חזור לתיקייה: 02340125 - אלגוריתמים נומריים

7 - שגיאות נומריות

חיפוש בתיקיה
Ctrl K
לחץ כאן או הקש Ctrl K כדי לחפש בכל התיקיה
  • יצוג מספרים במחשב והערכת שגיאות
  • שגיאות בפתרון מערכת משוואות
  • שגיאה בחישוב ע"ע וו"ע

7 - שגיאות נומריות

02340125

אלגוריתמים נומריים

רשימות הרצאה לקריאה בשבת

שגיאות נומריות

הופק מתוך תקיית התואר של שקד

uni-folder.vercel.app

עד כה ראינו כל מיני כלים כמו LU,QR,SVDLU,QR,SVDLU,QR,SVD וכדומה והנחנו תמיד כי הנתונים עליהם אנו עובדים מושלמים ובנוסף החישובים להם נדרש יעשו בצורה מושלמת.
בפרק זה נראה כי לא כך הדבר באמת ונראה כיצד נוכל להתמודד עם זה.

הערה

בפרק זה לא נעסוק בחקר של השפעת שגיאות נומריות על פירוקים כגון QRQRQR או LULULU כי ניתוחם מורכב למדיי.
כחלופה, בפרק זה נתבונן בבעיות יסודיות יותר שמאפשרות ניתוח מלא.

בבניית אלגוריתם לפתרון בעיה כלשהי, עלינו להיות מודעים לאפשרות של קיומן של שגיאות נומריות. יש לבחון את הפתרון המוצע על מנת לוודא ששגיאות אלו זניחות ואם השגיאות אינן זניחות אנו נרצה לחפש דרכים עוקפות להשגת הפתרון שיקטינו שאת השגיאות הנומריות הללו.

יצוג מספרים במחשב והערכת שגיאות

בעבודה עם מחשב נשתמש תמיד באורך מילה סופי ולאור הייצוג הסופי שאנו כופים על מספרים יכולות להיות שגיאות.
לא נתעסק פה בייצוג הבינארי(זה נשאר לספרתיות ואת"ם) ולכן נניח פשוט שהמספרים שלנו נתונים בייצוג סופי בבסיס עשרוני.

הגישה הפשוטה ביותר שעולה על הדעת לייצוג מספרים היא שיטת הנקודה הקבועה אשר בה כל מספר מיוצג ע"י אוסף של t=n+k+1t=n+k+1t=n+k+1 הספרות העשרוניות הבאות:

(±1)dkdk−1dk−2…d1d0.d−1d−2d−3…d−n(\pm1)d_{k}d_{k-1}d_{k-2}\dots d_{1}d_{0}.d_{-1}d_{-2}d_{-3}\dots d_{-n}(±1)dk​dk−1​dk−2​…d1​d0​.d−1​d−2​d−3​…d−n​

פה הנקודה קבועה במקומה ולא יכולה לזוז.

שיטת הנקודה הקבועה מאוד פשוטה אבל חישובים רבים צפויים להיתקל בבעיות.

דוגמה

במחשב שלנו n=2,k=4n=2,k=4n=2,k=4 ונניח שעלינו לחשב את הפעולה 45632.25⋅65421.1245632.25\cdot65421.1245632.25⋅65421.12.
התוצאה הנכונה היא 2985312903.122985312903.122985312903.12 אלא שמספר זה חור מהתחום האפשרי לייצוג במחשב שלנו ולכן התוצאה שתוצג תהיה למעשה 99999.9999999.9999999.99 כי זה המספר הגדול ביותר האפשרי להצגה והכי קרוב לתוצאה הנכונה.

על מנת לפתור חלק מהבעיות נסתכל על שיטת הנקודה הצפה אשר לה יש כמה חלקים:

  • מנטיסה עם (±1)d0.d−1d−2…d−n(\pm 1)d_{0}.d_{-1}d_{-2}\dots d_{-n}(±1)d0​.d−1​d−2​…d−n​.
  • אקספוננט עם (±1)emem−1…e1e0(\pm1)e_{m}e_{m-1}\dots e_{1}e_{0}(±1)em​em−1​…e1​e0​.

כך שנקבל:

(±1)d0.d−1d−2…d−n⋅10(±1)emem−1…e1e0(\pm 1)d_{0}.d_{-1}d_{-2}\dots d_{-n}\cdot 10^{(\pm1)e_{m}e_{m-1}\dots e_{1}e_{0}}(±1)d0​.d−1​d−2​…d−n​⋅10(±1)em​em−1​…e1​e0​

האפקט המתקבל בגישה החדשה הוא הזזת הנקודה ימינה ושמאלה והדבר מוביל להגדלת טווח הערכים בצורה משמעותית.

הגדרה 1 (שגיאה מוחלטת ויחסית)

בהינתן x≠0x\neq 0x=0 וערכו המקורב x~\tilde{x}x~, השגיאה המוחלטת והשגיאה היחסית של xxx יוגדרו כך:

Δx=x−x~שגיאה מוחלטת:\Delta x=x-\tilde{x}\quad\R{\text{שגיאה מוחלטת:}}Δx=x−x~שגיאה מוחלטת: rx=Δxxשגיאה יחסית:r_{x}=\frac{\Delta x}{x} \quad \R{\text{שגיאה יחסית:}}rx​=xΔx​שגיאה יחסית:
הערה

בדרך כלל נתייחס לערך המוחלט של שגיאות אלה.

דוגמה

נניח כי נתון לנו הערך x=0.23875x=0.23875x=0.23875 ואנו נדרשים לייצג אותו עם n=3n=3n=3 ספרות מימין לנקודה ע"י העגלה ⟸ x~=0.239\tilde{x}=0.239x~=0.239.
בהעגלה שכזו, השגיאה המוחלטת חסומה ע"י ∣Δx∣=2.5⋅10−4<5⋅10−4|\Delta x|=2.5\cdot 10^{-4}<5\cdot 10^{-4}∣Δx∣=2.5⋅10−4<5⋅10−4.
במקרה הכללי שגיאה זו חסומה ע"י ∣Δx∣≤5⋅10−(n+1)|\Delta x|\leq 5\cdot10^{-(n+1)}∣Δx∣≤5⋅10−(n+1).
נשים לב כי אם אנו מתקרבים לאפס, השגיאה הולכת ל-∞\infty∞.

אם נניח כי dk≥1d_{k}\geq 1dk​≥1 אזי ∣x∣≥10k|x|\geq 10^k∣x∣≥10k ואז החסם על השגיאה היחסית יהיה:

rx=∣Δxx∣≤5⋅10−(n+1)10k=5⋅10−n−1−k=5⋅10−tr_{x}=\left| \frac{\Delta x}{x} \right|\leq \frac{5\cdot 10^{-(n+1)}}{10^k}=5\cdot 10^{-n-1-k}=5\cdot 10^{-t}rx​=​xΔx​​≤10k5⋅10−(n+1)​=5⋅10−n−1−k=5⋅10−t
דוגמה

נניח כי בידינו וקטור x‾\underline{x}x​ באורך NNN ורצוננו לחשב את הנורמה האוקלידית של וקטור זה ∥x‾∥2\left\lVert \underline{x} \right\rVert_{2}∥x​∥2​.
נתון שערכי x‾\underline{x}x​ שגויים ומתקיים שסטייתם δxk\delta x_{k}δxk​ מקיימת ∣δxk∣≤ε|\delta x_{k}|\leq\epsilon∣δxk​∣≤ε.

∥x‾~∥2=∑k=1Nx~k2=∑k=1N(xk+δxk)2≅∑k=1N(xk2+2xkδxk)≤∥x‾∥22+2ε∑k=1N∣xk∣=∥x‾∥22+2ε∥x‾∥1\left\lVert \tilde{\underline{x}} \right\rVert _{2}=\sqrt{ \sum_{k=1}^N \tilde{x}_{k}^2 }=\sqrt{ \sum_{k=1}^N (x_{k}+\delta x_{k})^2 } \cong \sqrt{\sum_{k=1}^N (x_{k}^2+2x_{k}\delta x_{k}) }\leq \sqrt{ \left\lVert \underline{x} \right\rVert_{2}^2+2\epsilon \sum_{k=1}^N |x_{k}| }=\sqrt{ \left\lVert \underline{x} \right\rVert_{2}^2+2\epsilon \left\lVert \underline{x} \right\rVert_{1} }∥x​~​∥2​=k=1∑N​x~k2​​=k=1∑N​(xk​+δxk​)2​≅k=1∑N​(xk2​+2xk​δxk​)​≤∥x​∥22​+2εk=1∑N​∣xk​∣​=∥x​∥22​+2ε∥x​∥1​​

ננקה זאת באמצעות טור טיילור.

f(x+ε)≅f(x)+ε∇f(x)  ⟹  x+ε≅x+ε2xf(x+\epsilon)\cong f(x)+\epsilon \nabla f(x)\implies \sqrt{ x+\epsilon } \cong \sqrt{ x }+\frac{\epsilon}{2\sqrt{ x }}f(x+ε)≅f(x)+ε∇f(x)⟹x+ε​≅x​+2x​ε​

כעת, נוכל להשתמש בטור טיילור:

∥x~‾∥2≅∥x‾∥2+2ε∥x‾∥12∥x‾∥2\left\lVert \underline{\tilde{x}} \right\rVert _{2}\cong \left\lVert \underline{x} \right\rVert _{2}+\frac{2\epsilon \left\lVert \underline{x} \right\rVert _{1}}{2\left\lVert \underline{x} \right\rVert_{2} }∥x~​∥2​≅∥x​∥2​+2∥x​∥2​2ε∥x​∥1​​

לכן נקבל כי השגיאה האבסולוטית הינה ε∥x‾∥1∥x‾∥2\displaystyle \epsilon \frac{\left\lVert \underline{x} \right\rVert_{1}}{\left\lVert \underline{x} \right\rVert_{2}}ε∥x​∥2​∥x​∥1​​. נשים לב כי פה אנו לא רגישים לכפל בסקלר של הוקטור.
השגיאה יחסית תהיה ε∥x‾∥1∥x‾∥22\displaystyle \epsilon \frac{\left\lVert \underline{x} \right\rVert_{1}}{\left\lVert \underline{x} \right\rVert_{2}^2}ε∥x​∥22​∥x​∥1​​. נשים לב כי הביטוי הזה כן רגיש לכפל בסקלר של הוקטור.

דוגמה

נסתכל על אוסף מספרים קטנים וחיוביים ונרצה לסכום אותם.
המספרים שמורים בשיטת הנקודה הצפה כאשר k=0,n=4,m=10k=0,n=4,m=10k=0,n=4,m=10.
אם היינו עושים זאת בשיטה הצפויה, כלומר:

double S = 0;
for (int k = 1; k <= N; k++)
{
	S += x[k];
}

נניח כי NNN מאוד גדול וכי 0<xk<10<x_{k}<10<xk​<1.
בחישוב זה תתעורר בעיה, עם הצטברות הסכום SSS תדרש העגלה לאיברים המצטרפים ותצטבר שגיאה משמעותית. למשל:

Sn+1=Sn+xn=243.32+0.56872=243.88S_{n+1}=S_{n}+x_{n}=243.32+0.56872=243.88Sn+1​=Sn​+xn​=243.32+0.56872=243.88

הפתרון שהוצע להתמודדות עם השגיאה המצטברת הוצע ע"י KahanKahanKahan והוא:

double S = 0, err = 0;
for (int k = 1; k <= N; k++)
{
	Stemp = S+x[k]+err;
	err = err + x[k]+S-Stemp;
	S = Stemp;
}

שגיאות בפתרון מערכת משוואות

נתמקד כעת בבעיה מסויימת ודרכה נמחיש את הרגישות לשגיאות נומריות. אנו נדון בפתרון מערכת המשוואות Ax‾=b‾A\underline{x}=\underline{b}Ax​=b​.
אנו יודעים כי החישובים שלנו מושלמים, אך במקום לקבל את {A,b‾}\left\{ A,\underline{b} \right\}{A,b​} אנו מקבלים גרסה "רועשת" שלו {A~,b~‾}={A+δA,b‾+δb‾}\left\{ \tilde{A},\underline{\tilde{b}} \right\}=\left\{ A+\delta A,\underline{b}+ \underline{\delta b} \right\}{A~,b~​}={A+δA,b​+δb​}.

הערה

δA\delta AδA היא מטריצה שונה ולא הכפלה של סקלר δ\deltaδ ב-AAA.
כלומר, δA∈Rn×m\delta A \in \mathbb{R}^{n\times m}δA∈Rn×m ו-δ\deltaδ לבדו לא קיים.

אנחנו נלך לפתור עם A~,b~‾\tilde{A},\underline{\tilde{b}}A~,b~​ ונראה מה תהיה השגיאה ב-x‾\underline{x}x​.

(A+δA)(x‾+δx‾)=b‾+δb‾(A+\delta A)(\underline{x}+ \underline{\delta x})=\underline{b}+ \underline{\delta b}(A+δA)(x​+δx​)=b​+δb​

אנו נרצה להגיד כי השגיאה חסומה ולמצוא את החסם הזה.
נפתח תחילה את הסוגריים תוך שאנו מניחים כי δAδx‾‾\delta A\underline{\delta \underline{x}}δAδx​​ מתבטל שכן הכפלה של שתי שגיאות שונה בסדר גודל עד כדי שהיא לא משנה.

Ax‾Aδx‾+δAx‾+δAδx‾‾=b‾+δb‾  ⟹  Aδx‾+δAx‾=δb‾  ⟹  δx‾=A−1(δb‾−δAx‾)A\underline{x}A\underline{\delta x}+\delta A\underline{x}+\delta A\underline{\delta \underline{x}}=\underline{b}+\underline{\delta b} \implies A \underline{\delta x}+\delta A\underline{x}=\underline{\delta b}\implies \underline{\delta x}=A^{-1}(\underline{\delta b}-\delta A\underline{x})Ax​Aδx​+δAx​+δAδx​​=b​+δb​⟹Aδx​+δAx​=δb​⟹δx​=A−1(δb​−δAx​)

לכאורה יכולנו לעצור פה, אך נזכר כי אין לנו את δb‾\underline{\delta b}δb​ או δA\delta AδA שכן יש לנו רק את A+δAA+\delta AA+δA ואת b‾+δb‾\underline{b}+\underline{\delta b}b​+δb​.
ננסה לחסום את הגודל כעת:

∥δx‾∥=∥A−1(δb‾−δAx‾)∥≤∥   ⁣ ⁣∣A−1∣   ⁣ ⁣∥⋅∥δb‾−δAx‾∥≤∥   ⁣ ⁣∣A−1∣   ⁣ ⁣∥(∥δb‾∥+∥   ⁣ ⁣∣δA∣   ⁣ ⁣∥⋅∥x‾∥)\left\lVert \underline{\delta x} \right\rVert =\left\lVert A^{-1}(\underline{\delta b}-\delta A\underline{x}) \right\rVert \leq \lVvert A^{-1} \rVvert \cdot\left\lVert \underline{\delta b}-\delta A\underline{x} \right\rVert \leq \lVvert A^{-1} \rVvert (\left\lVert \underline{\delta b} \right\rVert+\lVvert \delta A \rVvert\cdot \left\lVert \underline{x} \right\rVert )∥δx​∥=​A−1(δb​−δAx​)​≤∥∣A−1∣∥⋅∥δb​−δAx​∥≤∥∣A−1∣∥(∥δb​∥+∥∣δA∣∥⋅∥x​∥) ∥δx‾∥∥x‾∥≤∥   ⁣ ⁣∣A−1∣   ⁣ ⁣∥(∥δb‾∥∥x‾∥+∥   ⁣ ⁣∣δA∣   ⁣ ⁣∥)=∥   ⁣ ⁣∣A−1∣   ⁣ ⁣∥∥   ⁣ ⁣∣A∣   ⁣ ⁣∥(∥δb‾∥∥   ⁣ ⁣∣A∣   ⁣ ⁣∥⋅∥x‾∥+∥   ⁣ ⁣∣δA∣   ⁣ ⁣∥∥   ⁣ ⁣∣A∣   ⁣ ⁣∥)\frac{\left\lVert \underline{\delta x}\right\rVert }{\left\lVert \underline{x} \right\rVert }\leq \lVvert A^{-1} \rVvert \left( \frac{\left\lVert \underline{\delta b} \right\rVert}{\left\lVert \underline{x} \right\rVert }+\lVvert \delta A \rVvert \right)=\lVvert A^{-1} \rVvert \lVvert A \rVvert \left( \frac{\left\lVert \underline{\delta b} \right\rVert}{\lVvert A \rVvert\cdot \left\lVert \underline{x} \right\rVert }+\frac{\lVvert \delta A \rVvert}{\lVvert A \rVvert } \right)∥x​∥∥δx​∥​≤∥∣A−1∣∥(∥x​∥∥δb​∥​+∥∣δA∣∥)=∥∣A−1∣∥∥∣A∣∥(∥∣A∣∥⋅∥x​∥∥δb​∥​+∥∣A∣∥∥∣δA∣∥​)

נזכר כי ∥b‾∥=∥Ax‾∥≤∥   ⁣ ⁣∣A∣   ⁣ ⁣∥⋅∥x‾∥\left\lVert \underline{b} \right\rVert=\left\lVert A\underline{x} \right\rVert\leq \lVvert A \rVvert\cdot \left\lVert \underline{x} \right\rVert∥b​∥=∥Ax​∥≤∥∣A∣∥⋅∥x​∥ ולכן:

∥δx‾∥∥x‾∥≤∥   ⁣ ⁣∣A−1∣   ⁣ ⁣∥∥   ⁣ ⁣∣A∣   ⁣ ⁣∥(∥δb‾∥∥b‾∥+∥   ⁣ ⁣∣δA∣   ⁣ ⁣∥∥   ⁣ ⁣∣A∣   ⁣ ⁣∥)\frac{\left\lVert \underline{\delta x} \right\rVert }{\left\lVert \underline{x} \right\rVert }\leq \lVvert A^{-1} \rVvert \lVvert A \rVvert \left( \frac{\left\lVert \underline{\delta b} \right\rVert }{\left\lVert \underline{b} \right\rVert }+\frac{\lVvert \delta A \rVvert }{\lVvert A \rVvert } \right)∥x​∥∥δx​∥​≤∥∣A−1∣∥∥∣A∣∥(∥b​∥∥δb​∥​+∥∣A∣∥∥∣δA∣∥​)

זה יהיה החסם העליון על השגיאה שהוא תלוי בשגיאה היחסית של AAA והשגיאה היחסית של b‾\underline{b}b​ והן מוכפלות באיזושהי תכונה מוזרה של AAA.
נשים לב כי ∥   ⁣ ⁣∣A∣   ⁣ ⁣∥2=σ1\lVvert A \rVvert_{2}=\sigma_{1}∥∣A∣∥2​=σ1​ ו-∥   ⁣ ⁣∣A−1∣   ⁣ ⁣∥2=1σn\lVvert A^{-1} \rVvert_{2}=\frac{1}{\sigma_{n}}∥∣A−1∣∥2​=σn​1​ ולכן:

∥   ⁣ ⁣∣A−1∣   ⁣ ⁣∥∥   ⁣ ⁣∣A∣   ⁣ ⁣∥=σ1σn=κ{A}\lVvert A^{-1} \rVvert \lVvert A \rVvert =\frac{\sigma_{1}}{\sigma_{n}}=\kappa \left\{ A \right\}∥∣A−1∣∥∥∣A∣∥=σn​σ1​​=κ{A}

נזכר שזה בדיוק מספר המצב של המטריצה AAA ולכן:

∥δx‾∥∥x‾∥≤(∥δb‾∥∥b‾∥+∥   ⁣ ⁣∣δA∣   ⁣ ⁣∥∥   ⁣ ⁣∣A∣   ⁣ ⁣∥)κ{A}\frac{\left\lVert \underline{\delta x} \right\rVert }{\left\lVert \underline{x} \right\rVert }\leq \left( \frac{\left\lVert \underline{\delta b} \right\rVert }{\left\lVert \underline{b} \right\rVert }+\frac{\lVvert \delta A \rVvert }{\lVvert A \rVvert } \right)\kappa \left\{ A \right\}∥x​∥∥δx​∥​≤(∥b​∥∥δb​∥​+∥∣A∣∥∥∣δA∣∥​)κ{A}

כעת, נניח כי δb‾=0\underline{\delta b}=0δb​=0 ולכן אנו שוגים אך ורק ב-AAA. כלומר, המשוואה שלנו היא δAx‾=b‾\delta A\underline{x}=\underline{b}δAx​=b​ ולכן כעת מתקיים:

∥δx‾∥∥x‾∥≤∥   ⁣ ⁣∣δA∣   ⁣ ⁣∥∥   ⁣ ⁣∣A∣   ⁣ ⁣∥κ{A}\frac{\left\lVert \underline{\delta x} \right\rVert }{\left\lVert \underline{x} \right\rVert }\leq \frac{\lVvert \delta A \rVvert }{\lVvert A \rVvert }\kappa \left\{ A \right\}∥x​∥∥δx​∥​≤∥∣A∣∥∥∣δA∣∥​κ{A}

נשאל את עצמנו כעת מהו הוקטור b‾\underline{b}b​ הגרוע ביותר שיכול להיות? כלומר, מיהו b‾\underline{b}b​ שיוביל לשגיאה הגדולה ביותר האפשרית בפתרון המקורב.
שתי הפתרונות נתונים ע"י x‾=A−1b‾∧x^‾=(A+δA)−1b‾\underline{x}=A^{-1}\underline{b} \land \underline{\hat{x}}=(A+\delta A)^{-1}\underline{b}x​=A−1b​∧x^​=(A+δA)−1b​ ולכן:

∥δx‾∥2∥x‾∥2=∥x^‾−x‾∥2∥x‾∥2=∥(A+δA)−1b‾−A−1b‾∥2∥A−1b‾∥2=∥((A+δA)−1−A−1)b‾∥2∥A−1b‾∥2=b‾tM1b‾b‾tM2b‾\frac{\left\lVert \underline{\delta x} \right\rVert^2 }{\left\lVert \underline{x} \right\rVert^2 } =\frac{\left\lVert \underline{\hat{x}}-\underline{x} \right\rVert^2 }{\left\lVert \underline{x} \right\rVert^2 }=\frac{\left\lVert (A+\delta A)^{-1}\underline{b}-A^{-1}\underline{b} \right\rVert^2 }{\left\lVert A^{-1}\underline{b} \right\rVert^2 }=\frac{\left\lVert ((A+\delta A)^{-1}-A^{-1})\underline{b} \right\rVert ^2}{\left\lVert A^{-1}\underline{b} \right\rVert ^2}=\frac{\underline{b}^tM_{1}\underline{b}}{\underline{b}^tM_{2}\underline{b}}∥x​∥2∥δx​∥2​=∥x​∥2∥x^​−x​∥2​=∥A−1b​∥2​(A+δA)−1b​−A−1b​​2​=∥A−1b​∥2​((A+δA)−1−A−1)b​​2​=b​tM2​b​b​tM1​b​​

כאשר M1,M2M_{1},M_{2}M1​,M2​ מטריצות חיוביות חצי מוגדרות.
זוהי בדיוק בעיית ע"ע מוכללת קלאסית ופתרונה הוא הו"ע המוכלל בעל הערך העצמי הגבוה ביותר וזה יהיה הוקטור b‾\underline{b}b​ שייתן את המקסימום עבור הביטוי הזה.

שגיאה בחישוב ע"ע וו"ע

כעת נרצה למצוא ע"ע למטריצה AAA אך קיבלנו את A+δAA+\delta AA+δA.
נניח כי AAA סימטרית וכך גם δA\delta AδA.
נשאל כעת מהי הסטייה הצפויה בע"ע ובו"ע כתוצאה מהשגיאה בהנחה שהפתרון מחושב בדיוק מושלם?

(A+δA)(v‾+δv‾)=(λ+δλ)(v‾+δv‾)(A+\delta A)(\underline{v}+\underline{\delta v})=(\lambda+\delta\lambda)(\underline{v}+\underline{\delta v})(A+δA)(v​+δv​)=(λ+δλ)(v​+δv​) Av‾+Aδv‾+δAv‾+δAδv‾=λv‾+λδv‾+δλv‾+δλδv‾A\underline{v}+A\underline{\delta v}+\delta A\underline{v}+\delta A\underline{\delta v}=\lambda \underline{v}+\lambda\underline{\delta v}+\delta\lambda \underline{v}+\delta\lambda\underline{\delta v}Av​+Aδv​+δAv​+δAδv​=λv​+λδv​+δλv​+δλδv​ Aδv‾=δAv‾=λδv‾+δλv‾A\underline{\delta v}=\delta A\underline{v}=\lambda\underline{\delta v}+\delta\lambda \underline{v}Aδv​=δAv​=λδv​+δλv​

נשים לב כי כל ע"ע וו"ע מקיימים את הקשר הזה.
נזכר כי אוסף הו"ע של AAA מהווה בסיס אורתונורמלי ולכן נוכל לייצג את δv‾1\underline{\delta v}_{1}δv​1​ כצ"ל שלהם:

δv‾1=∑k=1nαk1v‾k  ⟹  ∑k=1nαk1Av‾k+δAv‾1=∑k=1nλ1αk1v‾k+δλ1v‾1\underline{\delta v}_{1}=\sum_{k=1}^n \alpha_{k}^1\underline{v}_{k}\implies \sum_{k=1}^n \alpha_{k}^1A\underline{v}_{k}+\delta A\underline{v}_{1}=\sum_{k=1}^n \lambda_{1}\alpha_{k}^1\underline{v}_{k}+\delta\lambda_{1}\underline{v}_{1}δv​1​=k=1∑n​αk1​v​k​⟹k=1∑n​αk1​Av​k​+δAv​1​=k=1∑n​λ1​αk1​v​k​+δλ1​v​1​

נציב Av‾k=λkv‾kA\underline{v}_{k}=\lambda_{k}\underline{v}_{k}Av​k​=λk​v​k​ ואז:

δλ1v‾1=∑k=1n(λk−λ1)αk1v‾k+δAv‾1\delta\lambda_{1}\underline{v}_{1}=\sum_{k=1}^n (\lambda_{k}-\lambda_{1})\alpha_{k}^1\underline{v}_{k}+\delta A\underline{v}_{1}δλ1​v​1​=k=1∑n​(λk​−λ1​)αk1​v​k​+δAv​1​

נכפיל את שני האגפים ב-v‾1\underline{v}_{1}v​1​:

δλ1=δλ1v‾1tv‾11=∑k=1n(λk−λ1)αk1v‾1tv‾)k⏟רק האיבר הראשון נותר בשל המכפלההפנימית וגם הוא מתאפס+v‾1tδAv‾1=v‾1tδAv‾1\delta\lambda_{1}=\delta\lambda_{1}\underbracket{\underline{v}_{1}^t\underline{v}_{1}}_{1}=\underbrace{\sum_{k=1}^n (\lambda_{k}-\lambda_{1})\alpha_{k}^1\underline{v}_{1}^t\underline{v})_{k}}_{\begin{matrix} \R{\text{רק האיבר הראשון נותר בשל המכפלה}} \\ \R{\text{הפנימית וגם הוא מתאפס}} \end{matrix}}+\underline{v}_{1}^t\delta A\underline{v}_{1}=\underline{v}_{1}^t\delta A\underline{v}_{1}δλ1​=δλ1​1v​1t​v​1​​=רק האיבר הראשון נותר בשל המכפלההפנימית וגם הוא מתאפס​k=1∑n​(λk​−λ1​)αk1​v​1t​v​)k​​​+v​1t​δAv​1​=v​1t​δAv​1​

קיבלנו כי השגיאה בע"ע בו אנו מטפלים שווה לביטוי v‾1tδAv‾1\underline{v}_{1}^t\delta A\underline{v}_{1}v​1t​δAv​1​. נרצה לדעת מהו גודל הסקלר הזה:

∣δλ1∣=∣v‾1tδAv‾1∣≤↓אי שוויון קושי שוורץ∥v‾1∥⋅∥δAv‾1∥≤∥   ⁣ ⁣∣δA∣   ⁣ ⁣∥|\delta\lambda_{1}|=|\underline{v}_{1}^t\delta A\underline{v}_{1}| \underset{\begin{matrix} \downarrow \\ \R{\text{אי שוויון קושי שוורץ}} \end{matrix}}{\leq} \left\lVert \underline{v}_{1} \right\rVert \cdot \left\lVert \delta A\underline{v}_{1} \right\rVert \leq \lVvert \delta A \rVvert∣δλ1​∣=∣v​1t​δAv​1​∣↓אי שוויון קושי שוורץ​≤​∥v​1​∥⋅∥δAv​1​∥≤∥∣δA∣∥

כיוון שהנ"ל תקף לכל נורמה שהיא, גם הרדיוס הספקטרלי של δA\delta AδA, בהיותו המינימום על פני כל הנורמות, מהווה חסם לסטייה ב-λ1\lambda_{1}λ1​ ולכן:

∣δλ1∣≤ρ{δA}|\delta\lambda_{1}|\leq \rho \left\{ \delta A \right\}∣δλ1​∣≤ρ{δA}