חזור לתיקייה: שיעורי בית

גליון 5

חיפוש בתיקיה
Ctrl K
לחץ כאן או הקש Ctrl K כדי לחפש בכל התיקיה
  • תרגיל 1
  • תרגיל 2
  • תרגיל 3
  • תרגיל 4

גליון 5

02340125

אלגוריתמים נומריים

רשימות הרצאה לקריאה בשבת

גליון 5

הופק מתוך תקיית התואר של שקד

uni-folder.vercel.app

תרגיל 1

תרגיל (1 [א])

לאורך כל שאלה זו נתון כי S,TS,TS,T מטריצות ריבועיות ממשיות ו-ρ\rhoρ מסמן רדיוס ספקטרלי.

נתונה מערכת דינמית x‾k+1=Tx‾k\underline{x}_{k+1}=T\underline{x}_{k}x​k+1​=Tx​k​ כאשר TTT אינה בהכרח לכסינה.
הפריכו באמצעות דוגמה נגדית כי אם ρ(T)≥1\rho(T)\geq1ρ(T)≥1 אזי לכל בחירה אפשרית של וקטור אתחול x‾0\underline{x}_{0}x​0​ המערכת תתכנס לאפס.

נסתכל על המטריצה T=(0001)T=\begin{pmatrix}0 & 0\\ 0 & 1\end{pmatrix}T=(00​01​), היא אלכסונית וכן הע"ע שלה הם λ=0,1\lambda=0,1λ=0,1 אך היא אינה לכסינה שכן r(T)<nr(T)<nr(T)<n.
נשים לב שמתקיים ρ(T)=max⁡λi=1≥1\rho (T)=\max \lambda_{i}=1\geq 1ρ(T)=maxλi​=1≥1 כנדרש.
עבור הו"ע x‾0=(11)\underline{x}_{0}=\begin{pmatrix}1\\ 1\end{pmatrix}x​0​=(11​) מתקיים:

x‾k=Tkx‾0=(0k001k)(11)=(0001)(11)=(01)\underline{x}_{k}=T^k\underline{x}_{0}=\begin{pmatrix} 0^k & 0 \\ 0 & 1^k \end{pmatrix}\begin{pmatrix} 1 \\ 1 \end{pmatrix}=\begin{pmatrix} 0 & 0 \\ 0 & 1 \end{pmatrix}\begin{pmatrix} 1 \\ 1 \end{pmatrix}=\begin{pmatrix} 0 \\ 1 \end{pmatrix}x​k​=Tkx​0​=(0k0​01k​)(11​)=(00​01​)(11​)=(01​)

ולכן:

lim⁡k→∞x‾k=lim⁡k→∞(01)=(01)≠(00)\lim_{ k \to \infty } \underline{x}_{k}=\lim_{ k \to \infty } \begin{pmatrix} 0 \\ 1 \end{pmatrix}=\begin{pmatrix} 0 \\ 1 \end{pmatrix}\neq \begin{pmatrix} 0 \\ 0 \end{pmatrix}k→∞lim​x​k​=k→∞lim​(01​)=(01​)=(00​)

ולכן, המערכת אינה מתכנסת עבור x‾0\underline{x}_{0}x​0​ מסויים.

תרגיל (1 [ב])

הוכיחו או הפריכו כי ∥   ⁣ ⁣∣TtT∣   ⁣ ⁣∥2\sqrt{ \lVvert T^tT \rVvert_{2} }∥∣TtT∣∥2​​ מהווה נורמה חוקית של TTT.

הטענה נכונה.
הוכחה:
נשים לב כי TtTT^tTTtT היא תמיד סימטרית וחיובית חצי מוגדרת, לפי משפט, הערכים הספקטרליים שלה שווים לע"ע שלה ולכן:

∥   ⁣ ⁣∣TtT∣   ⁣ ⁣∥2=↓פיתוח מההרצאהσ1(TtT)=λ1(TtT)=σ1(A)=↓פיתוח מההרצאה∥   ⁣ ⁣∣T∣   ⁣ ⁣∥22\sqrt{ \lVvert T^tT \rVvert_{2} } \underset{\begin{matrix} \downarrow \\ \R{\text{פיתוח מההרצאה}} \end{matrix}}{=}\sqrt{ \sigma_{1}(T^tT) }=\sqrt{ \lambda_{1}(T^tT) }=\sigma_{1}(A)\underset{\begin{matrix} \downarrow \\ \R{\text{פיתוח מההרצאה}} \end{matrix}}{=}\lVvert T \rVvert _{2}^2∥∣TtT∣∥2​​↓פיתוח מההרצאה​=​σ1​(TtT)​=λ1​(TtT)​=σ1​(A)↓פיתוח מההרצאה​=​∥∣T∣∥22​

ולכן, מכיוון ש-∥   ⁣ ⁣∣T∣   ⁣ ⁣∥2\lVvert T \rVvert_{2}∥∣T∣∥2​ היא נורמה, אזי גם ∥   ⁣ ⁣∣TtT∣   ⁣ ⁣∥2\sqrt{ \lVvert T^tT \rVvert_{2} }∥∣TtT∣∥2​​ היא נורמה לאור השוויון.
∎

תרגיל (1 [ג])

הוכיחו או הפריכו כי ∥T2∥F\sqrt{ \left\lVert T^2 \right\rVert_{F} }∥T2∥F​​ מהווה נורמה חוקית של TTT.

הטענה לא נכונה.
נסתכל על המטריצה A=(0100)A=\begin{pmatrix}0 & 1 \\ 0 & 0\end{pmatrix}A=(00​10​) ונפעיל עליה את הנורמה:

∥A2∥F=∥(0100)(0100)∥F=∥(0000)∥F=0\sqrt{ \left\lVert A^2 \right\rVert_{F} }=\sqrt{ \left\lVert \begin{pmatrix} 0 & 1 \\ 0 & 0 \end{pmatrix}\begin{pmatrix} 0 & 1 \\ 0 & 0 \end{pmatrix} \right\rVert_{F} }=\sqrt{ \left\lVert \begin{pmatrix} 0 & 0 \\ 0 & 0 \end{pmatrix} \right\rVert_{F} }=0∥A2∥F​​=​(00​10​)(00​10​)​F​​=​(00​00​)​F​​=0

נשים לב כי עבור A≠0A\neq 0A=0 מתקבל ∥A2∥F=0\sqrt{ \left\lVert A^2 \right\rVert_{F} }=0∥A2∥F​​=0 ולכן, זה לא מקיים את הגדרת החיוביות עבור נורמה ולכן זוהי אינה נורמה.

תרגיל (1 [ד])

נתונה מערכת דינמית x‾k+1=Tx‾k\underline{x}_{k+1}=T\underline{x}_{k}x​k+1​=Tx​k​ ונתון כי קיים שלם חיובי nnn עבורו ∥   ⁣ ⁣∣Tn∣   ⁣ ⁣∥<1\lVvert T^n \rVvert<1∥∣Tn∣∥<1 עבור נורמה מושרית כלשהי.
הוכיחו כי מערכת זו יציבה.

הוכחה:
לפי תכונות נורמה מושרית מתקיים כי ρ{T}≤∥   ⁣ ⁣∣Tn∣   ⁣ ⁣∥<1\rho\left\{ T \right\}\leq \lVvert T^n \rVvert<1ρ{T}≤∥∣Tn∣∥<1 ולכן, לפי הנתון הנ"ל מתקיים: ρ{T}<1\rho \left\{ T \right\}<1ρ{T}<1 ולכן, לפי משפט מתקיים כי x‾k+1=Tkx‾0→    k→∞    0\underline{x}_{k+1}=T^k\underline{x}_{0}\rarrowlim{k\to \infty}0x​k+1​=Tkx​0​k→∞​0 ולכן מערכת זו יציבה לפי הגדרה.
∎

תרגיל (1 [ה])

עבור שני הסעיפים הבאים ידוע כי ρ{T}<1,  ρ{T}<1\rho \left\{ T \right\}<1,\;\rho \left\{ T \right\}<1ρ{T}<1,ρ{T}<1 ונתונה המערכת הדינמית הבאה:

x‾temp=Tx‾kx‾k+1=Sx‾temp\begin{matrix} \underline{x}_{temp}=T\underline{x}_{k} \\ \underline{x}_{k+1}=S\underline{x}_{temp} \end{matrix}x​temp​=Tx​k​x​k+1​=Sx​temp​​

הוכיחו או הפריכו שמערכת זו יציבה, כלומר מתכנסת ל-000 לכל וקטור התחלתי x‾0\underline{x}_{0}x​0​ לכל S,TS,TS,T סימטריות.

הטענה נכונה.
הוכחה:
לפי סעיף קודם, אנו יודעים כי עבור מערכת x‾k+1=Tx‾k\underline{x}_{k+1}=T\underline{x}_{k}x​k+1​=Tx​k​, אם ∥   ⁣ ⁣∣Tn∣   ⁣ ⁣∥<1\lVvert T^n \rVvert<1∥∣Tn∣∥<1 אזי המערכת יציבה.
זה מתקיים בפרט עבור ∥   ⁣ ⁣∣T∣   ⁣ ⁣∥2<1\lVvert T \rVvert_{2}<1∥∣T∣∥2​<1 במערכת x‾k+1=Tx‾k\underline{x}_{k+1}=T\underline{x}_{k}x​k+1​=Tx​k​.
נביט במערכת הנתונה:

x‾k+1=Sx‾temp=STx‾k\underline{x}_{k+1}=S\underline{x}_{temp}=ST\underline{x}_{k}x​k+1​=Sx​temp​=STx​k​

עבור מטריצות סימטריות כגון T,ST,ST,S הערכים הספקטרלים שווים לע"ע בערך מוחלט ולכן, לפי פיתוח מההרצאה:

∥   ⁣ ⁣∣T∣   ⁣ ⁣∥2=ρ{T}∧∥   ⁣ ⁣∣S∣   ⁣ ⁣∥2=ρ{S}\lVvert T \rVvert _{2}= \rho \left\{ T \right\} \land \lVvert S \rVvert_{2}=\rho \left\{ S \right\}∥∣T∣∥2​=ρ{T}∧∥∣S∣∥2​=ρ{S}

לפי תכונות של נורמות מתקיים:

∥   ⁣ ⁣∣ST∣   ⁣ ⁣∥2≤∥   ⁣ ⁣∣S∣   ⁣ ⁣∥2⋅∥   ⁣ ⁣∣T∣   ⁣ ⁣∥2<↓ρ{T},ρ{S}<11⋅1=1\lVvert ST \rVvert_{2} \leq \lVvert S \rVvert _{2}\cdot \lVvert T \rVvert _{2} \underset{\begin{matrix} \downarrow \\ \rho \left\{ T \right\},\rho \left\{ S \right\}<1 \end{matrix}}{<} 1\cdot 1=1∥∣ST∣∥2​≤∥∣S∣∥2​⋅∥∣T∣∥2​↓ρ{T},ρ{S}<1​<​1⋅1=1

ולכן, לפי הנ"ל, המערכת מתכנסת ל-000 לכל וקטור התחלתי x‾0\underline{x}_{0}x​0​
∎

תרגיל (1 [ו])

הוכיחו או הפריכו כי מערכת זו יציבה לכל S,TS,TS,T (שאינן בהכרח סימטריות)

הטענה אינה נכונה.
נביט במטריצות S=(00100),T=(01000)S=\begin{pmatrix}0 & 0 \\ 10 & 0\end{pmatrix},T=\begin{pmatrix}0 & 10 \\ 0 & 0\end{pmatrix}S=(010​00​),T=(00​100​) ונסתכל על האם מתקיים כי ρ{ST}<1\rho \left\{ ST \right\}<1ρ{ST}<1.

ST=(00100)(01000)=(000100)ST=\begin{pmatrix} 0 & 0 \\ 10 & 0 \end{pmatrix}\begin{pmatrix} 0 & 10 \\ 0 & 0 \end{pmatrix}=\begin{pmatrix} 0 & 0 \\ 0 & 100 \end{pmatrix}ST=(010​00​)(00​100​)=(00​0100​)

STSTST היא מטריצה אלכסונית ולכן הע"ע שלה הינם איברי האלכסון ולכן λ=100\lambda=100λ=100 הוא ע"ע של STSTST ולכן, ρ{ST}>1\rho \left\{ ST \right\}>1ρ{ST}>1 ולכן, לפי משפט, המערכת x‾k+1=STx‾k\underline{x}_{k+1}=ST\underline{x}_{k}x​k+1​=STx​k​ אינה יציבה.

תרגיל 2

תרגיל (2 [א])

נתונה מערכת דינמית מהצורה x‾k+1=Tx‾k+c‾\underline{x}_{k+1}=T\underline{x}_{k}+\underline{c}x​k+1​=Tx​k​+c​ כאשר TTT מטריצה ריבועית בגודל n×nn\times nn×n ו-c‾∈Rn\underline{c} \in \mathbb{R}^nc​∈Rn.
מהי המשוואה שעל c‾\underline{c}c​ ו-TTT לקיים על מנת שנקודת השבת של האיטרציה, כלומר x‾∗\underline{x}^*x​∗ המקיימת את המשוואה x‾∗=Tx‾∗+c‾\underline{x}^*=T\underline{x}^*+\underline{c}x​∗=Tx​∗+c​ תהיה פתרון של מערכת המשוואות Ax‾=b‾A\underline{x}=\underline{b}Ax​=b​?
הניכו כי AAA ריבועית והפיכה.

על מנת שהמשוואה הנתונה תהיה פתרון של מערכת המשוואת נדרוש כי x‾∗=A−1b‾\underline{x}^*=A^{-1}\underline{b}x​∗=A−1b​ שכן AAA ריבועית והפיכה.
לכן, אנו בעצם דורשים כי:

(I−T)x‾∗=c‾  ⟹  (I−T)A−1b‾=c‾(I-T)\underline{x}^*=\underline{c}\implies (I-T)A^{-1}\underline{b}=\underline{c}(I−T)x​∗=c​⟹(I−T)A−1b​=c​

וזוהי המשוואה שעל T,c‾T,\underline{c}T,c​ נדרש לקיים על מנת שנקודת השבת של האיטרציה תהיה פתרון של מערכת המשוואות.

תרגיל (2 [ב])

מפה והלאה נניח כי TTT היא מטריצה המקיימת rank(T)=1rank(T)=1rank(T)=1.
נניח שהתנאי שמצאת בסעיף א' מתקיים. (תזכורת, מתקיים הקשר הבא: e‾k+1=Te‾k\underline{e}_{k+1}=T\underline{e}_{k}e​k+1​=Te​k​ כאשר e‾k≡x‾k−x‾∗\underline{e}_{k}\equiv \underline{x}_{k}-\underline{x}^*e​k​≡x​k​−x​∗)

עבור ניחוש התחלתי x‾0\underline{x}_{0}x​0​ כלשהו, מחשבים באמצעות שתי איטרציות את x‾1,x‾2\underline{x}_{1},\underline{x}_{2}x​1​,x​2​.
הוכיחו כי מתקיים: x‾2−x‾∗=α(x‾1−x‾∗)\underline{x}_{2}-\underline{x}^*=\alpha(\underline{x}_{1}-\underline{x}^*)x​2​−x​∗=α(x​1​−x​∗) עבור סקלר α∈R\alpha \in \mathbb{R}α∈R מסויים.

הוכחה:
נגדיר e‾k=x‾k−x‾∗\underline{e}_{k}=\underline{x}_{k}-\underline{x}^*e​k​=x​k​−x​∗ ואז:

x‾2−x‾∗=e‾2=Te‾1=T2e‾0=T2(x‾0−x‾∗)\underline{x}_{2}-\underline{x}^*=\underline{e}_{2}=T\underline{e}_{1}=T^2\underline{e}_{0}=T^2(\underline{x}_{0}-\underline{x}^*)x​2​−x​∗=e​2​=Te​1​=T2e​0​=T2(x​0​−x​∗)

נתון כי rank(T)=1rank(T)=1rank(T)=1 ולכן, קיימים u,v∈Rnu,v \in \mathbb{R}^nu,v∈Rn כך ש-T=v‾   ⁣u‾tT=\underline{v}\;\!\underline{u}^tT=v​u​t ולכן:

T2=v‾   ⁣u‾tv‾  u‾t=(u‾tv‾)v‾   ⁣u‾t=(u‾tv‾)TT^2=\underline{v}\;\!\underline{u}^t\underline{v}\;\underline{u}^t=(\underline{u}^t\underline{v})\underline{v}\;\!\underline{u}^t=(\underline{u}^t\underline{v})TT2=v​u​tv​u​t=(u​tv​)v​u​t=(u​tv​)T

ולכן:

x‾2−x‾∗=(u‾tv‾)T(x‾0−x‾∗)\underline{x}_{2}-\underline{x}^*=(\underline{u}^t\underline{v})T(\underline{x}_{0}-\underline{x}^*)x​2​−x​∗=(u​tv​)T(x​0​−x​∗)

בנוסף, מתקיים כי:

x‾1−x‾∗=e‾1=Te‾0=T(x‾0−x‾∗)\underline{x}_{1}-\underline{x}^*=\underline{e}_{1}=T\underline{e}_{0}=T(\underline{x}_{0}-\underline{x}^*)x​1​−x​∗=e​1​=Te​0​=T(x​0​−x​∗)

לכן:

(u‾tv‾)(x‾1−x‾∗)=(u‾tv‾)T(x‾0−x‾∗)=x‾2−x‾∗(\underline{u}^t\underline{v})(\underline{x}_{1}-\underline{x}^*)=(\underline{u}^t\underline{v})T(\underline{x}_{0}-\underline{x}^*)=\underline{x}_{2}-\underline{x}^*(u​tv​)(x​1​−x​∗)=(u​tv​)T(x​0​−x​∗)=x​2​−x​∗

נגדיר α=u‾tv‾∈R\alpha=\underline{u}^t\underline{v}\in \mathbb{R}α=u​tv​∈R ולכן:

x‾2−x‾∗=α(x‾1−x‾∗)\underline{x}_{2}-\underline{x}^*=\alpha(\underline{x}_{1}-\underline{x}^*)x​2​−x​∗=α(x​1​−x​∗)

∎

תרגיל (2 [ג])

הראו כי x‾∗=εx‾2+(1−ε)x‾1\underline{x}^*=\epsilon \underline{x}_{2}+(1-\epsilon)\underline{x}_{1}x​∗=εx​2​+(1−ε)x​1​ כאשר ε∈R\epsilon \in \mathbb{R}ε∈R.
רשמו מהי התלות בין ε\epsilonε ובין α\alphaα.

x‾2−x‾∗=α(x‾1−x‾∗)=αx‾1−αx‾∗  ⟹  αx‾1−x‾2=(α−1)x‾∗\underline{x}_{2}-\underline{x}^*=\alpha(\underline{x}_{1}-\underline{x}^*)=\alpha \underline{x}_{1}-\alpha \underline{x}^*\implies \alpha \underline{x}_{1}-\underline{x}_{2}=(\alpha-1)\underline{x}^*x​2​−x​∗=α(x​1​−x​∗)=αx​1​−αx​∗⟹αx​1​−x​2​=(α−1)x​∗   ⟹  x‾∗=αα−1x‾1−1α−1x‾2\implies \underline{x}^*=\frac{\alpha}{\alpha-1}\underline{x}_{1}-\frac{1}{\alpha-1}\underline{x}_{2}⟹x​∗=α−1α​x​1​−α−11​x​2​

אם נגדיר ε=−1α−1\epsilon=-\frac{1}{\alpha-1}ε=−α−11​ אזי יתקיים α−1=−1ε\alpha-1=-\frac{1}{\epsilon}α−1=−ε1​ ואז α=1−1ε\alpha=1-\frac{1}{\epsilon}α=1−ε1​ ולכן יתקיים:

x‾∗=(1−1ε)(−ε)x‾1+εx‾2=εx‾2+(1−ε)x‾1\underline{x}^*=\left( 1-\frac{1}{\epsilon} \right)(-\epsilon)\underline{x}_{1}+\epsilon \underline{x}_{2}=\epsilon \underline{x}_{2}+(1-\epsilon)\underline{x}_{1}x​∗=(1−ε1​)(−ε)x​1​+εx​2​=εx​2​+(1−ε)x​1​
תרגיל (2 [ד])

בהמשך לסעיף ג', נגדיר את בעיית הריבועים הפחותים עבור הסקלר ε∗\epsilon_{*}ε∗​ הוא הפתרון:

ε∗=arg⁡min⁡ε12∥A(εx‾2+(1−ε)x‾1)−b‾∥22\epsilon_{*}=\underset{\epsilon}{\arg\min} \frac{1}{2}\left\lVert A(\epsilon \underline{x}_{2}+(1-\epsilon)\underline{x}_{1})-\underline{b} \right\rVert _{2}^2ε∗​=εargmin​21​∥A(εx​2​+(1−ε)x​1​)−b​∥22​

רשמו נוסחה מפורשת וקלה לחישוב עבור ε∗\epsilon_{*}ε∗​ כתלות ב-A,b‾,x‾1,x‾2A,\underline{b},\underline{x}_{1},\underline{x}_{2}A,b​,x​1​,x​2​.

A(εx‾2+(1−ε)x‾1)−b‾=εAx‾2+(1−ε)Ax‾1−b‾=εAx‾2+Ax‾1−εAx‾1−b‾A(\epsilon \underline{x}_{2}+(1-\epsilon)\underline{x}_{1})-\underline{b}=\epsilon A\underline{x}_{2}+(1-\epsilon)A\underline{x}_{1}-\underline{b}=\epsilon A\underline{x}_{2}+A\underline{x}_{1}-\epsilon A\underline{x}_{1}-\underline{b}A(εx​2​+(1−ε)x​1​)−b​=εAx​2​+(1−ε)Ax​1​−b​=εAx​2​+Ax​1​−εAx​1​−b​ =ε(Ax‾2−Ax‾1)+Ax‾1−b‾=\epsilon(A\underline{x}_{2}-A\underline{x}_{1})+A\underline{x}_{1}-\underline{b}=ε(Ax​2​−Ax​1​)+Ax​1​−b​

נסמן v‾=A(x‾2−x‾1)\underline{v}=A(\underline{x}_{2}-\underline{x}_{1})v​=A(x​2​−x​1​) ו-u‾=b‾−Ax‾1\underline{u}=\underline{b}-A\underline{x}_{1}u​=b​−Ax​1​ ואז:

ε∗=arg⁡max⁡ε12∥εv‾−u‾∥22\epsilon_{*}=\underset{\epsilon}{\arg \max} \frac{1}{2}\left\lVert \epsilon \underline{v}-\underline{u} \right\rVert _{2}^2ε∗​=εargmax​21​∥εv​−u​∥22​

נשים לב כי v‾,u‾\underline{v},\underline{u}v​,u​ קבועים ולכן זוהי בעיית ריבועים פחותים במשתנה אחד.
נציב במשוואה הנורמלית:

v‾tv‾ε∗=v‾tu‾\underline{v}^t\underline{v}\epsilon_{*}=\underline{v}^t\underline{u}v​tv​ε∗​=v​tu​

נחלק בסקלר v‾tv‾\underline{v}^t\underline{v}v​tv​ ונקבל:

ε∗=v‾tu‾v‾tv‾=(x‾2t−x‾1t)At(b‾−Ax‾1)(x‾2t−x‾1t)AtA(x‾2−x‾1)\epsilon_{*}=\frac{\underline{v}^t\underline{u}}{\underline{v}^t\underline{v}}=\frac{(\underline{x}_{2}^t-\underline{x}_{1}^t)A^t(\underline{b}-A\underline{x}_{1})}{(\underline{x}_{2}^t-\underline{x}_{1}^t)A^tA(\underline{x}_{2}-\underline{x}_{1})}ε∗​=v​tv​v​tu​​=(x​2t​−x​1t​)AtA(x​2​−x​1​)(x​2t​−x​1t​)At(b​−Ax​1​)​

וזוהי הנוסחה המפורשת והקלה לחישוב עבור ε∗\epsilon_{*}ε∗​.

תרגיל (2 [ה])

נגדיר:

A=(101−211121),    b‾=(3.512)A=\begin{pmatrix} 1 & 0 & 1 \\ -2 & 1 & 1 \\ 1 & 2 & 1 \end{pmatrix},\;\; \underline{b}=\begin{pmatrix} 3.5 \\ 1 \\ 2 \end{pmatrix}A=​1−21​012​111​​,b​=​3.512​​

הוכיחו או הפריכו כי שיטת גאוס-איידל לפתרון המערכת Ax‾=b‾A\underline{x}=\underline{b}Ax​=b​ מתכנסת לפתרון x‾\underline{x}x​ עבור כל ניחוש התחלתי x‾0\underline{x}_{0}x​0​.

הטענה אינה נכונה.
הוכחה:
יהיו 3 מטריצות L,D,UL,D,UL,D,U כאשר הן משולשת עליונה, אלכסונית ומשולשת תחתונה בהתאם כך ש-A=L+D+UA=L+D+UA=L+D+U.
לפי אלגוריתם גאוס איידל מתקיים:

x‾k+1=(L+D)−1(b‾−Ux‾k)\underline{x}_{k+1}=(L+D)^{-1}(\underline{b}-U\underline{x}_{k})x​k+1​=(L+D)−1(b​−Ux​k​)

נבדוק מיהי המטריצה TTT בסיפור שלנו:

x‾k+1=−(L+D)−1Ux‾k+(L+D)−1b‾\underline{x}_{k+1}=-(L+D)^{-1}U\underline{x}_{k}+(L+D)^{-1}\underline{b}x​k+1​=−(L+D)−1Ux​k​+(L+D)−1b​

נסמן T=−(L+D)−1UT=-(L+D)^{-1}UT=−(L+D)−1U. אנו יודעים כי אם TTT יציבה, אזי המערכת תתכנס לפתרון המתאים.
נבדוק, אם כן, אם TTT יציבה ולשם כך נמצא את הע"ע שלה:

∣T−λI∣=∣λI−T∣=∣λI+(L+D)−1U∣|T-\lambda I|=|\lambda I-T|=|\lambda I+(L+D)^{-1}U|∣T−λI∣=∣λI−T∣=∣λI+(L+D)−1U∣

נשים לב כי D=(111)D=\begin{pmatrix}1 \\ & 1 \\ & & 1\end{pmatrix}D=​1​1​1​​ ו-L=(−212)L=\begin{pmatrix} \\ -2 \\ 1 & 2 & \end{pmatrix}L=​−21​2​​​ ולכן L+D=(1−21121)L+D=\begin{pmatrix}1 \\ -2 & 1 \\ 1 & 2 & 1\end{pmatrix}L+D=​1−21​12​1​​ ולכן, לפי משפט, הדרטרמיננטה של מטריצה משולשת שווה למכפלת איבירי האלכסון ולכן ∣L+D∣=1|L+D|=1∣L+D∣=1 ולכן:

∣T−λI∣=∣L+D∣∣T−λI∣=∣L+D∣∣λI+(L+D)−1U∣=∣λ(L+D)+U∣|T-\lambda I|=|L+D||T-\lambda I|=|L+D||\lambda I+(L+D)^{-1}U|=|\lambda(L+D)+U|∣T−λI∣=∣L+D∣∣T−λI∣=∣L+D∣∣λI+(L+D)−1U∣=∣λ(L+D)+U∣

נציב כעת את המטריצות:

∣T−λI∣=∣λ01−2λλ1λ2λλ∣=λ∣λ12λλ∣+∣−2λλλ2λ∣=λ(λ2−2λ)+(−4λ2−λ2)=λ3−7λ2=λ2(λ−7)=0  ⟹  λ1,2=0,  λ3=7\begin{align*} |T-\lambda I|&=\begin{vmatrix} \lambda & 0 & 1 \\ -2\lambda & \lambda & 1 \\ \lambda & 2\lambda & \lambda \end{vmatrix}=\lambda \begin{vmatrix} \lambda & 1 \\ 2\lambda & \lambda \end{vmatrix}+\begin{vmatrix} -2\lambda & \lambda \\ \lambda & 2\lambda \end{vmatrix}=\lambda(\lambda^2-2\lambda)+(-4\lambda^2-\lambda^2)=\lambda^3-7\lambda^2 \\ &=\lambda^2(\lambda-7)=0 \implies \lambda_{1,2}=0, \; \lambda_{3}=7 \end{align*}∣T−λI∣​=​λ−2λλ​0λ2λ​11λ​​=λ​λ2λ​1λ​​+​−2λλ​λ2λ​​=λ(λ2−2λ)+(−4λ2−λ2)=λ3−7λ2=λ2(λ−7)=0⟹λ1,2​=0,λ3​=7​

לכן, ρ{T}=7>1\rho \left\{ T \right\}=7>1ρ{T}=7>1 ולכן המערכת אינה מתכנסת עבור כל ניחוש התחלתי x‾0\underline{x}_{0}x​0​.
∎

תרגיל (2 [ו])

האם ניתן לפתור את המערכת מסעיף ה' באמצעות שתי איטרציות של גאוס-איידל בשיטה שהוצעה בסעיפים ב'-ד'?
הסבירו.

ראינו כי לא משנה מהם x‾1,x‾2\underline{x}_{1},\underline{x}_{2}x​1​,x​2​, כל עוד הם באים מהמערכת הדינמית, הם יתנו לנו סקלר ε∗\epsilon_{*}ε∗​ שיתן לנו את הפתרון x‾∗\underline{x}^*x​∗.
לכן, נוכל לבצע את תהליך גאוס איידל פעמיים ואז לבצע את השלבים בסעיפים הקודמים וכך להגיע לפתרון באמצעות הנוסחה המפורשת מסעיף ד'.

תרגיל 3

תרגיל (3 [א])

נתונה מערכת המשוואות הבאה Ax‾=b‾A\underline{x}=\underline{b}Ax​=b​ כאשר

A=(61221033414),      b‾=(91521)A=\begin{pmatrix} 6 & 1 & 2 \\ 2 & 10 & 3 \\ 3 & 4 & 14 \end{pmatrix},\;\;\; \underline{b}=\begin{pmatrix} 9 \\ 15 \\ 21 \end{pmatrix}A=​623​1104​2314​​,b​=​91521​​

נרצה למצוא את x‾\underline{x}x​ באמצעות המערכת הדינמית x‾k+1=Tx‾k+c‾\underline{x}_{k+1}=T\underline{x}_{k}+\underline{c}x​k+1​=Tx​k​+c​ שתתקבל ע"י הפעלת שיטת ג'קובי.
חשבו את T,c‾T,\underline{c}T,c​.

יהיו 3 מטריצות L,D,UL,D,UL,D,U כאשר הן משולשת עליונה, אלכסונית ומשולשת תחתונה בהתאם כך ש-A=L+D+UA=L+D+UA=L+D+U.
לפי אלגוריתם ג'קובי מתקיים:

x‾k+1=−D−1(L+U)⏟Tx‾k+D−1b‾⏟c‾\underline{x}_{k+1}=\underbrace{-D^{-1}(L+U)}_{T}\underline{x}_{k}+\underbrace{D^{-1}\underline{b}}_{\underline{c}}x​k+1​=T−D−1(L+U)​​x​k​+c​D−1b​​​

נסתכל על המטריצות D,L,UD,L,UD,L,U ונמצא אותם:

L=(000200340),    D=(60001000014),    U=(012003000)L=\begin{pmatrix} 0 & 0 & 0 \\ 2 & 0 & 0 \\ 3 & 4 & 0 \end{pmatrix},\;\; D=\begin{pmatrix} 6 & 0 & 0 \\ 0 & 10 & 0 \\ 0 & 0 & 14 \end{pmatrix},\;\; U=\begin{pmatrix} 0 & 1 & 2 \\ 0 & 0 & 3 \\ 0 & 0 & 0 \end{pmatrix}L=​023​004​000​​,D=​600​0100​0014​​,U=​000​100​230​​

ולכן:

D−1=(16000110000114)D^{-1}=\begin{pmatrix} \frac{1}{6} & 0 & 0 \\ 0 & \frac{1}{10} & 0 \\ 0 & 0 & \frac{1}{14} \end{pmatrix}D−1=​61​00​0101​0​00141​​​

ובכך:

T=−(16000110000114)(012203340)=−(0161321003103144140)=(0−16−13−150−310−314−4140)T=-\begin{pmatrix} \frac{1}{6} & 0 & 0 \\ 0 & \frac{1}{10} & 0 \\ 0 & 0 & \frac{1}{14} \end{pmatrix}\begin{pmatrix} 0 & 1 & 2 \\ 2 & 0 & 3 \\ 3 & 4 & 0 \end{pmatrix}=-\begin{pmatrix} 0 & \frac{1}{6} & \frac{1}{3} \\ \frac{2}{10} & 0 & \frac{3}{10} \\ \frac{3}{14} & \frac{4}{14} & 0 \end{pmatrix}=\begin{pmatrix} 0 & -\frac{1}{6} & -\frac{1}{3} \\ -\frac{1}{5} & 0 & -\frac{3}{10} \\ -\frac{3}{14} & -\frac{4}{14} & 0 \end{pmatrix}T=−​61​00​0101​0​00141​​​​023​104​230​​=−​0102​143​​61​0144​​31​103​0​​=​0−51​−143​​−61​0−144​​−31​−103​0​​

בנוסף:

c‾=(16110114)(91521)=(9615102114)=(1.51.51.5)=1.5(111)\underline{c}=\begin{pmatrix} \frac{1}{6} \\ & \frac{1}{10} \\ & & \frac{1}{14} \end{pmatrix}\begin{pmatrix} 9 \\ 15 \\ 21 \end{pmatrix}=\begin{pmatrix} \frac{9}{6} \\ \frac{15}{10} \\ \frac{21}{14} \end{pmatrix}=\begin{pmatrix} 1.5 \\ 1.5 \\ 1.5 \end{pmatrix}=1.5\begin{pmatrix} 1 \\ 1 \\ 1 \end{pmatrix}c​=​61​​101​​141​​​​91521​​=​69​1015​1421​​​=​1.51.51.5​​=1.5​111​​
תרגיל (3 [ב])

הוכיחו שהמטריצה שמצאתם מקיימת את השוויון: ρ(T)=∥   ⁣ ⁣∣T∣   ⁣ ⁣∥∞\rho(T)=\lVvert T \rVvert_{\infty}ρ(T)=∥∣T∣∥∞​.

הוכחה:
לפי משפט מההרצאה ∥   ⁣ ⁣∣T∣   ⁣ ⁣∥∞=max⁡k{∑j=1n∣tkj∣}\lVvert T \rVvert_{\infty}=\underset{k}{\max}\left\{ \sum_{j=1}^n |t_{kj}| \right\}∥∣T∣∥∞​=kmax​{∑j=1n​∣tkj​∣}.
מכיוון שאנו לוקחים את השורה בעלת הסכום המקסימלי נגלה כי ב-TTT שלנו נקבל כי סכום כל שורה הוא −12-\frac{1}{2}−21​ בדיוק ולכן ∥   ⁣ ⁣∣T∣   ⁣ ⁣∥∞=12\lVvert T \rVvert_{\infty}=\frac{1}{2}∥∣T∣∥∞​=21​.
לפי משפט, אם סכום כל השורות במטריצה זהה אזי ערך זה הוא ע"ע של המטריצה עם ו"ע v‾=(111)\underline{v}=\begin{pmatrix}1 \\ 1 \\ 1\end{pmatrix}v​=​111​​.
לכן, λ=−12\lambda=-\frac{1}{2}λ=−21​ הוא ע"ע של TTT עם הו"ע v‾\underline{v}v​.
לפי תכונות הנורמה המושרית מתקיים ∣−12∣≤ρ{T}≤∥   ⁣ ⁣∣T∣   ⁣ ⁣∥∞=12\left| -\frac{1}{2} \right|\leq \rho \left\{ T \right\}\leq \lVvert T \rVvert_{\infty}=\frac{1}{2}​−21​​≤ρ{T}≤∥∣T∣∥∞​=21​ ולכן מתקיים: ρ{T}=∥   ⁣ ⁣∣T∣   ⁣ ⁣∥∞\rho \left\{ T \right\}=\lVvert T \rVvert_{\infty}ρ{T}=∥∣T∣∥∞​.
∎

תרגיל (3 [ג])

נתון שהפתרון למערכת המשוואות הנתונה הוא x‾∗=(111)\underline{x}^*=\begin{pmatrix}1 \\ 1 \\ 1\end{pmatrix}x​∗=​111​​ ומתחילים את הפעלת המערכת הדינמית מוקטור האתחול x‾0=(5−23−5)\underline{x}_{0}=\begin{pmatrix}5 \\ -23 \\ -5\end{pmatrix}x​0​=​5−23−5​​.
עבור כל וקטור x‾k\underline{x}_kx​k​ שנקבל במהלך הריצה, נחשב את וקטור השגיאה המתאים לו ע"י e‾k=x‾k−x‾∗\underline{e}_{k}=\underline{x}_{k}-\underline{x}^*e​k​=x​k​−x​∗.

חשבו את השגיאה ההתחלתית ∥e‾0∥∞\left\lVert \underline{e}_{0} \right\rVert_{\infty}∥e​0​∥∞​.

e‾k=e‾0−x‾∗=(5−23−5)−(111)=(4−24−6)\underline{e}_{k}=\underline{e}_{0}-\underline{x}^*=\begin{pmatrix} 5 \\ -23 \\ -5 \end{pmatrix}-\begin{pmatrix} 1 \\ 1 \\ 1 \end{pmatrix}=\begin{pmatrix} 4 \\ -24 \\ -6 \end{pmatrix}e​k​=e​0​−x​∗=​5−23−5​​−​111​​=​4−24−6​​

לכן מתקיים כי:

∥e‾0∥∞=max⁡1≤k≤3∣ek0∣=24\left\lVert \underline{e}_{0} \right\rVert _{\infty}=\underset{1\leq k\leq 3}{\max}|e^0_{k}|=24∥e​0​∥∞​=1≤k≤3max​∣ek0​∣=24
תרגיל (3 [ד])

הוכיחו כי אם ρ(T)=∥   ⁣ ⁣∣T∣   ⁣ ⁣∥∞\rho(T)=\lVvert T \rVvert_{\infty}ρ(T)=∥∣T∣∥∞​ אזי ∥e‾k∥∞≤(ρ(T))k∥e‾0∥∞\left\lVert \underline{e}_{k} \right\rVert_{\infty}\leq(\rho (T))^k\left\lVert \underline{e}_{0} \right\rVert_{\infty}∥e​k​∥∞​≤(ρ(T))k∥e​0​∥∞​.

הוכחה:
אנו יודעים כי x‾∗=Tx‾∗+c‾\underline{x}^*=T\underline{x}^*+\underline{c}x​∗=Tx​∗+c​ שכן הוא נקודת שבת של המערכת. בנוסף, x‾k=Tx‾k−1+c‾\underline{x}_{k}=T\underline{x}_{k-1}+\underline{c}x​k​=Tx​k−1​+c​ ולכן:

x‾k−x‾∗=T(x‾k−1−x‾∗)=Te‾k−1\underline{x}_{k}-\underline{x}^*=T(\underline{x}_{k-1}-\underline{x}^*)=T\underline{e}_{k-1}x​k​−x​∗=T(x​k−1​−x​∗)=Te​k−1​

לכן, מתקיים כי:

x‾k−x‾∗=Te‾k−1=T(Te‾k−2)=⋯=Tke‾0\underline{x}_{k}-\underline{x}^*=T\underline{e}_{k-1}=T(T\underline{e}_{k-2})=\dots=T^k\underline{e}_{0}x​k​−x​∗=Te​k−1​=T(Te​k−2​)=⋯=Tke​0​

ולכן מתקיים:

∥e‾k∥∞=∥Tke‾0∥∞≤∥   ⁣ ⁣∣Tk∣   ⁣ ⁣∥∞∥e‾0∥∞≤∥   ⁣ ⁣∣T∣   ⁣ ⁣∥∞k∥e‾0∥∞=(ρ{T})k∥e‾0∥∞\left\lVert \underline{e}_{k} \right\rVert _{\infty}=\left\lVert T^k\underline{e}_{0} \right\rVert _{\infty}\leq \lVvert T^k \rVvert _{\infty} \left\lVert \underline{e}_{0} \right\rVert _{\infty}\leq \lVvert T \rVvert ^k_{\infty}\left\lVert \underline{e}_{0} \right\rVert _{\infty}=(\rho \left\{ T \right\})^k\left\lVert \underline{e}_{0} \right\rVert _{\infty}∥e​k​∥∞​=​Tke​0​​∞​≤∥∣Tk∣∥∞​∥e​0​∥∞​≤∥∣T∣∥∞k​∥e​0​∥∞​=(ρ{T})k∥e​0​∥∞​

∎

תרגיל (3 [ה])

מהו מספר האיטרציות kkk עבורו נקבל בוודאות פתרון x‾k\underline{x}_{k}x​k​ ששגיאתו חסומה ע"י ∥e‾k∥∞≤0.01\left\lVert \underline{e}_{k} \right\rVert_{\infty}\leq 0.01∥e​k​∥∞​≤0.01?

מסעיף קודם מתקיים:

∥e‾k∥∞≤(ρ{T})k∥e‾0∥∞\left\lVert \underline{e}_{k} \right\rVert _{\infty}\leq (\rho \left\{ T \right\})^k\left\lVert \underline{e}_{0} \right\rVert _{\infty}∥e​k​∥∞​≤(ρ{T})k∥e​0​∥∞​

אנו יודעים כי ρ{T}=12\rho \left\{ T \right\}=\frac{1}{2}ρ{T}=21​ וכי ∥e‾0∥∞=24\left\lVert \underline{e}_{0} \right\rVert_{\infty}=24∥e​0​∥∞​=24 ולכן נבדוק עבור מה יתקיים:

242k=0.01  ⟹  2400=2k  ⟹  log⁡22400=k  ⟹  k≤11.2288\frac{24}{2^k}= 0.01 \implies 2400=2^k\implies \log_{2} 2400=k\implies k\leq 11.22882k24​=0.01⟹2400=2k⟹log2​2400=k⟹k≤11.2288

ולכן מספר האיטרציות הינו הדרוש הינו 121212.

תרגיל (3 [ו])

חשבו את הוקטור x‾1\underline{x}_{1}x​1​ המתקבל אחרי איטרציה אחת של המערכת.

x‾1=(0−16−13−150−310−314−4140)(5−23−5)+1.5(111)=(5.50.55.5)+1.5(111)=(727)\underline{x}_{1}=\begin{pmatrix} 0 & -\frac{1}{6} & -\frac{1}{3} \\ -\frac{1}{5} & 0 & -\frac{3}{10} \\ -\frac{3}{14} & -\frac{4}{14} & 0 \end{pmatrix}\begin{pmatrix} 5 \\ -23 \\ -5 \end{pmatrix}+1.5\begin{pmatrix} 1 \\ 1 \\ 1 \end{pmatrix}=\begin{pmatrix} 5.5 \\ 0.5 \\ 5.5 \end{pmatrix}+1.5\begin{pmatrix} 1 \\ 1 \\ 1 \end{pmatrix}=\begin{pmatrix} 7 \\ 2 \\ 7 \end{pmatrix}x​1​=​0−51​−143​​−61​0−144​​−31​−103​0​​​5−23−5​​+1.5​111​​=​5.50.55.5​​+1.5​111​​=​727​​
תרגיל (3 [ז])

השתמשו בשגיאה בפועל של הוקטור x‾1\underline{x}_{1}x​1​ שחישבתם כדי לשפר את החסם מסעיף ה'.
מהו כעת מספר האיטרציות kkk הדרוש כדי להבטיח ∥e‾k∥∞≤0.01\left\lVert \underline{e}_{k} \right\rVert_{\infty}\leq 0.01∥e​k​∥∞​≤0.01.

e‾1=(727)−(111)=(616)  ⟹  ∥e‾1∥∞=6\underline{e}_{1}=\begin{pmatrix} 7 \\ 2 \\ 7 \end{pmatrix}-\begin{pmatrix} 1 \\ 1 \\ 1 \end{pmatrix}=\begin{pmatrix} 6 \\ 1 \\ 6 \end{pmatrix}\implies \left\lVert \underline{e}_{1} \right\rVert _{\infty}=6e​1​=​727​​−​111​​=​616​​⟹∥e​1​∥∞​=6

נוכל כעת לחשב עם החסם ההתחלתי e‾1\underline{e}_{1}e​1​ במקום e‾0\underline{e}_{0}e​0​ כך:

∥e‾k∥∞≤(ρ{T})k−1∥e‾1∥∞\left\lVert \underline{e}_{k} \right\rVert _{\infty}\leq (\rho \left\{ T \right\})^{k-1}\left\lVert \underline{e}_{1} \right\rVert _{\infty}∥e​k​∥∞​≤(ρ{T})k−1∥e​1​∥∞​

כעת נדרוש שוב כי:

62k−1=0.01  ⟹  600=2k−1  ⟹  9.22=k−1  ⟹  k≤10.22\frac{6}{2^{k-1}}= 0.01 \implies 600= 2^{k-1}\implies 9.22= k-1\implies k\leq 10.222k−16​=0.01⟹600=2k−1⟹9.22=k−1⟹k≤10.22

לכן, נגלה כעת כי מספר האיטרציות הדרוש כדי להבטיח ∥e‾k∥∞≤0.01\left\lVert \underline{e}_{k} \right\rVert_{\infty}\leq 0.01∥e​k​∥∞​≤0.01 הינו 111111 איטרציות.

תרגיל 4

תרגיל (4 [א])

בכיתה למדנו על שיטת Jacobi . לעיתים, שיטה זו אינה מתכנסת (מתבדרת) או שהיא מתכנסת תוך כדי תנודתיות חזקה ("זיג-זג") סביב הפתרון. על מנת לשפר את ההתכנסות, נציג את שיטת Jacobi המשוקללת. הרעיון הוא לא לקבל את האיטרציה הבאה של Jacobi באופן מלא, אלא לבצע ממוצע משוקלל בין הערך הנוכחי לבין הערך החדש ששיטת Jacobi מציעה.
נגדיר את האיטרציה כך:

x‾k+1=(1−ω)x‾k+ωx‾Jac(k+1)\underline{x}_{k+1}=(1-\omega)\underline{x}_{k}+\omega \underline{x}_{Jac}^{(k+1)}x​k+1​=(1−ω)x​k​+ωx​Jac(k+1)​

כאשר ω\omegaω הוא פרמטר ו-x‾Jac(k+1)\underline{x}_{Jac}^{(k+1)}x​Jac(k+1)​ מייצג את הוקטור שהיה מתקבל מביצוע צעד Jacobi סטנדרטי מתוך המיקום הנוכחי x‾k\underline{x}_{k}x​k​.

נסמן את המטריצה AAA כסכום A=D+L+UA=D+L+UA=D+L+U (הניחו כי aii≠0a_{ii}\neq 0aii​=0).
כזכור, מטריצת האיטרציה של Jacobi הרגילה היא TJac=−D−1(L+U)T_{Jac}=-D^{-1}(L+U)TJac​=−D−1(L+U).

הראו כי ניתן לרשום את שיטת Jacobi המשוקללת כמערכת דינמית מהצורה x‾k+1=Tωx‾k+c‾ω\underline{x}_{k+1}=T_{\omega}\underline{x}_{k}+\underline{c}_{\omega}x​k+1​=Tω​x​k​+c​ω​.
בטאו את המטריצה TωT_{\omega}Tω​ ואת הוקטור c‾ω\underline{c}_{\omega}c​ω​ באמצעות TJac,D,b‾,ωT_{Jac},D,\underline{b},\omegaTJac​,D,b​,ω.

x‾k+1=(1−ω)x‾k+ωx‾Jack+1=(1−ω)x‾k+ωTJacx‾k+ωc‾Jac=((1−ω)I+ωTJac)x‾x+ωD−1b‾\begin{align*} \underline{x}_{k+1}&=(1-\omega)\underline{x}_{k}+\omega \underline{x}_{Jac}^{k+1}=(1-\omega)\underline{x}_{k}+\omega T_{Jac}\underline{x}_{k}+\omega \underline{c}_{Jac}=((1-\omega)I+\omega T_{Jac})\underline{x}_{x}+\omega D^{-1}\underline{b} \end{align*}x​k+1​​=(1−ω)x​k​+ωx​Jack+1​=(1−ω)x​k​+ωTJac​x​k​+ωc​Jac​=((1−ω)I+ωTJac​)x​x​+ωD−1b​​

ולכן מתקיים כי במערכת הדינמית עבור שיטת JacobiJacobiJacobi המשוקללת מתקיים:

Tω=(1−ω)I+ωTJac,      c‾ω=ωD−1b‾T_{\omega}=(1-\omega)I+\omega T_{Jac},\;\;\; \underline{c}_{\omega}=\omega D^{-1}\underline{b}Tω​=(1−ω)I+ωTJac​,c​ω​=ωD−1b​
תרגיל (4 [ב])

הוכיחו כי אם הסדרה {x‾k}\left\{ \underline{x}_{k} \right\}{x​k​} מתכנסת לגבול כלשהו x‾∗\underline{x}^*x​∗, אזי x‾∗\underline{x}^*x​∗ הוא בהכרח הפתרון של מערכת המשוואות המקורית Ax‾=b‾A\underline{x}=\underline{b}Ax​=b​ (הניחו כי ω≠0\omega\neq 0ω=0)

הוכחה:
אם הסדרה {x‾k}\left\{ \underline{x}_{k} \right\}{x​k​} מתכנסת לגבול כלשהו x‾∗\underline{x}^*x​∗ אזי מתקיים:

x‾∗=((1−ω)I+ωTJac)x‾∗+ωD−1b‾\underline{x}^*=((1-\omega)I+\omega T_{Jac})\underline{x}^*+\omega D^{-1}\underline{b}x​∗=((1−ω)I+ωTJac​)x​∗+ωD−1b​ x‾∗(I−I+ωI−ωTJac)=ωD−1b‾\underline{x}^*(I-I+\omega I-\omega T_{Jac})=\omega D^{-1}\underline{b}x​∗(I−I+ωI−ωTJac​)=ωD−1b​

נזכר כי TJac=−D−1(L+U)T_{Jac}=-D^{-1}(L+U)TJac​=−D−1(L+U) ואז:

x‾∗(ωI+ωD−1(L+U))=ωD−1b‾\underline{x}^*(\omega I+\omega D^{-1}(L+U))=\omega D^{-1}\underline{b}x​∗(ωI+ωD−1(L+U))=ωD−1b​ x‾∗(I+D−1(L+U))=D−1b‾\underline{x}^*(I+D^{-1}(L+U))=D^{-1}\underline{b}x​∗(I+D−1(L+U))=D−1b​

נכפיל ב-DDD משמאל ונקבל:

x‾∗(D+L+U)=b‾\underline{x}^*(D+L+U)=\underline{b}x​∗(D+L+U)=b​

נזכר כי A=L+D+UA=L+D+UA=L+D+U ולכן מתקיים:

Ax‾∗=b‾A\underline{x}^*=\underline{b}Ax​∗=b​

ולכן, x‾∗\underline{x}^*x​∗ הוא פתרון של המשוואה Ax‾=b‾A\underline{x}=\underline{b}Ax​=b​.
∎

תרגיל (4 [ג])

יהיו λi\lambda_iλi​ הע"ע של מטריצת האיטרציה הרגילה TJacT_{Jac}TJac​.
מצאו קשר מתמטי בין הע"ע μi(ω)\mu_{i}(\omega)μi​(ω) של המטריצה המשוקללת TωT_{\omega}Tω​ לבין λi\lambda_{i}λi​.
על מסך קשר זה, מהו התנאי על μi(ω)\mu_{i}(\omega)μi​(ω) הדרוש להתכנסות השיטה?

נגדיר:

p(x)=ωx+1−ωp(x)=\omega x+1-\omegap(x)=ωx+1−ω

נציב את TJacT_{Jac}TJac​ ב-ppp ונקבל:

p(TJac)=ωTJac+(1−ω)I=Tωp(T_{Jac})=\omega T_{Jac}+(1-\omega)I=T_{\omega}p(TJac​)=ωTJac​+(1−ω)I=Tω​

לפי משפט, אם λi\lambda_{i}λi​ ע"ע של AAA ומתקיים כי B=p(A)B=p(A)B=p(A) כאשר p∈Fn[x]p \in \mathbb{F}_n[x]p∈Fn​[x] אזי, p(λi)p(\lambda_{i})p(λi​) ע"ע של BBB אם אותו ו"ע.
לכן, הע"ע של TωT_{\omega}Tω​ הינם p(λi)=ωλi+1−ωp(\lambda_{i})=\omega\lambda_{i}+1-\omegap(λi​)=ωλi​+1−ω.

לפי משפט, אם ρ{T}<1\rho \left\{ T \right\}<1ρ{T}<1 במערכת x‾k=Tx‾k−1+c‾\underline{x}_{k}=T\underline{x}_{k-1}+\underline{c}x​k​=Tx​k−1​+c​ אזי, TTT יציבה ולכן המערכת מתכנסת, לכן, על מנת שהשיטה תתכנס עלינו לדרוש כי max⁡i∣ωλi+1−ω∣<1\underset{i}{\max}|\omega\lambda_{i}+1-\omega|<1imax​∣ωλi​+1−ω∣<1.

תרגיל (4 [ד])

נתון מקרה ספציפי בו מטריצת האיטרציה של Jacobi, המסומנת TJacT_{Jac}TJac​, היא בעלת שני ע"ע

λ1=−2,    λ2=12\lambda_{1}=-2,\;\;\lambda_{2}=\frac{1}{2}λ1​=−2,λ2​=21​
  1. האם שיטת Jacobi הרגילה(ω=1\omega=1ω=1) תתכנס במקרה זה? הסבירו.
  2. מצאו תחום ערכים עבור ω\omegaω כך ששיטת Jacobi המשוקללת תתכנס(כלומר, שהמערכת תהיה יציבה אסימפטוטית)

פתרון (1):
מכיוון ש-max⁡i∣λi∣=2>1\underset{i}{\max}|\lambda_{i}|=2>1imax​∣λi​∣=2>1 המערכת לא תתכנס לפי משפט מההרצאה.

פתרון (2):
נרצה שייתקיים:

{∣12ω+1−ω∣<1  ⟹  ∣1−12ω∣<1  ⟹  −1<1−12ω<1  ⟹  {−2<−12ω  ⟹  4>ω−12ω<0  ⟹  ω>0∣−2ω+1−ω∣<1  ⟹  ∣1−3ω∣<1  ⟹  −1<1−3ω<1  ⟹  {−2<−3ω  ⟹  23>ω−3ω<0  ⟹  ω>0\begin{cases} \left| \frac{1}{2}\omega+1-\omega \right|<1\implies |1-\frac{1}{2}\omega|<1 \implies -1<1-\frac{1}{2}\omega<1 \implies \begin{cases} -2<-\frac{1}{2}\omega\implies 4>\omega \\ -\frac{1}{2}\omega <0\implies \omega>0 \end{cases} \\ |-2\omega+1-\omega|<1\implies |1-3\omega|<1\implies -1<1-3\omega <1\implies \begin{cases} -2<-3\omega\implies \frac{2}{3}>\omega \\ -3\omega<0\implies \omega>0 \end{cases} \end{cases}⎩⎨⎧​​21​ω+1−ω​<1⟹∣1−21​ω∣<1⟹−1<1−21​ω<1⟹{−2<−21​ω⟹4>ω−21​ω<0⟹ω>0​∣−2ω+1−ω∣<1⟹∣1−3ω∣<1⟹−1<1−3ω<1⟹{−2<−3ω⟹32​>ω−3ω<0⟹ω>0​​

לכן, לפי המשפט הנ"ל, המערכת תתכנס עבור 0<ω<230<\omega< \frac{2}{3}0<ω<32​.

תרגיל (4 [ה])

בהמשך לסעיף ד', מהו ערך ה-ω\omegaω האופטימלי שיביא להתכנסות המהירה ביותר?
(כלומר, יביא למינימום את הרדיוס הספקטרלי ρ{Tω}\rho \left\{ T_{\omega} \right\}ρ{Tω​})

נרצה למצוא את ω\omegaω המקיים:

min⁡0<ω<23(max⁡i∣ωλi+1−ω∣)\underset{0<\omega< \frac{2}{3}}{\min}(\underset{i}{\max} |\omega\lambda_{i}+1-\omega|)0<ω<32​min​(imax​∣ωλi​+1−ω∣)

מכיוון שיש לנו שני ע"ע נוכל להסתכל עליהם כפונקציות:

f1(ω)=∣1−12ω∣f2(ω)=∣1−3ω∣f_{1}(\omega)=\left| 1-\frac{1}{2}\omega \right| \qquad \qquad f_{2}(\omega)=\left| 1-3\omega \right|f1​(ω)=​1−21​ω​f2​(ω)=∣1−3ω∣

נגדיר כעת:

f(ω)=ρ{T}(ω)=max⁡ifi(ω)f(\omega)=\rho \left\{ T \right\}(\omega)=\underset{i}{\max}f_{i}(\omega)f(ω)=ρ{T}(ω)=imax​fi​(ω)

על מנת למצוא את fff נמצא את נק' החיתוך בין הפונקציות:

{0<ω≤13,1−12ω=1−3ω  ⟹  2.5ω=0  ⟹  ω=013<ω<23,1−12ω=3ω−1  ⟹  3.5ω=2  ⟹  ω=0.5714\begin{cases} 0<\omega\leq \frac{1}{3}, & 1-\frac{1}{2}\omega=1-3\omega\implies 2.5\omega=0\implies \omega=0 \\ \frac{1}{3}< \omega< \frac{2}{3}, & 1-\frac{1}{2}\omega=3\omega-1\implies 3.5\omega=2\implies \omega=0.5714 \end{cases}{0<ω≤31​,31​<ω<32​,​1−21​ω=1−3ω⟹2.5ω=0⟹ω=01−21​ω=3ω−1⟹3.5ω=2⟹ω=0.5714​

עלינו לבדוק בכל תחום איזו פונקציה היא המקסימלית על מנת לבנות את f(ω)f(\omega)f(ω). לשם כך, נבחר ω\omegaω מסויים בכל תחום ונבדוק עבורו.

{0≤ω≤13,1−12⋅14=0.875>0.25=1−3⋅1413<ω≤0.5714,1−12⋅12=0.75>0.5=3⋅12−10.5714≤ω<23,1−12⋅0.6=0.7<0.8=3⋅0.6−1\begin{cases} 0\leq \omega\leq \frac{1}{3}, & 1-\frac{1}{2}\cdot \frac{1}{4}=0.875> 0.25=1-3\cdot \frac{1}{4} \\ \frac{1}{3}< \omega\leq 0.5714, & 1-\frac{1}{2}\cdot \frac{1}{2}=0.75> 0.5=3\cdot \frac{1}{2}-1 \\ 0.5714\leq \omega< \frac{2}{3}, & 1-\frac{1}{2}\cdot 0.6=0.7<0.8=3\cdot 0.6-1 \end{cases}⎩⎨⎧​0≤ω≤31​,31​<ω≤0.5714,0.5714≤ω<32​,​1−21​⋅41​=0.875>0.25=1−3⋅41​1−21​⋅21​=0.75>0.5=3⋅21​−11−21​⋅0.6=0.7<0.8=3⋅0.6−1​

לכן, נקבל כי:

f(ω)={f1(ω)0<ω≤0.5714f2(ω)0.5714<ω<23f(\omega)=\begin{cases} f_{1}(\omega) & 0< \omega\leq 0.5714 \\ f_{2}(\omega) & 0.5714<\omega < \frac{2}{3} \end{cases}f(ω)={f1​(ω)f2​(ω)​0<ω≤0.57140.5714<ω<32​​

נשים לב כי נקודת הקיצון של פונקציה זו היא בדיוק ב-ω=0.5714\omega=0.5714ω=0.5714 ולכן, זה ערך ω\omegaω האופטימלי :)