{vmatrix}
\parder{x}{u} & \parder{x}{v} \\
\parder{y}{u} & \parder{y}{v}
\end{vmatrix}\cdot\begin{vmatrix}
\parder{u}{r} & \parder{u}{s} \\
\parder{v}{r} & \parder{v}{s}
\end{vmatrix}=\parder{(x,y)}{(u,v)}\cdot \parder{(u,v)}{(r,s)} ∂ ( r , s ) ∂ ( x , y ) = ∂ r ∂ x ∂ r ∂ y ∂ s ∂ x ∂ s ∂ y = ∂ u ∂ x ∂ r ∂ u + ∂ v ∂ x ∂ r ∂ v ∂ u ∂ y ∂ r ∂ u + ∂ v ∂ u ∂ r ∂ v ∂ u ∂ x ∂ s ∂ u + ∂ v ∂ x ∂ s ∂ v ∂ u ∂ y ∂ s ∂ u + ∂ v ∂ y ∂ s ∂ v ↓ ↓ ∣ A B ∣ = ∣ A ∣∣ B ∣ = ∂ u ∂ x ∂ u ∂ y ∂ v ∂ x ∂ v ∂ y ⋅ ∂ r ∂ u ∂ r ∂ v ∂ s ∂ u ∂ s ∂ v = ∂ ( u , v ) ∂ ( x , y ) ⋅ ∂ ( r , s ) ∂ ( u , v )
∎
J − 1 = 1 J J^{-1}=\frac{1}{J} J − 1 = J 1
הוכחה:
נסתכל כעת באמצעות המשפט הנ"ל על העתקה הפיכה φ \varphi φ ונרכיב אותה על ההפוכה שלה φ − 1 \varphi^{-1} φ − 1 אשר נתונה ע"י:
φ φ − 1 x = x ( u , v ) u = u ( x , y ) y = y ( u , v ) v = v ( x , y ) \begin{matrix}
\varphi & \varphi^{-1} \\
x=x(u,v) & u=u(x,y) \\
y=y(u,v) & v=v(x,y)
\end{matrix} φ x = x ( u , v ) y = y ( u , v ) φ − 1 u = u ( x , y ) v = v ( x , y )
נבצע כעת את ההרכבה לפי המשפט:
J φ ∘ φ − 1 = ⋯ = ∣ ∂ x ∂ x ∂ x ∂ y ∂ y ∂ x ∂ y ∂ y ∣ = ∣ 1 0 0 1 ∣ = 1 = ↓ משפט J ⋅ J − 1 J_{\varphi \circ \varphi^{-1}}=\dots=\begin{vmatrix}
\parder{x}{x} & \parder{x}{y} \\
\parder{y}{x} & \parder{y}{y}
\end{vmatrix}=\begin{vmatrix}
1 & 0 \\
0 & 1
\end{vmatrix}=1 \underset{\begin{matrix}
\downarrow \\
\R{\text{משפט}}
\end{matrix}}{=}J\cdot J^{-1} J φ ∘ φ − 1 = ⋯ = ∂ x ∂ x ∂ x ∂ y ∂ y ∂ x ∂ y ∂ y = 1 0 0 1 = 1 ↓ משפט = J ⋅ J − 1
⇓ \Downarrow ⇓
J − 1 = 1 J J^{-1}=\frac{1}{J} J − 1 = J 1
∎
דוגמה (חישוב אינטגרל משולש עם החלפת משתנים - כדי שנראה שזה אותו הדבר)
יש לנו גוף V V V שיודעים את צפיפות המטען שלו הנתונה ע"י ρ ( x , y , z ) = x y z \rho(x,y,z)=\frac{xy}{z} ρ ( x , y , z ) = z x y ואנו רוצים למצוא את המטען של הגוף כשאר אומרים לנו מה הצורה של הגוף.
∭ V x y z d x d y d z \iiint_{V} \frac{xy}{z}dxdydz V ∭ z x y d x d y d z
V = { ( x , y , z ) x , y , z > 0 1 ≤ x y ≤ 2 3 x ≤ y ≤ 4 x z ≤ x 2 + y 2 ≤ 3 z } V=\left\{ \begin{array}{c|c}
(x,y,z) & \begin{align*}
& x,y,z >0 \\
& 1\leq xy\leq 2 \\
& 3x\leq y\leq 4x \\
& z\leq x^2+y^2\leq 3z
\end{align*}
\end{array} \right\} V = ⎩ ⎨ ⎧ ( x , y , z ) x , y , z > 0 1 ≤ x y ≤ 2 3 x ≤ y ≤ 4 x z ≤ x 2 + y 2 ≤ 3 z ⎭ ⎬ ⎫
יש לנו פה 4 4 4 תנאים המגדירים את הגוף V V V ואנו נרצה לראות איך נוכל לתאר אותו.
לשם כך, נצייר את הגוף V V V במרחב
באמצעות ה-d e s m o s desmos d es m os נוסיף תמונה אחר כך.
האם התחום פשוט? כן, בהחלט.
זה תחום פשוט אך מגעיל ולכן, נבצע החלפת משתנים אשר תהפוך את התחום הזה לתיבה :)
u = x 2 + y 2 z v = x y w = y x u=\frac{x^2+y^2}{z} \qquad \qquad v=xy \qquad \qquad w=\frac{y}{x} u = z x 2 + y 2 v = x y w = x y
ע"י החלפת המשתנים נקבל את התיבה W W W המוגדרת:
W = [ 1 , 3 ] × [ 1 , 2 ] × [ 3 , 4 ] W=[1,3]\times[1,2]\times[3,4] W = [ 1 , 3 ] × [ 1 , 2 ] × [ 3 , 4 ]
ניתן להצדיק שההעתקה הפיכה או חח"ע בתחום הזה אבל נדלג על זה כעת.
אין לנו פה את x , y , z x,y,z x , y , z כפונקציות של u , v , w u,v,w u , v , w ולכן נחשב את J − 1 J^{-1} J − 1 .
J − 1 = ∣ 2 x z 2 y z − x 2 + y 2 z 2 y x 0 − y x 2 1 x 0 ∣ = − x 2 + y 2 z 2 ( y x + y x ) = − x 2 + y 2 z 2 ⋅ 2 y x J^{-1}=\begin{vmatrix}
\frac{2x}{z} & \frac{2y}{z} & -\frac{x^2+y^2}{z^2} \\
y & x & 0 \\
-\frac{y}{x^2} & \frac{1}{x} & 0
\end{vmatrix}=-\frac{x^2+y^2}{z^2}\left( \frac{y}{x}+\frac{y}{x} \right)=-\frac{x^2+y^2}{z^2}\cdot 2 \frac{y}{x} J − 1 = z 2 x y − x 2 y z 2 y x x 1 − z 2 x 2 + y 2 0 0 = − z 2 x 2 + y 2 ( x y + x y ) = − z 2 x 2 + y 2 ⋅ 2 x y
נשים לב כי:
− 1 2 x y z z 2 x 2 + y 2 ⋅ x y = − 1 2 v 1 u 1 w = − v 2 u w -\frac{1}{2}\frac{xy}{z} \frac{z^2}{x^2+y^2}\cdot \frac{x}{y}=-\frac{1}{2}v \frac{1}{u} \frac{1}{w}=-\frac{v}{2uw} − 2 1 z x y x 2 + y 2 z 2 ⋅ y x = − 2 1 v u 1 w 1 = − 2 u w v
ולכן מתקיים לפי החלפת משתנים:
∭ V x y z d x d y d z = − 1 2 ∫ 1 3 ( ∫ 1 2 ( ∫ 3 4 − 1 2 v u w d w ) d v ) d u \iiint_{V} \frac{xy}{z}dxdydz=-\frac{1}{2}\int_{1}^3\left( \int_{1}^2\left( \int_{3}^4 -\frac{1}{2} \frac{v}{uw} dw \right)dv \right)du V ∭ z x y d x d y d z = − 2 1 1 ∫ 3 1 ∫ 2 3 ∫ 4 − 2 1 u w v d w d v d u
מפה כבר אפשר לחשב :)